Er klinken harde gillen van opwinding over de Kruiskade op zondagmiddag 10 juni; een aantal kinderen en een moeder hebben gezamenlijk een 'gewone oeverlibel' gevangen in een schepnetje. Whaaaa eng!! Iedereen komt kijken en roept aanwijzingen maar de moeder weet precies wat ze moet doen en in een mum van tijd is de libel in een grote pot gestopt en kan iedereen hem bewonderen. Gave actie en wat hebben we een leuke middag met elkaar!

Als we rond twee uur in de middag bij de picknick tafel op de Kruiskade verzamelen blijkt al snel dat de eerste activiteit van de jeugdcommissie wel eens een succes kan worden. Zo'n 15 kinderen zijn gekomen met hun ouders en/ of grootouders en vermaken zicht met een schepnetje, een wit bakje en geplastificeerde kaarten waar diverse soorten slootbeestjes opstaan.

Ans heeft uitgelegd wat de bedoeling is en heeft het druk met vertellen aan de kinderen wat ze gevonden hebben. Wat leven er veel verschillende beestjes in het water en zeker als je ze in een loeppotje kan bekijken dan schrik je je rot. Het lijken allemaal net kleine buitenaardse wezentjes. De kinderen mogen ook nog de waterkwaliteit controleren, want ook daar is deze middag aan gedacht, en komen gezamenlijk tot de conclusie dat het water aan de Kruiskade best schoon is.

Het zijn niet alleen de kinderen die genieten! De opa's en oma's die mee gekomen zijn kunnen het niet laten om hun kleinkind te helpen en het blijkt dat papa's het ook heel leuk vinden. Dat het heel mooi weer is speelt natuurlijk ook mee. Kortom een geslaagde middag voor jong en oud!

Net als vorig jaar hadden Yolanda en Johan de afsluitende excursie van seizoen 17-18 georganiseerd: op zat. 2 juni. Vorig jaar, 10 juni, gingen we onder andere naar een lepelaarskolonie in Haarlemmerliede en naar Duin & Kruidberg bij Santpoort en sloten we af met een lunch bij de chique brasserie Denk. Vandaag ging de tocht met een fluisterboot door de Biesbosch, waarna thee of koffie, gevolgd door een wandeling door het gebied en een lunch. In de middag was er nog optioneel een wandeling vanaf de Zuidhaven van Dordrecht. Ook vanaf deze plaats: dank, Yolanda en Johan.

Ik startte de dag meteen goed, maar niet heus. Evenals Ans had ik finaal het bericht gemist in 1 van de e-mails de afgelopen maand over een wijziging van de starttijd in Hazerswoude-Rijndijk: 6.45u! Enfin, na een belletje naar Rob, beantwoord door Jan naast hem, konden wij het startadres invoeren in Dordrecht en proberen 8.00u te halen, de vertrektijd van de boot: gelukt (ben wel benieuwd hoeveel boetes voor snelheidsovertredingen op mijn deurmat zullen ploffen).

Het was een dag met dikke sluierbewolking. Zo'n dag dus, waarop de zon er niet doorheen wil breken. Schipper Gert-Jan stuurde ons vakkundig door de wateren van de BB en ging soms even stilliggen in een kreekje. Om meteen maar een van mijn eindindrukken te geven van deze tocht: ik zag meer riet, valeriaan, wilgen en populieren dan vogels. Wat een ongelooflijke hoeveelheid biomassa staat hier. Onder andere het gevolg, lijkt me, van dat het gebied volledig 'zijn eigen gang mag gaan': nul onderhoud. Dat doen alleen de bevers, in de jaren 60 en 70 afwezig, maar inmiddels bouwen er al weer zo'n 150 hun burchten. Een van de succesverhalen van de afgelopen 2 decennia van natuurontwikkeling met en onder water. Het kan ook zijn dat we 'weinig' hebben gezien omdat ik erg moeilijk mijn mond kan houden. Plat gezegd staat de klep altijd open. De leden die mij kennen weten dat van mij. Ook vandaag kwam ik wat de sociale component betreft (die hoort namelijk thuis in elke vereniging) niets tekort (als mensen zich gestoord hebben aan mijn voortdurende geklets, vanaf deze plaats mijn excuses naar hen).

Zowel op het water als in de lucht was het dus relatief stil. Gert-Jan zei dat dit wel min of meer het normale beeld was, wanneer vloed op z'n hoogtepunt is. 'Jullie hadden met eb moeten komen, dan vallen de slikken droog en zijn er steltlopers'. Enkele bijzonderheden waren de kwak, die hier sinds 3 jaar broedt en die een rondje vloog boven ons hoofd; het grote aantal Cetti's zanger, dat diep vanuit het riet hun zang produceerde op volumestandje 21; de overvliegende koekoeken en de wielewalen hoog in de populieren bij ons lunchrestaurant. Wat deze soort betreft, het blijft merkwaardig, dat zo'n relatief grote, knalgele vogel bijna volledig onzichtbaar kan blijven. Horen 'dudeljoo klinkt zijn lied' doe je hem des te beter. Pas later hoorde ik dat er ook zomertalingen gezien zijn. Vind ik ook een bijzondere soort.

Ik had sowieso de indruk dat (veruit?) de meesten het vandaag gezellig hadden met elkaar. Daar is zo'n afsluitende excursie ook voor bedoeld! Misschien voor de twijfelaars onder ons een leuke bevinding, om het dubbeltje toch een x te laten kantelen naar 'meedoen, meegaan'.

Tot september! Dik

Vogellijst: 62 soorten

Het zou een warme dag worden, maar de beloning was weer groot! Onze vaste maatjes, de boomklever, grote bonte specht en eerste ree kwamen bij binnenkomst in het gebied meteen in beeld. En ja hoor, de fluiter! Als voorspeld, zou langs de kust op dit moment fluiters verspreid aangetroffen kunnen worden! Mooi, dat kon vannacht weer doorgegeven worden, via de wintertelling in Cronesteyn, aan de IVN-gids van de regio en specifiek Berkheide. Via de loopplank liepen we naar de waterplas om te zien of de ijsvogel hier wel de winter was doorgekomen. Deze viseter kan geen dag zonder. In Cronesteyn heeft hij het niet gehaald. We zagen hem nu niet, dus hopen er het beste van.

De bonte vliegenvanger liet zich wel zien en was ook een attractie! Na de geelgors op de parkeerplaats, weer een hartverwarmend weerzien! Na zwartkop, boerenzwaluw, kraai, vink, koolmees, winterkoning, zanglijster en witte kwik, kregen we langs het kanaal gelopen opeens de boomleeuwerik te zien. We namen de tijd om er lekker bij te gaan liggen op de helling en te genieten van deze vogel, die er een heerlijke show van maakte, met opvliegen, zijn zang, wegduiken en weer opkomen! Wij lagen vrijwel tussen de ossentong, nu nog roodgekleurd, nog zonder insecten, die komen als ze blauw kleuren.

Vervolgens liepen we de bosjes in voor de gekraagde roodstaart, braamsluiper (gehoord), grasmus, zanglijster, nachtegaal en koekoek! We bleven nog weer een tijdje langs het kanaal genieten van de koekoek, opvliegende grasmus en bij de bredere uitloper zagen we de oeverloper en werden we opmerkzaam gemaakt op de witte bloempjes van de Akkerhoornbloem en roze Sint Jacobsvlinder. Inmiddels waren we aanbeland bij het open veld en tuurden rond naar roofvogels. Dat zou even duren, maar toen kwamen er ook 4 boomvalken samen zwevend, etend, en met vleugelslag langs de bosrand. We hadden ze niet gezien als we ons niet hadden laten boeien door een boomleeuwerik en de boompieper en de vossenpoot printen en achtergelaten 'drukwerk'.

Langs het volgende plasje weer terugwaarts hoorden we de kleine plevier en zagen kleine karekiet. In het zijpad nog een braamsluiper en rietzanger. Wat een verrassingen toch telkens!

In het bos hebben we nog een picknick genoten onder een boom en loom half liggend en kletsend, gelachen om de spitsvondigheden die dan weer opkomen en als kwinkslagen ons om de oren vliegen! Leuk, gezellig zo toch weer in een groep van langgedienden en nieuwe leden en super ervaren gidsen! Dan komen onze gedachten vanzelf bij Jan, die we dan toch nog aanwezig voelen, zo in ons midden, als voorheen! Het teruglopen was wel nog even afzien, zo in de hitte, maar de aangename contacten onderling brachten de nodige afleiding en verlichting van het loopwerk!

Het was weer fantastisch, ook nog even wat gedronken bij het Pannenkoekenhuis! Ludy

Om 8.00uur was het verzamelen op het bekende adres en toen gingen we op weg naar de Planken Wambuis waar twee leden die van elders kwamen zich bij ons aansloten.

Al wandelend liepen we door een oude beukenlaan en zagen we, afgezien van de vogels zie de lijst, dat De Planken Wambuis een prachtig gebied is met mooie oude bomen.Aan het eind van de laan sloegen we een pad in en daar heb je aan de ene kant een gemengd bos en aan de andere kant een heideveld. Daar vlogen veel leeuweriken en boompiepers. We hoorden o.a. de koekoek, voor de meesten van ons de eerste keer dit jaar. Er staken jonge sparrenboompjes boven de hei uit. Die moeten eruit, anders verandert het gebied op den duur in bos. Iemand had gehoord dat je ze er daarom uit mag trekken en ze mee mag nemen.

Na nog een eind gelopen te hebben kwamen we bij een uitzichtpunt waar een paar banken staan en wat keien liggen zodat we konden zitten. Je kunt een eind over een open veld uitkijken. In de verte liepen paarden en koeien. Je kunt er zwijnen zien maar vandaag hadden we pech.

Toen we weer 'gesterkt en aanmerkelijk aangedikt waren' liepen we weer over zo'n mooie laan. Al luisterend en omhoog kijkend om vogels te ontdekken die hoog in de bomen zaten. En zo kwamen we weer bij de weg en het parkeerterrein uit en na een plaspauze reden we naar het Leersumse Veld.

Aangekomen bij het Leersumse Veld, ingang Heulweg liepen we het bos in. Aan het einde van het pad kwamen we bij een meertje uit. Daar zwommen een aantal dodaarsjes. We zijn al luisterend en kijkend doorgelopen tot een groep oude bomen die bekend zijn omdat er verschillende soorten spechten zitten. Misschien was het de tijd van de dag niet of waren we met te veel mensen. Ik heb in een flits maar een Grote bonte specht?! gezien die geschrokken uit zijn hol weg vloog. De boswachter reed langs en maakte een praatje met ons. Iemand had gemeld een geoorde fuut gezien te hebben. Dat zou wel opmerkelijk zijn maar we zouden er op letten. We hebben niets gezien. Maar nu we hem toch spraken konden we hem vragen hoe het zat met het legaal mini-dennenboompjes trekken. Hij vertelde dat in het Leersumse Veld koeien en schapen daar wel voor zorgen maar dat het is toegestaan klopt. Maar ja het is nog wat vroeg om kerststukjes te maken.

Zo langzamerhand vonden de meesten van ons het wel mooi geweest. Het zou niet zo warm worden maar de temperatuur was toch flink opgelopen. Bovendien voor sommigen van ons wachtte Feyenoord-AZ. We namen dus het pad weer terug en 'breiden er zo een eind aan een mooie dag. Gerard en Jikke

Interessante lezing met leuke en verrassende "weetjes". Tijdens de lezing liet Jaap zien welke soorten voorkomen op de erven (meer dan u denkt, voor velen een eye opener), welke eisen ze stellen en hoe u daar met inrichting en beplanting rekening mee kunt houden. Toe te passen plantensoorten passeerden de revu, en natuurlijk ook het beheer en onderhoud. Op basis van de 70 erfbezoeken en als vogel- én tuinliefhebber bracht Jaap een schat van ervaring mee. Het ging bij de planten niet alleen om hun waarde voor de vogels, maar ook over sierwaarde, inpasbaarheid en hoeveelheid onderhoud.

Op https://www.nvwk.nl/werkgroepen/erfvogelwerkgroep staat veel informatie over het project, een uitgebreide plantenlijst, oefenmateriaal en meer.

Restaurant Roest druppelt langzaam vol en tegen 10 uur zijn we met 43 leden en niet leden. De Vrienden van het Bentwoud nemen het initiatief en leiden ons rond in hun gebied. Met zoveel mensen is het onmogelijk om bij elkaar te blijven dus loopt er een lang gerekte rij over de paden en later over het veld waar de Veldleeuweriken zich verstoppen. Je hoort ze meer dan dat je ze ziet!. Het wordt een mooie ochtend en we krijgen een goede indruk van het Bentwoud. Een veel gehoorde opmerking is dat men later zeker nog een keer terug komt en dat men nu weet hoe mooi het hier is. De samenwerking met "De vrienden van het Bentwoud" smaakt naar meer en we spreken af dat we volgend jaar op herhaling gaan!

Het wordt zo langzamerhand gewoon maar de zaal was weer helemaal vol vanavond. Rob van Daalhoff verteld over hoe de Vereniging Vrienden van het Bentwoud is ontstaan en waar ze voor staan. Dan verteld Siep over de geschiedenis: Als gevolg van de turfwinning ontstond een uitgestrekt plassengebied. De veenplassen waren slechts van elkaar gescheiden door smalle stroken hoger gelegen oud land waarover de doorgaande wegen liepen met aan weerszijden de boerderijen. De eerder genoemde afslag en de behoefte aan meer landbouwgronden waren de reden dat de veenplassen vanaf de 17e eeuw één voor één werden drooggelegd. In de loop van de eeuwen zien we de bebouwing en bevolking toenemen Met de toenemende bevolking en verstelijking ontstond ook een groeiende behoefte aan recreatiegebieden. Zo ontstond in de jaren ‘80 van de 20e eeuw een plan het gebied te gaan bebossen. Hiermee werd beoogd de toenemende verstedelijking tegen te gaan maar ook om zo het gewenste groot aaneengesloten recreatiegebied voor diverse typen recreanten te ontwikkelen. Op 25 mei 2009 werd de eerste boom geplant, op het uiterste oostelijke punt van het Bentwoud, op de grens tussen Zoetermeer en Benthuizen, aan de Zegwaartseweg/ Omleidingsweg. Inmiddels zijn er zo'n 2.5 miljoen bomen geplant in het 800 ha grote gebied.

Tijdens de rit naar het vliegveld zien we eindelijk de lang verwachte zwarte spreeuw. Hij mag vast nog wel op de lijst erbij! Op het vliegveld zelf worden we in de vertrekhal nog bezocht door een paartje huisgorsen.........of zijn dit de welbekende vliegveldgorsen......

De laatste dag alweer maar wel een mooie start. We spotten bij de eerste stop de langsnavelleeuwerik en enkele van ons ook de provencaalse grasmus. Het stinkt hier enorm maar er zijn veel vogels te zien. Casarca's vliegen over evenals een steppekiekendief en een hop. Dan rijden we richting sneeuw. Onderweg zien we nog de Maghreb ekster met een blauwe plek achter zijn ogen. De wintersportplaats Oukaimaiden wordt een mooie afsluiting met de atlas arendbuizerd man en vrouw, alpenkraai, alpenkauw, rotsmus, atlas strandleeuwerik, alpenheggenmus en alpenbergvink.

In een meloenenveld spotten we een Woestijnvink; ziet er uit als een volière vogeltje. Ook de Atlasgrasmus wordt hier gevonden. We zijn onderweg naar Ouerzazate. Het is een lange rit maar gelukkig stoppen we nog voordat we de stad in gaan. Bij een aantal waterreservoirs is een verzamelplaats van witte kwikstaarten en je zult het niet geloven het zijn er zeker 1000!

De hele dag met de 4 x 4 wheels op stap. We zien woestijn mussen, rosse strandleeuwerik, kortteenleeuwerik,en natuurlijk de witkruintapuit. Na de lunch bezoeken we de Lannervalk die toevallig ook thuis blijkt te zijn en ons een mooi moment bezorgt als hij op de heuvel ook nog even gaat paren! Als afsluiting van de dag brengt Eduard ons naar deWoestijn oehoe: wauw wat mooi.

We rijden naar de Gorges de Thodra waar we door een prachtige kloof wandelen. Er vliegen hier mooie grote gele kwikstaarten, rotszwaluwen, zwarte roodstaart en witte kwikstaarten maar als eerste scoren we een prachtige blauwe rotslijster. Als we weer richting bus gaan is er nog een palm tortel een heel mooi pastelkleurig duifje! Er wordt onderweg naar de woestijn nog een stop gemaakt en daar scoren twee mensen een Maquis zanger en iedereen is jaloers terwijl we toch ook wel al blij waren met de witbandleeuwerik. De rit door de woestijn was gaaf en het verblijf is uit het sprookje van 1000 en één nacht!

Vandaag gaan we voor de Wit- en Zwartbuikzandhoen en dat lukt nog ook. Op linie lopen we door de steenwoestijn totdat we ze in beeld hebben. Oh oh wat zijn ze mooi. Verder scoren we nog heel veel tapuit en leeuwerik soorten en gaan we weer tevreden huiswaarts.

Het was spannend vandaag of we de pas over zouden komen. Om half 1 is hij open en gaan we snel rijden. Een barre tocht over de berg door de sneeuw richting de zon hopen we!

Top dag vandaag: kruisbek, sperwer, huisgierzwaluw, boomleeuwerik, zwarte tapuit, Levaillants Specht en als laatste de Maghreb Bosuil. Genieten met z'n allen in een wel zeer koude omgeving maar vandaag wel met zon!

Als we ons om 7u15 verzamelen, een aantal van ons, is de Grauwe Buulbuul al 10 minuten aan het roepen. Gelukkig krijgen we hem ook te zien en kan de eerste vogeldag beginnen. Het weer zit niet helemaal mee maar in drie kwartier scoren we zo'n 10 soorten. Het wordt een dag vol verrassingen met de als eerste de Diadeemroodstaart zowel man als vrouw. Het Steenuiltje is leuk maar valt nauwelijks op tussen de stenen waarop hij zit. We scoren de Grauwe gros, Cirlgors en de Zwarte roodstaart. Een van de hoogte punten op het einde van deze dag is de Waterspreeuw en de twee overvliegende Zwarte wouwen!

Het was een echte reisdag en dus een dag zonder vogels, als je de kip in de tajine tijdens het diner tenminste niet mee telt!

De start van de dag is erg nat dus iedereen vlucht heel snel de bus in met als voordeel dat we snel kunnen vertrekken. De eerste mooie waarneming die we doen is de Grote zaagbek bij het havenhoofd van Goedereede en voor iedereen duidelijk zichtbaar. In zo'n grote bus is het altijd een beetje lastig! Bij de Brouwersdam is ook veel te zien. De eerste die de Zwarte zeekoet weet te spotten krijgt een ijsje van Louis. Nog voordat iedereen uitgestapt is heeft Joost hem al gespot maar dat is niet het enige mooie wat we zien. Na de Eiders volgen nog de Roodkeelduiker, Kuifaalscholver, Grote Stern, Middelste zaagbek en een Rosse grutto (al kan aan deze laatste nog wel getwijfeld worden na het bestuderen van de foto's). Bij de Plompe Toren zitten veel Ganzen, Smienten, Wintertalingen, Bergeenden en ook Lepelaars. Dan gaan we opzoek naar de Zwarte Rotgans in een veld vol met Brandganzen en Rotganzen. Terwijl we de ganzen afspeuren vliegen er steeds nieuwe bij. Louis is de enige die hem weet te ontdekken maar hoe leg je uit waar hij precies zit! We geven het maar op en rijden richting Watersnoodmuseum waar we de lunch gaan gebruiken. Het is hier een beetje erg druk ivm met de open dag n.a.v. van de herdenking dat 65 jaar geleden de watersnoodramp heeft plaats gevonden. Het weer is druilerig dus we hoeven niet snel te eten want buiten is er toch niet veel aan. Bij de Philipsdam zwemmen heel veel Geoorde futen ook een leuke soort voor op de lijst en ook de brilduikers laten zich hier weer zien. Dan als laatste rijden we naar de Flamingo's bij Battenoord. We zijn niet de enige die hier van gaan genieten. Er zijn veel mensen op de been met verrekijkers en fototoestellen maar als je ze gezien hebt snap je ook wel waarom. Er schijnen drie verschillende soorten te zitten en het is een lust voor het oog. Het lijkt soms wel of ze een ballet aan het opvoeren zijn.....hun koppies draaien op de lange nekken heen en weer en één voor één spreiden ze heel even hun prachtige zwart-, wit-, roze-vleugels. Dit is echt mooi maar ze blijven toch wel een beetje on-Nederlands! We rijden nog even langs de prachtige Heckrunderen en wilde paarden bij Hellegatsplaten en dan keren we huiswaarts. Het was een leuke dag en Louis heeft ons weer veel nieuwe weetjes verteld waar we voorlopig weer even op kunnen teren!

Voor een zaal vol leden begint Ko met zijn presentatie! Op zijn gemak laat hij mooie foto's zien met bij iedere foto en heel verhaal totdat Ton hem er aan herinnert dat hij maar 25 minuten de tijd heeft. De eerste serie waren foto's uit Nederland, dan volgen foto's uit de Galapagos en dan is er ineens de overgang naar een koud Noorwegen. Ook hier leven mooie vogels dus ook mooie plaatjes. Ik volg met mijn presentatie over Instagram; het account dat ik voor de VWG beheer en voorzie van foto's. Volgens mij was het geslaagd, dit schrijf ik naar aanleiding van de positieve reacties die ik achteraf heb gehad. De presentatie van de Vogels uit de Extremadura en onze reis door Argentinie en Brazilië wordt afgedraaid zonder commentaarstem. Na de pauze begint Wiel met het uitvouwen van zijn camouflagestoel om te laten zien hoe hij de vogels in hun natuurlijke omgeving fotografeert. Daarna volgen zijn foto's uit Bulgarije. Prachtig om te zien! Als tweede heeft hij een mooie compilatie van de natuur in de Nieuwkoopse plassen. Een film van mooie foto met een rustgevend muziekje op de achtergrond. Als laatste is Ton; hij heeft van alles wat. Hij vertelt bij iedere foto waar en waarom hij deze foto de moeite waard vindt. Alweer een mooie aaneenschakeling van prachtige vogelfoto's. Kortom een leuke en gevarieerde avond!

Omdat Bert en Ton al heel lang excursies leiden en Jan er niet meer is werd er een oproep gedaan aan leden om ook hun steentje bij te dragen. Daar voelde ik me wel door aangesproken; ik ga al zo lang mee.

Dus in plaats van na een drukke week er lekker ontspannen “achteraan te sjokken” zelf op zoek naar leuke plekken.
Om hopelijk anderen op het idee te brengen dit ook eens te doen beschrijf ik ook onze voorbereidingen.

Mijn man deed ook mee en we kregen goede hulp van Louis. Hij weet overal goed de weg. Op internet heb ik naar natuurgebieden in Zuid-Holland gezocht en gevonden.Een keer met Louis en manlief om de tafel gaan zitten om door te spreken hoe we het aan zouden pakken. Kort voor de excursie is Louis al die kant uit geweest, hij ging toch zelf al met iemand vogels kijken. Het zag er goed uit.

Een paar dagen voor de 17de zijn we met zijn drieën gaan kijken. Maar dat viel tegen. De sneeuw was net gesmolten, de paden waren niet meer begaanbaar, veel te drassig. En geen vogel te bekennen. We konden wel zien dat bij beter weer in het voorjaar, het er vast heel anders uitziet.

Dus dan gaan we weer op ’inspectie’ voor de excursie van april. Ook nog naar een ander gebied gereden, ook niet veel te beleven. We hadden wel een leuke dag maar zo was het toch niet de bedoeling. Zo is het gekomen dat we zondag menigeen teleurgesteld hebben: geen nieuwe, onbekende bestemming dus. Maar als troost zeg ik maar: wat in het vat zit……

Als eerste zijn we naar de Brouwersdam gereden. Er hingen mooie buien in de lucht, het licht was mooi en er zwom van alles, zie waarnemingslijst. Bv. heel veel Roodkeelduikers. Ik heb nog nooit zoveel Eidereenden bij elkaar gezien. We namen ruim de tijd om te kijken.

Hierna zijn we al vogelend door gereden naar Stellendam. Wel eerst een toiletpauze in gelast, dat had ik onze damesleden beloofd. Aan gekomen bij Stellendam was het net opkomend of afgaand tij dus het water was niet te ver weggetrokken en daarom zaten de vogels ook niet al te ver. We zagen steeds meer. Weer een hele tijd gebleven.

Aanvankelijk waren we van plan om als derde bestemming naar Oostvoorne te gaan, geen idee of er wat zou zitten. Maar Bert wist nog een paar goede plekken, redelijk in de buurt. Eerst naar de Koude Hoek. Dat bleek een goed plan. We waren de auto nog niet uit of zagen al Baardmannetjes. En een Kleine zilverreiger. Verderop zat ook van alles. Je bleef kijken.

Slingerdeslang naar Westplaat Buitengronden. In de kijkhut stonden we beschut.

Hierna was het gedaan met de pret en gingen we huiswaarts. Het was een mooie, gezellige dag, het weer heeft daar ook aan meegeholpen en we hebben heel veel gezien.

Wat een opkomst weer! Zo'n veertig mensen weten het Spookverlaat te vinden deze avond. Het wordt een leuke excursie die, vooral voor de mensen die hier nog nooit geweest zijn, ook interessant en leerzaam is. Onze groep heeft het geluk de Ransuil te zien vliegen. De Ooievaars zijn ook thuis vanavond en in de plas voor de hut zitten zeker zo'n dertig knobbelzwanen die door hun witte verenkleed in het donker extra opvallen....... Kortom een mooie avond!

Op zondagochtend kon er dan eindelijk gevogeld worden. Groepsaccomodatie De Vilt deed zijn naam eer aan door gelegen te zijn in het natuurgebied De Vilt. Marius had verteld dat het woudaapje daar verdwenen, de grote karekiet uitgestorven en de zwarte stern tot nul was gereduceerd. Dat bleek zijn enthousiasme voor het gebied waar hij opgroeide niet te hebben getemperd. De roerdomp en de blauwborst waren immers teruggekeerd, en ook het visdiefje legt er eieren op de aangeboden nestvlotjes.

Soorten die de leden van de vogelwerkgroep Koudekerk Hazerswoude overigens niet aantroffen, net zomin als de vale lijster die om onduidelijke redenen niet naar De Vilt maar naar Vlieland bleek te zijn gevlogen. Wel konden tussen de regenbuien door smienten, krakeenden en wat geoorde futen worden gescoord.

De boeiende wandeling werd afgesloten met een groot applaus voor Marius, de onvergetelijke inboorling van de Maasheggen. Een even groot applaus klonk er voor Bert en de keukenploeg, die de hongerige en dorstige knotters tussendoor wisten te voorzien van eten en allerlei dranken.

En nu hebben we weer een jaar om bij te komen....!

Maar om 9 uur de volgende ochtend stond het hele gezelschap schoongewassen en frisgeschoren in de regen bij Portaal de Vilt. Zes teams gingen daar onder leiding van evenveel instructeurs uit de familie Grutters de strijd aan, met elkaar, maar vooral ook met de stekelige struiken.

Effectief samenwerkend werden verticale takken ingezaagd en omgebogen tot diagonale en horizontale takken, zodoende een voor vee ondoordringbare kering vormend. Vooral David ontpopte zich als een groot talent. Als een soort mini-Jan-Kerkvliet hiepte hij gehuld in blauwe overal dat het een lieve lust was. Tussendoor zagen de andere knotters hem zo nu en dan op een mobieltje bezig, ongetwijfeld om op YouTube een vlog te posten voor zijn duizenden volgers, of om een compromitterende foto op zijn instagramaccount te zetten. Zo'n prachtig opstel als hij vorig jaar nog voor zijn lerares Nederlands maakte, zat er daardoor niet in. Tijden veranderen nu eenmaal.

Na de lunch nam Marius Grutters de dappere vlechters mee de Maasheggen in. Daar werden meidoorns, sleedoorns, wegedoorns, kardinaalsmutsen, veldesdoorns en rode kornoeljes bewonderd. Door hun overwoekerende eigenschappen kregen de wandelaars gaandeweg een groeiende hekel aan hop, bosrank en braam. Onvergetelijk waren Marius' ezelsbruggetjes, bijvoorbeeld die waarin pijprokende kabouters feilloos zomer- en wintereik weten te onderscheiden. Volgepompt met alles wat er te weten valt over al dan niet gevlochten maasheggen werd de dag afgesloten met een eenvoudige doch voedzame maaltijd in het anders zo rustige Brabantse dorpje Beugen.

Zo'n intensieve dag kan natuurlijk niet zonder slachtoffers blijven. Polderman Jan Kerkvliet, zeer gehecht aan open landschappen en gekend bestrijder van perevuur, bleek een meidoornallergie te hebben en ging werkelijk over zijn nek van al die heggen en hagen. Ook Cor Kes moest het knielen-op-een-bedmeidoorns bekopen met een knieblessure. Het valt te hopen dat Cor weer volledig hersteld zal zijn voor de eerste grutto's weer in De Wilck zullen aankomen.

Toen de knotploeg van de VWG in het najaar van 2016 voor het 5e achtereenvolgende jaar een natuurgebied in Noord-Nederland op stelten zette, leek er met dat lustrum een einde aan deze traditie te komen. Gastheer en initiatiefnemer Wilfred Alblas maakte tot verbijstering van velen bekend te vertrekken uit de mooiste streek van Nederland. Zonder overleg met het bestuur van de VWG had hij een nieuwe betrekking aanvaard bij de Stichting het Limburgs Landschap, aldus Assen voor Arcen, Groninger koek voor vlaai, moi voor Ha-je, en grote voor middelste bonte spechten inruilend. De opportunistische knotters zagen onmiddellijk een kans in deze bedreiging voorgoed verstoken te raken van hun jaarlijkse hoogtepunt. Nog in Westerbork werd een geraffineerde lobby gestart. "Daar in het zuiden heb je in De Maasheggen toch mooie hagen, Wilfred?" "Dat kost toch heel veel tijd en geld om die goed te beheren?" "Wij kunnen heel goed heggen vlechten hoor! Tenminste, dat denken we wel want we hebben het nog nooit gedaan!" Hoe creatief ook, van feitenkennis konden deze knotters niet beticht worden. Zo beheert Stichting het Limburgs landschap geen Maasheggen. Niet zo gek, want de Maasheggen liggen helemaal niet in Limburg maar in Brabant. De rol van Wilfred leek daarmee uitgespeeld. Of toch niet!

Eenmaal op zijn nieuwe werk aangeland, werd hij voorgesteld aan het hoofd bedrijfsvoering van de Stichting. Zeg maar de man die zorgt dat de rekeningen en salarissen betaald, gebouwen verzekerd, de begroting opgesteld en het archief bijgehouden wordt. Deze Marius Grutters bleek naast zijn onmiskenbare financiële en administratieve kwaliteiten ook een hobby te hebben. Maasheggen vlechten!

Nou ja, hobby? We kunnen beter spreken van missie. Marius bleek de man die persoonlijk de maasheggen en het maasheggenvlechten op de kaart heeft gezet. Hij is bovendien auteur van een tweetal standaardwerken over de maasheggen en het heggenvlechten. Geboren en getogen op een steenworp afstand van de plek waar de knotploeg een onderkomen had gevonden. In De Vilt, u weet wel tussen Werveld en Helbroek. Daar hield Marius een prachtige presentatie over de maasheggen. Gewapend met hiep en halve maan wist hij de knotters te boeien met verhalen over de koning van Engeland, het Duits lijntje, verse geitenmelk, de keel en meanderende dan wel vlechtende rivieren. De kwaliteiten van de maasheggen werden met 6 V's samengevat, waarvan echter alleen de V van voortplanting bij de toehoorders bleef hangen. Het liep al in de kleine uurtjes toen Marius de verschillen uiteenzette tussen de eenstijlige en tweestijlige meidoorn. Zelfs toen het ging over de kruisingen daartussen, de zogenaamde geen-stijlige meidoorn, bleef zijn gehoor bij de les.

De knotters konden bijna niet wachten, zo graag wilden ze deze boeiende struiken gaan vlechten. Daartoe moesten ze nog 1 nacht naast snurkende kamergenoten doorstaan.

Gelukkig zijn er toch nog 6 mensen die zich niets aantrekken van de regen zodat we met z'n achten (Louis en mijn persoontje meegerekend) op stap gaan. Er is veel beweging in de lucht van goudplevieren en kieviten. We horen de smienten fluiten en genieten van de mooie heldere lucht die je hebt na veel regen. We tellen heel wat grote zilverreigers in de weilanden. Helaas strijken de goudplevieren en kieviten niet aan deze kant van de Wilck neer maar in de lucht, met het zonnetje erop, is het wel een mooi gezicht. Een torenvalkje vliegt steeds voor ons uit en laat zich mooi bewonderen. We zien niet heel veel vogels maar toch is het een mooie, informatieve en gezellige ochtend! Gerda van Kleef

Het weer lijkt een stuk beter dan zaterdag. Na het ontbijt, de verdeling van overgebleven goederen en het inpakken verlaten we om ca 9.15 uur de Breemhoeve op weg naar De Slufter voor een wandeling van ruim 2 uur. Het is redelijk druk met dagjesmensen, maar ondanks dat doen we toch nog een aantal leuke waarnemingen als overtrekkende veldleeuweriken, een groep groenlingen en een (geringde) vrouw blauwe kiek. Daarna maken we een korte boswandeling bij de Ploeglanderweg. Voor een deel van ons levert dat een prachtige man havik op, die op de grond een tijdje poseert voor de fotografen onder ons.

De korte wandeling zelf is vrijwel vogelloos, maar des te meer paddenstoelen, waarvan sommige flinke afmetingen hadden. Een onvolledige opsomming hiervan; vliegenzwam, grote parasolzwam, elfenbankje, groene knolameniet, paarse russula, eekhoorntjesbrood, honingzwam, kastanjeboleet.

Inmiddels is het bijna 14.00 uur en we besluiten de pont van 14.30 uur te nemen en daarmee het weekend te beeindigen (niet iedereen had dat meegekregen, maar uiteindelijk op de pont wel) Om ca16.30 zijn we terug bij het Anker.

Het weekend gaat waarschijnlijk de analen is als tamelijk nat maar ook als het Morinelplevierenweekend met in totaal 99 soorten. Ton Renniers

Eerst vers brood inkopen in Den Burg (was niet voorradig de vorige dag). We ontbijten daardoor pas om ca 08.30 uur. Inmiddels zijn we met 23 deelnemers. Het plan voor vandaag is om naar de noordpunt van Texel te rijden en na een wandeling bij de Tuintjes hier vandaan langs de oostkant van Texel af te zakken en via enkele polders in het midden weer terug te keren op ons verblijfadres. Net voor onze stop bij de Tuintjes bezoeken wij de Witte Hoek, een poldertje langs de Vuurtorenweg. Er wordt geparkeerd op een modderig veld met gevaar voor wegzakken, maar dat gebeurt gelukkig niet. Achter het boerderijtje waar we langslopen zien we o.a. zwartkop, vink en zanglijster. Maar alleen daar komen we niet voor. Via het modderige pad langs de Akker wordt gespeurd en ook gevonden. Prachtig, en voor een aantal van ons voor het eerst, zien we 2 morinelplevieren. Daarvan wordt zeker 20 minuten genoten voordat we besluiten richting de Tuintjes en het Renvogelveld te gaan.

Daar aangekomen bekijken we vanaf het platformpje eerst het Renvogelveld. Er zitten aardig wat graspiepers maar we missen de daar, eveneens rond dezelfde tijd, waargenomen roodkeelpieper. Om 12.00 uur op naar de Tuintjes.

Maar intussen is de lucht erg bewolkt geraakt. Wanneer we bij de eerste bosschages aankomen vallen ook de eerste spettertjes. In de struikjes zit al enkele dagen een Siberische braamsluiper. We zien deze ook, maar hoewel we allen overtuigd zijn dat het een braamsluiper is, is te toevoeging Siberisch alleen voor specialisten, want wij amateur vogelaars zien het verschil niet. In dezelfde bosjes zit ook nog grauwe vliegenvanger die zich goed laat bekijken. De regen zet door en zal, zoals later blijkt, helaas tot 16.30 uur aanhouden. We besluiten de wandeling niet af te maken en te gaan autovogelen, hoewel een enkeling voorkeur geeft aan koffie met gebak. Eerst richting Utopia en de Schorren, maar omdat de regen zodra we uitstappen weer toeneemt, kijken we hier niet erg lang.

We rijden naar het Wagejot waar veel watersnippen en een bruine kiek worden waargenomen. We besluiten via de natte poldertjes langs de Staart naar huis te rijden voor een borrel, maar dan komt ons ter ore dat bij de Stengweg een roodhalsgans zit. Dus wij er heen. De meesten van ons voegen echter alleen kol- en brandgans aan de lijst toe en besluiten al snel alsnog naar huis te gaan. Maar enkele die hards blijven en vinden ondanks de regen inderdaad de gewenste roodhalsgans en ook nog een mooie visarend.

Sommigen van ons besluiten nadat het droog is toch nog even naar de Mokbaai te gaan. Nu schijnt de zon en het zicht op de vogels is prachtig, ook al omdat ze veel dichterbij zitten dan gisteren.

’s Avonds na een copieuze oosterse maaltijd constateren we dat er deze dag 23 nieuwe soorten zijn bijgekomen.

Om 0.8.00 uur verzamelen wij ons met in totaal 21 deelnemers bij het Anker in Hazerswoude Rijndijk en rond 8.15 uur vertrekken we. Het programma voor vandaag is iets aangepast i.v.m. de vermoedelijk lange wachttijden na 15:00 uur bij de pont in Den Helder. Het is nog mistig met een zicht van maximaal 100 meter, maar wanneer we om iets over negen bij de zuidpier van IJmuiden arriveren trekt deze redelijk op. We gaan via het strand naar de pier en meteen op het strand al bonte strandlopers en drieteenstrandlopers langs de waterlijn aan het foerageren. Vrijwel direct daarop wordt een opvliegend zilverplevier (kenmerkende zwarte okselveren) ontdekt die later ook weer terugkeert en goed kan worden bekeken. Toch is er enige verwarring rond de determinatie. Het uiterlijk is bruinig en ook de borst fijn bruin beige getekend. Is het wel dezelfde vogel als zojuist opvloog? Later blijkt bij nazoeken in diverse gidsen dat het een juveniele zilverplevier betreft. Door een van ons wordt zeer vermoedelijk een velduil gespot, maar niemand anders van de deelnemers heeft hem gezien en de melder zelf twijfelt ook. Maar wanneer we ’s avonds waarneming.nl checken, is er inderdaad velduil gespot rond de tijd dat wij er waren. Jammer voor ons dus. Op de pier van heel dicht bij een juveniele goud plevier op een betonblok uitrustend, die zich prachtig laat fotograferen. Verder is het wat aantallen vogels betreft vrij rustig. Uiteraard de altijd aanwezige steenlopers, een paarse strandloper en oeverpieper worden gespot evenals over- en langs vliegende grote sterns, jan van genten en zwarte zee-eenden. Na ca 2,5 uur verlaten we IJmuiden op weg naar de Balgzandpolder.

Voor een groep van 21 biedt het scherm ter plekke nauwelijks voldoende ruimte om allemaal te kijken. Naast heel veel tureluurs o.a. ook zwarte ruiter, grutto en een eenzame juveniele krombekstrandloper. Leuk plekje. We halen de pont van 14.00 uur en zijn 20 minuten later op Texel. Eerst naar de Petten. Met het zonnetje, dat voorzichtig is gaan schijnen in de rug, wordt het rijtje waarnemingen hier nog wat langer. O.a. watersnippen, pijlstaart, lepelaar, groenpootruiter en kanoeten zijn prachtig te zien. Voor de laatste kijkplek rijden we naar de Mokbaai waar we (ook weer met de zon in de rug) genieten van de grote aantallen vogels, waaronder rotganzen, wulpen, kluten en zeer veel goudplevieren.

We arriveren rond 17.00 uur bij het voor ons bekende logeeradres de Breemhoeve even buiten Den Hoorn.
Met enkele mensen gaan we direct na het uitladen van de bagage inkopen voor ontbijt en lunch doen in Den Burg. Wanneer wij terug komen heeft de cateraar net 10 minuten daarvoor de warme maaltijd (Italiaans dinerbuffet) afgeleverd. Het wordt nog een genoeglijke avond. De lijst voor vandaag telt 72 waarnemingen.

Er is nog geen verslag

Zoals gebruikelijk verzamelen wij ons op de Hoge Rijndijk 312. Om ca 8.10 uur vertrekken we met 13 deelnemers richting Noord Holland. Met het weer hebben we geluk, want de dagvoorspelling is redelijk gunstig met slechts een enkel buitje. In ieder geval veel, veel beter dan de 2 voorgaande dagen.

De eerste stop valt rond 9.15 uur bij het gehucht Lambertschaag , ca 4 km ten westen van Medemblik. Hier is de laatste tijd regelmatig lachstern aanwezig, maar onze speurtocht langs enkele perceeltjes leveren niet deze gewenste soort op. Wel al redelijk wat grauwe ganzen (tussen de gerooide uien), een enkele wulp, veel kokmeeuwen en een gele kwik. Later zal blijken dat de lachstern toch gespot is (waarneming.nl) ca 1 uur nadat wij er hebben gestaan. De volgende stop de Waterberging bij Twisk/Opperdoes. Altijd een goede kijkplek en zo ook nu weer. We hebben er zeker 45 minuten doorgebracht en het had nog langer gekund. Soorten hier zijn o.a lepelaar, zomertaling, witgat, krombekstrandloper en nog vele andere eendensoorten en steltlopers. We vervolgen via Wieringerwerf onze weg richting Robbenoord. Aan de Oosterkwelweg op een onder water gezet perceel is het leuk vertoeven. We vinden al snel de gemelde, rondjes draaiende, grauwe franjepoot maar daarnaast ook 5 casarca’s en vele groenpootruiters. De kraanvogel werd helaas niet gevonden. Langs de nabijgelegen Dijkgatsweg treffen we een flink aantal nijlganzen, nog eens 9 casarca’s , grote zilverreiger en een prachtig getekende jonge koekoek onder in het riet. Ook 4 mooi waarneembare grauwe franjepoten, een juveniele kleine plevier en een versierde grutto (3 kleurringen aan elke poot en gezenderd).

We rijden door naar Den Oever om te gaan kijken in de “Bak”. Het is ruim een uur na hoog water en de eerste slikranden komen weer vrij. Op de dijk er naar toe vliegt telkens een tapuit voor ons uit. Op de paaltjes in het water heel veel visdiefjes en nog redelijk wat grote sterns. Op de basaltblokken tegenover ons honderden tureluurs. In de bak zelf kunnen we goed bonte strandlopers, kanoeten, drieteenstrandlopers en botbekplevieren waarnemen.
We verlaten Den Oever om na een niet geplande omweg via Hippolytushoef langs de Venneweg op Wieringen te komen. De voorste 2 auto’s zien niet wat ze zoeken er draaien de provinciale weg weer op. Plots gaat de telefoon. Na enige tijd kan ik van deze weg af en terugbellen. De gezochte koereiger was toch gespot in een weiland t.o. de Venneweg en ja hoor… tussen de koeien. Meestal alleen zijn kop maar later kwam de vogel even helemaal uit de greppel. Ook deze soort lijkt aan een noordelijke opmars bezig.

De tijd gaat dringen en we besluiten om als laatste kijkplek de Nollen van Abbestede aan te doen. De verwachte gestreepte strandloper vinden we niet. Mogelijk is de oorzaak de stevig doorblazende wind. De onder water gezette percelen zijn vrijwel leeg op een groepje kluten na, maar ook zijn onze teleskopen bijna niet meer stil te houden. Er vliegt nog een groepje graspiepers over.

Inmiddels loopt het tegen vijven en we besluiten te stoppen. We eindigen de dag met 74 soorten. Na het afscheid wordt door de laatste 2 auto’s die wat treuzelen om weg te rijden, nog een op de grond zittende slechtvalk en een jagende boomvalk gezien. Ze komen helaas niet op de groepslijst. Uiteindelijk landen we om 6 uur precies in Hazerswoude Rijndijk na een welbestede dag.Ton Renniers

Het was een mooie avond met verrassende informatie over allerlei activiteiten die plaats vinden in onze eigen vereniging. Bas Bijl opende met het verhaal over de uilenwerkgroep. Het slechte nieuws was dat het slecht gaat met de steenuilen en het goede nieuws dat er dit jaar wel 12 jonge kerkuilen zijn geringd. Maar dat had u al op Facebook gezien natuurlijk!

Wijnand van den Bosch houdt voor het eerst van zijn leven een "spreekbeurt" zonder ondersteuning van een powerpoint presentatie komt er een mooi verhaal over de Eurobirdwatch die jaarlijks het eerste weekend van oktober plaats vind. In heel Europa worden op deze dag vogels geteld. Onze vereniging doet dat altijd in de Wilck en vrijwilligers zijn ook dit jaar welkom op deze, volgens Wijnand, zeer gezellige ochtend. Naderhand verschijnt er een verslag met de gegevens die verzameld zijn. Het leukste is natuurlijk als er bijzonderheden te melden zijn.

Johan van der Haven, een generatie jonger dan Wijnand, heeft wel een mooie powerpoint presentatie over de Wetlandwacht van de Wilck. Een vrijwilligers baan maar wel met verantwoordelijkheden. Johan en Cor Kes voeren deze taak uit als een soort duo-baan. Door hun dagelijkse aanwezigheid in de Wilck wordt alles goed in de gaten gehouden en wordt het gebied beheerd en steeds mooier. Jammer is dat ook hier dit jaar het aantal Grutto's is afgenomen terwijl dat tot dit jaar toe nog was uitgebleven. Het was een interessant en goed verhaal.

Na de pauze vertelt Gerard van der Haas over de huiszwaluwen in ons gebied. Hij laat ons een mooi filmpje zien van de levenscyclus van deze zwaluwen soort. Het goede nieuws van dit verhaal is dat in ons werkgebied het aantal huiszwaluwen nog steeds toeneemt.

Als laatste is Piet van Woerden aan de beurt met zijn verhaal over het beheerplan De Wilck. Het indienen van dit Beheerplan was al niet eenvoudig maar de weg die daarna volgde was een hele lange die nog steeds niet afgelopen is. Piet verteld op een boeiende manier wat er allemaal heeft plaats gevonden nadat de VWG hun zienswijze in februari 2015 over het toestaan van het jagen in de Wilck hadden ingediend en er wordt geïnteresseerd geluisterd. De uitslag van het hele verhaal gaat hopelijk worden dat rond de Wilck een 300 meter jachtvrije zone komt te liggen.

Kortom een leuke, mooie, interessante en gezellige avond: een mooi begin van het nieuwe seizoen!