Vandaag was de afsluitende excursie naar een gebied van NatuurMonumenten bij Spaarndam, de Houtrakkersbeemden. Georganiseerd door Johan & Yolanda.
Vijftien mensen hadden gereageerd op de oproep. Opmerkelijk: voor het eerst in 15jr maakte ik een excursiegroep mee die meer vrouwen telde dan mannen. Is hier sprake van een trend? Met ander woorden, zoals nu al bij het huisartsenbestand en al veel langer bij de sector kinderrechters, gaan we ook bij de VWG een toekomst tegemoet waarbij vrouwen de meerderheid van het ledenbestand vormen? Of loop ik achter en is dat nu al zo*? Geen misverstand, ik juich dit toe. En wat mij betreft mag de volgende voorzitter van de club een vrouw zijn.

Het weer was prachtig, we zouden maar op één plek rondstruinen en dus niet auto uit, auto in en de dag werd al om 12.30u afgesloten in een café-restaurant in de buurt met een gezamenlijke lunch aan twee grote tafels buiten.
Dus ik had er zin in.

Het gebied: uitgebreide grasvlaktes, geen wegen, slechts één fietspad, nauwelijks recreanten en hier en daar een plas met vooral veel bergeenden en ondoordringbaar riet langs de randen. Aan de zomen staan hoge populieren of ander bos, waaruit het welluidende gezang klinkt van de zwartkop. Weids en stil dus, deze Houtrakkersbeemden, behalve wanneer er dalende of stijgende vliegtuigen boven onze hoofden brulden. Een paar kilometer verderop, bij Schiphol, bleek de bulderbaan langs de A5 te liggen.

Ik had twee wenssoorten: de bosrietzanger en de spotvogel. De eerste hebben we gehoord, en enkelen van ons misschien gezien, de spotvogel liet zich niet horen of zien. Prachtig vond ik de drie gele kwikstaarten, die bij elkaar in de zon stilzaten op korenhalmen. Dit is mooi geel! En door mij niet verwacht in zo’n biotoop, omdat ik hem altijd associeer met duinachtig gebied: drie kneuen, w.v. twee mannetjes scharrelend door hobbelig grasland. Ook dat rood van de mannetjes bekoort me. Verder vond ik bijzonder: een boven ons hoofd overvliegende koekoek, een ringmus op de dakrand van een boerderij en daar tevens rondvliegende boeren- en huiszwaluwen. En hoog in de lucht stijgende en dalende zingende leeuweriken. Zie die maar eens in de kijker te krijgen.
Een complete lijst van waargenomen soorten, door Yolanda samengesteld, gaat hierbij.

Steeds meer vogelaars, heb ik de indruk, interesseren zich ook voor insecten en bloeiende planten. Leuk dus opeens dat beeld op de grond voor ons, een stuk of 12 kleine vossen op een paar bij elkaar staande bloeiende distels. Deze mooie dagvlinder neemt na een forse dip de afgelopen jaren gelukkig weer in aantallen toe, zo lijkt het.

*Over aantallen gesproken, niet alleen ik zie dat het aantal excursiedeelnemers afneemt en dat onze vereniging vergrijst. Vandaag bijvoorbeeld waren twee van de acht aanwezige mannen bijvoorbeeld (ruim) in de tachtig. Het bedrijfsleven hanteert als norm dat elk jaar minimaal 5% van de omzet van een bedrijf in reclame geïnvesteerd moet worden om niet te krimpen. Dit indachtig, is het niet een idee om gedurende een jaar een deel van de reserve van de VWG te besteden aan kleine wervende annonces in regionale media en te kijken hoeveel nieuwe aanwas dit oplevert? Er is vast wel een reclameman of -vrouw te vinden die om niet wil meedenken over inhoud en vorm van deze annonces….

Ik wens u een mooie zomer.
Dik Elzenga

Precies om drie uur staan we voor het Teijlers museum met z'n tienen en worden we opgewacht door de gids die ons uitleg gaat geven over de tentoonstelling "Vogelpracht".

In de 19e eeuw gaan onderzoekers voor het eerst zelf de natuur in om vogels te bestuderen. Daarmee veranderen de vogelstudies zichtbaar. Een belangrijk voorbeeld hiervan is The Birds of America, dat vanaf 1827 verschijnt en grote invloed krijgt op de manier waarop vogels worden bestudeerd en afgebeeld. Dit topstuk toont levensechte vogels die zo van het papier lijken te kunnen vliegen: kleurrijke lepelaars langs de waterkant, geelgroene parkieten tussen de blaadjes of spechten in een boom. Het boek, met 435 handgekleurde platen, is een van de grootste en kostbaarste publicaties ooit. Voor het eerst in 13 jaar zijn alle vijf banden op dubbel olifantformaat weer samen te zien. De bladzijden worden gedurende de tentoonstelling wekelijks omgeslagen. Vogelonderzoeker en kunstenaar Audubon zorgde met zijn werk voor vernieuwing, maar in de tentoonstelling is er ook aandacht voor de nieuwe inzichten rondom het ontstaan van The Birds of America, zoals Audubons relatie met slavernij en verdenkingen van fraude.

De gids, zelf beginnend vogelaar, verteld enthousiast en leert ook van ons weer nieuwe dingen over vogels en hun gedrag. Omdat we wat eerder klaar zijn dan gepland rijden we toch nog even naar het landje van Geijsels dat net buiten Haarlem ligt. Hier vinden we jonge kluten en jonge bergeenden. Er staan enkele grutto's en er broeden kokmeeuwen en visdiefjes. Een leuk bezoek aan een mooi stukje natuur dicht bij de stad. Dan gaan we richting de beloofde pizza en dat wordt een gezellige bijeenkomst. In een zeer druk restaurant is het moeilijk om elkaar te verstaan maar de pizza's zijn heerlijk zodat iedereen zit te genieten. Als klapstuk van deze geweldige excursie gaan we houtsnippen kijken bij Buitenplaats Leyduin. Eerst maken we een prachtige wandeling door het bos maar als het begint te schemeren lopen we naar een grote open plek en wachten af! Ja hoor, we horen ze eerder dan dat we ze zien maar ze vliegen echt over. We hadden gestudeerd op het geluid dus zijn ze goed te herkennen. Iedereen blij en zeker Johan en Yolanda want je kan wel zeggen dat we ze gaan zien maar zekerheid heb je natuurlijk niet. Een heerlijke goed georganiseerde dag en iedereen gaat blij naar huis.Johan

Zondag 1 mei, 8 uur ‘s morgens. Het is vroeg, maar niet koud. Het zonnetje doet zijn best. Een groepje van 12 mensen loopt over de Vier Heemskinderenweg in de richting van natuurgebied De Wilck. Onderweg vertelt de gids, Louis Westgeest, uitgebreid over de geschiedenis van dit laagveengebied en over actuele kwesties rond natuurbeheer en de positie van de landbouwbedrijven en de rol van de overheid. Onderweg zien we nieuwsgierige paarden en koeien, en de gebruikelijke poldervogels als eenden, zwanen, boerenzwaluwen en enkele weidevogels, maar ook een lepelaar en een tapuit. Die laat zich uitgebreid bewonderen door van hek naar hek te fladderen. Ook over de vogels heeft Louis heel wat te vertellen. Dat nijlganzen en bergeenden eigenlijk halfganzen zijn. Dat krakeenden het beter lijken te doen dan wilde eenden. Dat de nestkast van de torenvalk is gekraakt door nijlganzen. Dat het vroeger in Engeland ‘not done’ was om een ooievaarsnest op je erf te hebben.
Als we bij De Wilck aankomen, staat Johan van der Haven ons al op te wachten. Hij houdt zich heel actief bezig met de ontwikkeling van het gebied en kan ons er alles over vertellen. Het verschil tussen de weilanden van De Wilck en die van de moderne boer is pijnlijk duidelijk als we over het wandelpad lopen: rechts het kale, saaie, kort gemaaide grasland van de moderne boer, dat volstaat met koeien; links de weelderige weiden van De Wilck met vogels, hazen en in de verte een paar koeien.
In de plas halverwege het wandelpad zien we zo’n zeven soorten eenden, waaronder krakeend, wilde eend, bergeend, slobeend en kuifeend, maar ook de mooie, elegante zomertaling, een wintertaling en een smient. Langs de rand lopen een kemphaan, een oeverloper en een kleine plevier. Visdiefjes duiken door de zwermen muggen. Tussen de rustende meeuwen zit een aantal stormmeeuwen. In de verte proberen kieviten een kraai te verjagen. Twee leeuweriken begeleiden ons links en rechts met hun prachtige gezang. De weidevogels zijn vrij stil, die zitten stilletjes op hun nest. We zien een baltsende tureluur, maar die heeft nu geen succes. Een zwerm krakeenden haalt de gekste capriolen uit in een poging een vrouwtje uit de lucht te plukken. We zien weer een tapuit, ook deze laat zich graag bewonderen. Vanuit het hoge gras naast het wandelpad vliegt een verstoorde mevrouw krakeend op als we langslopen. We hebben maar niet naar haar nest gezocht.
Johan vertelt over de problemen die het natuurgebied kent. Er staat veel pitriet, sommige vogels vinden dat prettig, anderen juist niet. Het valt op dat er nog maar weinig kruiden en wilde bloemen staan. Momenteel loopt een uitgebreid onderzoek naar de broedresultaten: het blijkt dat er maar weinig kuikens de volwassenheid halen, waardoor de weidevogelpopulatie gestaag daalt. Gekeken wordt naar de oorzaken daarvan: roofdieren, voedselaanbod, vegetatie, de bodemsamenstelling? Het onderzoek is een gezamenlijke inspanning van diverse partijen, zoals het Sovon, Staatsbosbeheer en de vogelwerkgroep. De Provincie steekt er zelfs een lieve duit in, waaruit wel blijkt hoe belangrijk dit bijzondere gebied is.
Als we het gebied weer verlaten, worden we uitgezwaaid door een vlucht regenwulpen. Het was een mooie wandeling, waarbij we heel veel vogels hebben gezien en veel gehoord hebben over de problemen rond dit gebied, maar ook over allerlei wetenswaardigheden van allerlei vogels. Als beginnend vogelaar vind ik dat altijd geweldig en ook deze keer ga ik weer met een hoofd vol nieuwe kennis naar huis.

Wat een prachtige dag hadden we vandaag. Stralend weer, een leuke groep enthousiaste vogelaars en een paar mooie gebiedjes. De Crezéepolder is nog niet zo lang geleden (2018) aangekocht door het Zuid-Hollands Landschap en ingericht als natuurgebied (getijdennatuur). Zoet water stroomt op het ritme van eb en vloed het gebied in en uit. De meeste van ons waren hier nog nooit geweest en werden verrast door de grote diversiteit aan vogels. Als we nog maar net bij het eerste kijkscherm aankomen vliegt daar al een visarend! Wat een geluk maar ook de purperreiger die later voorbij vliegt is een cadeautje. Het is jammer dat het vloed aan het worden is en de vogels ver weg zitten. Vlak achter ons zit een visdiefje op het prikkeldraad en is het bijzonder om te zien hoe hij zich in evenwicht houdt op een heel dun paaltje. Daar weer achter is een heel veld vol met kluten die steeds weer de lucht in vliegen om de kraaien weg te jagen die het op hun eieren voorzien hebben denken wij. Er zwemmen wintertalingen, kuifeendjes, krakeenden, bergeenden, zwanen, grauwe ganzen, grote canadeense ganzen en slobeenden. Kleine mantelmeeuwen zien we achter het eilandje, dat voor ons ligt, steeds boven de begroeiing uit vliegen en aan de rand van het eilandje lopen oeverlopertjes. Een enkele achtergebleven kolgans wordt ook gespot op het eiland en later zwemt ze van het eiland af! Ook een vrouwtje bruine kiekendief laat zich goed zien al levert ze wel enige discussie op in de groep. Roofvogels.....het blijft lastig!

In de struikjes aan het begin van het gebied horen we de grasmus maar we vinden hem niet; het enige wat we zien is een rietgors.

Na deze kennismaking met de Crezéepolder rijden we naar de Rhoonse Grienden (en de Johannapolder). Hier staat het vol met knotwilgen en lopen we op kleine paadjes langs enorme grote dotterbloemen. De vogels laten het hier een beetje afweten. Natuurlijk horen we de fitis, tjiftjaf en de zwartkop en zelfs een gekraagde roodstaart maar we krijgen ze niet te zien. Alleen een enkele witte kwikstaart gaat heel even boven op een geknotte wilg zitten maar voordat iedereen hem had gezien vloog hij al weer weg. We dwalen tussen de bomen door en genieten van de vele bloemen (look zonder look, daslook, dotterbloemen, dagkoekoeksbloem, pinksterbloem, fluitekruid en het raapzaad) die er in bloei staan. We zien deze keer het mannetje bruine kiekendief en horen het enorme gefluit van de cetti zanger. Soms staat er een bankje en kunnen we even gezellig samen scholen want er is heel wat bij te praten naar twee corona jaren.
De ene helft van de groep gaat op weg naar het toilet terwijl de andere helft nog even door dwaalt maar we komen weer tezamen bij de ijsverkoop waar de meeste genieten van een heerlijk ijsje. Het is nog vroeg dus Jikke heeft nog een bonus gebiedje voor ons in petto. We rijden naar het Kasteel van Rhoon waar een prachtige tuin is en waar we nog even rondlopen. De grote bonte specht wordt gezien en de jonge meerkoetjes zijn wel erg schattig. Ook vliegen hier veel vlinders rond en is het contrast tussen de paarse hyacinten en de gele boterbloemen erg mooi om te zien. Gerda van Kleef

Waarnemingen: Aalscholver, bergeend, blauwe kiekendief, blauwe reiger, boerenzwaluw, brandgans, bruine kiekendief, buizerd, cettizanger, dodaars, ekster, fazant, fitis, fuut, gaai, gekraagde roodstaart, grasmus, grauwe gans, groenling, grote bonte specht, grote canadese gans, grote mantelmeeuw, halsbandparkiet, holenduif, houtduif, huismus, kauw, kemphaan, kievit, kleine mantelmeeuw, kluut, kneu, knobbelzwaan, kokmeeuw, kolgans, koolmees, krakeend, kuifeend, meerkoet, merel, nijlgans, oeverloper, ooievaar, pimpelmees, purperreiger, putter, rietgors, roodborst, scholekster, slobeend, spreeuw, tjiftjaf, torenvalk, tuinfluiter, tureluur, vink, visarend, visdief, waterhoen, wilde eend, winterkoning, wintertaling, witgat, witte kwikstaart, zilvermeeuw, zwarte kraai, zwarte ruiter, zwart kop.

De wekker loopt vroeg af op deze vrije dag maar als we om 7 uur bij het Bentwoud aankomen is het een schrale troost dat we niet de enige zijn die zo vroeg zijn opgestaan. Een aantal auto’s hebben zich verzameld voor de slagboom van de golfbaan want die wil niet open gaan……storing dus!
Te voet dan maar naar Roest waar degene die met de fiets gekomen zijn zich ook al verzameld hebben. Met zo’n 30 mensen starten we, onder leiding van Louis Westgeest van onze VWG, de wandeling. Voor degene die Louis niet kennen is het een feestje vandaag want hij zit (loopt) op zijn praatstoel en allerlei feitjes en weetjes komen snel voorbij. Iedereen is al gewaarschuwd dat het een wandeling van zo’n drie uur gaat worden en dat we dan zeker wel 5 km zullen afleggen; met andere woorden er wordt veel stil gestaan, gepraat, gekeken, gefotografeerd en ook zeker genoten.
Een van de wandelaars heeft een lijstje bijgehouden met de feitjes en weetjes van Louis. Ik vind het te leuk om u dit te onthouden dus hieronder een klein gedeelte uit haar lijst:

- reiger, fuut (familie van de flamingo), aalscholvers (viseters)
- ooievaar Tot 1416 in Groot-Brittannië. Gelieerd aan hekserij en overspel en daarom uitgeroeid. In 1950
geherintroduceerd
- eksters, 7 ondersoorten, genetisch door ontwikkeld en aangepast aan omstandigheden
- fazant, oorspronkelijk exoot
- hoe groter de vogel des te langer ze leven. Gans kan 40 jaar worden
- mezen zien ultraviolet licht, herkennen hun soort, weten ook wanneer een ei wel of niet bevrucht is
- pimpelmees vrouwtje, jongere partner
- leeuwerik, vliegt omhoog naar de hemel (Petrus aan de poort, zingend / vloekend naar beneden, dwarrelen
als een parachuutje
- miltvuur – dodelijke ziekte, idem boutvuur. In hoek van weiland geriefbosjes + kadavers. Na 1900
destructiebedrijven. Bosje met sloot erom heen. In 1928 penicilline uitgevonden. Hyena en gier kunnen
tegen miltvuur
- dieren vroeger 12 x zo groot als nu. In Schotland boomstronken die eigenlijk oud heermoes zijn
- pestvogel, gelieerd aan winterziekten (ziektebrenger)
- eksters: een even aantal brengt geluk een oneven – ongeluk
- deel Bentwoud vroeger akkerland, spruiten, aardappelen. Dit was ver af gegraven (klei) grond. Minder ver
afgegraven grond was venig, goed voor veeteelt.
- beflijster, net een non, zwart met grote witte kraag)

We hebben onderweg zo’n 30 verschillende vogelsoorten gezien maar de kers op de taart was op het einde toch wel de Beflijster. Door de telescoop van Jan hebben degene die niet snel naar de koffie zijn gelopen deze mooie soort goed kunnen zien.
Het was de moeite waard om vroeg op te staan en samen met de Vrienden van het Bentwoud deze wandeling te lopen en op het einde samen te genieten van een heerlijk kopje koffie.

Na een week van regen, hagel en wind was het vandaag prachtig weer en dat was eigenlijk een beetje jammer. We hadden deze keer moeite om de kinderen in de Zaagbek gemotiveerd aan het pluizen te houden want de zon lonkte buiten en lekker rennen en ravotten met je vriendjes is dan minstens net zo leuk. Maar er zijn toch heel wat schedeltjes, botjes, kaakjes en zelfs wormpjes uit de uilenballen gepluisd.

Ans vertelde eerst welke uilensoorten we bij ons in de buurt allemaal hebben en dat je goed op de kleur van de ogen moet letten om te weten of dat de uil overdag, in de schemering of ’s nachts vliegt. Er werd aandachtig geluisterd door de 19 kinderen maar ze wilden toch het liefst snel beginnen. Dankzij Wijnand waren er genoeg uilenballen en konden we de grootste uitzoeken. Sommige kinderen vonden het toch wel een beetje vies en prikte met de houten prikkers in de het rond terwijl anderen lekker met hun handen bezig waren om de boel uit elkaar te pulken. Ook de meegekomen moeders en vaders kregen de smaak te pakken en toen de meeste kinderen na een half uur al aan het buiten spelen waren, waren zij nog fanatiek bezig. Er waren ook een paar meegekomen ouders met Ans op stap gegaan naar de vogelkijkhut waar ze een uitgebreid verhaal over de vele zwanen op de plas en over de ooievaar hebben gekregen ook dat was een succes.Gerda

Wij verzamelden rond half tien bij de molen waar we werden verwelkomd door eerst een aalscholver zittend op de wieken en vervolgens door Lex, de groepsleider. Na een korte inleiding over het ontstaan van deze plasjes verdeelden we ons in twee groepen van circa 10. Elk met een eigen gids en tenminste een telescoop. Om elkaar niet in de weg te lopen namen we verschillende routes.

Het begon met een rietgors gevolgd door huismussen in het riet. Die bleken veertjes en ander nestmateriaal te verzamelen om dat elders te gebruiken. Het ziet in de plasjes mistig van de vogels, met ganzen als overhand. grauwe-, brand-, canadees- en nijlgans waren allen vertegenwoordigd. Boeiender nog waren natuurlijk de pijlstaarten, de wintertalingen en er was een gerucht (en daar is het bij gebleven) over een zomertaling. Ook eenden in veel soorten waren goed vertegenwoordigd. Je verwacht daar uiteraard een paar lepelaars maar die waren ter kerke. Het was tenslotte zondag. Wat je daar ook verwacht, zeker met al de kleine begroeide eilandjes is de watersnip. Die hebben we uiteindelijk na veel speurwerk toch gevonden, weliswaar ver weg in een rietkraag, maar toch onmiskenbaar. Onze groep was ook nog zo ruimhartig dat we de snip ook de andere groep hebben getoond. Na een tocht van ruim twee uur met wandelen en veel stilstaan stond de soortenoogst op ongeveer 45. Exact op het eind van de tocht ging de kerk uit en verscheen er toch nog een lepelaar die het kerkstof nog even uit zijn veren moest spoelen.

De twee groepen kwamen weer bijeen bij de traditionele scheepswerf van de heer Klaas Hennewerf waar we werden onthaald op koffie (thee) en stroopwafels. Een fantastische dag, een perfecte wandeltemperatuur en prachtig licht. Dank aan de organisator en de gidsen!! Jos

Met man en macht is gewerkt aan een nieuw nest.

Vandaag is de dag dat alles passend moeten blijken te zijn...
Foto verslag

Zondagmiddag 1 uur; lichte paniek slaat toe als Jan Kerkvliet laat zien hoe de nestkastjes in elkaar getimmerd moeten worden............gaat dit wel lukken bij de jonge kinderen? De beschrijving is summier en niet alles is voorgeboord! Hellup!

We hebben geluk dat het prachtig mooi weer is en dat we daarom lekker buiten kunnen timmeren en verven. Om twee uur hebben zich aan de lange tafel die klaar staat met de nestkastjes 20 kinderen met hun ouder(s) of grootouder(s) verzameld. Nog steeds lichtelijk in paniek vertel ik de aanwezigen wat de bedoeling is. Ik laat het kastje zien dat we alvast zelf in elkaar getimmerd hebben en vertel dat van 1 nestkastje alle onderdelen genummerd op tafel liggen dus dat iedereen even goed moet kijken wat de bedoeling is. Nog voordat ik uitgepraat ben wordt er al volop getimmerd, het binnen de kortste keer een herrie van jewelste en blijkt de paniek voor niets geweest te zijn. Natuurlijk gaat het niet bij iedereen van een leien dakje maar over het algemeen zien de nestkastjes er uit zoals ze er uit horen te zien. Als iedereen klaar is met timmeren, een glas ranja heeft gedronken en een lekkere koek heeft gegeten komt de verf op tafel en dan wordt het pas echt leuk! De mooiste creaties ontstaan en er zijn in het voorjaar vast 20 koolmeesjes die heel blij zijn dat ze in zo'n mooi geverfd kastje mogen broeden. De verf zit niet alleen op de kastjes maar dat mag de pret niet drukken. Het was een geweldige middag op het terrein van de fam. Kerkvliet en iedereen gaat met een glimlach naar huis. Gerda

Zoals gebruikelijk was het verzamelen aan de Rijndijk en om 8.00 uur vertrekken.

De eerste stop was bij de Noordoever in Oostvoorne, Slag Bergeend. Daar hebben we een stukje gelopen en later dit herhaald vanaf de Slag Baardman met een lange wandeling. Het gebied bestaat uit lage duintjes met struiken en kleine bomen. Een Slag is een pad over de duinen naar het strand, ook duinslag, strandslag of voorde genoemd. Overal waar we liepen hoorden en zagen we Roodborstjes. Die blijven ten minste een tijdje zitten. Het meeste vogelgrut schoot heen en weer en was vetrokken voor ik mijn verrekijker scherp had. Meerdere Cetti’s zangers lieten zich luid en duidelijk horen. En we zagen meerdere Sijzen. In het water zat niet veel maar we zagen o.a. wel een aantal Dodaarsjes, een Grote zilverreiger en Lepelaars. In een boom liet een mooie juveniel Havik liet zich goed bekijken.

Hierna door naar de Maasvlakte, Slag Maasmond. Daar was een Aziatische Roodborst Tapuit gemeld. We gingen gewoon op de fotografen af en meteen raak! Op de zelfde plek was nog meer leuks te zien: een Zwarte roodstaart, meerdere zanglijsters, vinken. Even verder een Goudhaantje in het duingras.

Er liepen veel fanatieke vogelaars rond. Iemand sprak me gehaast aan en vroeg dwingend: ”where is the bird?”. Ik heb geantwoord dat die overthere to the left was, daar had ik net de Aziatische roodborsttapuit voor de tweede keer gezien. Of zocht hij de Swinhoes boszanger? Die hebben een aantal van ons ook gezien.

De laatste stop was in Oostvoorne bij de Zeeweg. Daar heb je de Slikken van Oostvoorne. We hebben er een heel eind gelopen, niet veel gezien maar het was, de hele dag trouwens prachtig weer en dat we elkaar na lange tijd weer eens spraken maakte alles goed.

Na afloop zijn we op een terras neergestreken om wat te drinken en even na te praten. Iemand veronderstelde dat er misschien niet zoveel te zien was omdat het zulk mooi rustig weer was en daardoor de trek heel hoog in de lucht plaats zou kunnen vinden. Maar hier onder is te zien dat we bij elkaar toch best een mooie vogellijst bij elkaar:
Kokmeeuw, Scholekster, Houtduif, Bergeend, Heggenmus, Aziatische roodborsttapuit, Kraai, Kauw, Zanglijster, Goudhaantje, Cettyzanger, Zwarte roodstaart, Koolmees, Pimpelmees, Merel, Koperwiek, Vink, Zwartkop , Roodborst, Keep, Brandgans, Grauwe gans, Turkse tortel, Canadese gans, Wilde eend, Kuifeend, Aalscholver, Roodborsttapuit, Swinhoes boszanger, Havik, IJsvogel, Wulp, Gaai, Ekster, Lepelaar, Grote zilverreiger, Fuut, Dodaars, Meerkoet, Buizerd, Torenvalk, Blauwe reiger, Zilvermeeuw, Grote mantelmeeuw, Spreeuw, Sijs, Kneu, Putter, Waterral, Kramsvogel, Winterkoning. JL

Het was nevelig tijdens mijn rit naar de telpost aan de Burmadeweg. Dan zit je toch wel te denken, als het maar niet zo blijft. Maar gelukkig na een half uurtje werd het helder en was het zicht goed. ’t Heeft toch wel wat hoor zo ‘s morgens tegen het ochtendgloren, de rust en zo her en der het gekwaak van een wilde eend en het gefluit van een smient.

Ik had in mijn oproep gezegd dat we om 7.30 uur zouden starten. Al snel kwamen de eerste deelnemers aan de Euro Birdwatch. Het weer was voor zo’n evenement best goed dacht ik zo. Alleen de vogels dachten daar anders over. Het was zeer rustig met de trek. Want vanaf 7.30 tot 11.00 uur, 661 vogels tellen (in 31 soorten) was niet iets om over naar huis te schrijven.

28.000 mensen hebben meegedaan in 41 landen. Er is ook altijd een soort ranglijst van landen die het meest hebben geteld, dit jaar kwam op de eerste plaats Finland, 2de Zweden ,3de Litouwen en als goede 4de ... Nederland! Niet slecht voor zo’n klein landje dacht ik zo.

Al voor twee uur was er een jongetje aanwezig dat graag wilde beginnen met het vissen naar slootbeestjes. Gelukkig kwamen er als snel nog wat kinderen bij. Met zo'n 10 kinderen en hun ouders/grootouders werd het een hele leuke middag. We vonden gelukkig veel verschillende soorten slootbeestjes (poelslakken, bloedzuigers, veel larven van juffers en schietmotten, keverlarven) en ook werden er kleine visjes gevangen. Na ongeveer een uur waren de kinderen er klaar mee en hebben we nog even gezellig met elkaar limonade gedronken en genoten van een heerlijke koek. Een geslaagde middag die zeker volgend jaar weer herhaald gaat worden.