Bij de eerste stop stuiten we op geschut te Werkendam. Via, afslag a27 komen we bij de Zevenbansche boezem.
De 2dee stop was west Biesbosch, zeer fraaie polders, met bezoek aan mooi bezoekerscentrum, maar voordat we daar waren dus veel gevogeld langs de Bandijk. Daarna nog natuurkampeerterrein "de knotwilg" de kijkhut beklommen en een oversteek gemaakt naar de overkant.

125 soorten:
Aalscholver
Bergeend
Blauwe reiger
Boerenzwaluw
Bontbekplevier
Bonte strandloper
Bonte vliegenvanger
Boomklever
Boomkruiper
Boompieper
Bosrietzanger
Brandgans
Bruine kiekendief
Buizerd
Cetti's zanger
Dodaars
Ekster
Fazant
Fitis
Fluiter
Fuut
Gaai
Gekraagde roodstaart
Gele kwikstaart
Gierzwaluw
Goudhaan
Goudvink
Grasmus
Graspieper
Grauwe gans
Groene specht
Groenling
Grote bonte specht
Grote canadese gans
Grote zilverreiger
Havik
Heggemus
Holenduif
Houtduif
Huismus
Huiszwaluw
IJsvogel
Kauw
Kievit
Kleine bonte specht
Kleine mantelmeeuw
Kleine zilverreiger
Kluut
Kneu
Knobbelzwaan
Koekoek
Kokmeeuw
Koolmees
Krakeend
Kuifeend
Lepelaar
Meerkoet
Merel
Middelste zaagbek
Nachtegaal
Nijlgans
Oeverloper
Oeverzwaluw
Ooievaar
Pimpelmees
Putter
Raaf
Ransuil
Rietgors
Rietzanger
Ringmus
Roek
Roerdomp
Roodborst
Roodborsttapuit
Scholekster
Slobeend
Spreeuw
Tafeleend
Tjiftjaf
Torenvalk
Tuinfluiter
Tureluur
Turkse tortel
Veldleeuwerik
Vink
Visarend
Visdief
Waterhoen
Wespendief
Wielewaal
Wilde eend
Winterkoning
Witte kwikstaart
Wulp
Zanglijster
Zilvermeeuw
Zilverplevier
Zwarte kraai
Zwarte mees
Zwarte specht
Zwartkop

Vandaag staat een heel mooi stuk natuur op het programma: de Loonse en Drunense duinen. In de Loonse en Drunense Duinen vind je bos, heide en vooral veel zand. Het is een van de grootste stuifzandgebieden van West-Europa. Op zondag is dat een heel geliefde plek, dus besluit Yolanda dit als eerste, voor de koffie te bezoeken.

Aangekomen op een prima P, blijkt dat een goede zet: We zijn de vele families voor, maar niet de hondenliefhebbers! Zijn er straks wel vogels te zien? Wel, het is hier weer Nederlands geregeld: Er is een aangewezen reservaat met water, bomen en zand, waarvan de honden wel brood lusten en zij, en ook de baasjes en bazinnen, elkaar kunnen besnuffelen. Een groot succes zo te zien.

Er is een mooi pad van 3 km dat ons over het zand en langs de rand van het bos voert en waar het stil genoeg is om in de verte de zang van een gekraagde roodstaart te horen. Boven in een boom gezeten is de zanger goed te spotten. Voordat het pad ons het bos in leidt, laat een pieper zich zien en even later een roodborsttapuit. De verstuivingen leveren prachtige plaatjes op, en dit moois, bomen, stronken, duinen en kliffen, vliegt niet weg!

Paarden op het pad doen ons vermoeden dat we verkeerd lopen, maar dat alles is relatief. We lopen door het bos en horen verschillende fluiters. Uiteindelijk keren we terug door het bos en genieten we van de varens, het mos, een kraai hier en een koolmees daar, omdat het hier gewoon erg mooi is.

Na de pauze verhuizen we naar de andere kant van de duinen, het Noorden, naar de Roestelberg. De uitspanning heeft een grote aantrekkingskracht op Dik en Rob en vele andere graag vanuit één punt observerende natuurliefhebbers. De echte vogelaars lopen door een prachtige beukenlaan, iets voorbij de boomgalows(?!), net in het Nationale Park. Die fraaie hoge beuken blijken een mooie aantrekkelijke plek voor vogels te zijn. De vogelspotters worden beloond met een Zwarte Mees en Bonte Vliegenvanger en ook de Raaf is daar gehoord. Opnieuw een fraaie stek!

Op het terras in de zon wordt gezamenlijk gesmuld van het ijs en bier en de nestelende Bonte Vliegenvangers (eindelijk kon Rob ze ook eens goed zien). We vertrekken naar het park. Yolanda weet nog wie welke pizza had besteld. Die leggen een goede bodem onder de nachtrust. Weer een goed soepel geregelde dag met veel moois! Rob

Na de eerste nacht in ons logeeradres, de Katjeskelder bij Oosterhout, vertrok ons groepje van 5 vrouwen en 9 mannen zaterdag om 9.00u naar natuurgebied Kampina. Dat begint ca. 10km westelijk van Tilburg. Het is tamelijk groot, zodat we de hele dag hier op verschillende plekken doorbrachten. Kampina vormt onderdeel van het Nationaal Landschap (wat dat ook moge betekenen...) het Groene Woud, grofweg gelegen tussen Den Bosch, Tilburg en Eindhoven.

Op Google Maps staan enkele tientallen foto’s van het gebied. Die geven een goede indruk van de verschillende biotopen aldaar: bossen, heidevelden, vennen. Elke habitat heeft weer andere doelsoorten. Als kers op de taart wordt Kampina doorsneden door een beek, de Beerze. Later op de dag liepen we hierlangs in de hoop de grote gele kwikstaart te kunnen noteren. Maar na de behoorlijk natte eerste 4 maanden van 2023 was de Beerze eerder een snelstromend, soms kolkend riviertje dan een traag meanderende beek; in ieder geval was nergens een stukje strand of een kei te ontdekken waar deze vogel even neer zou kunnen strijken om rond te kijken en met zijn staart te wippen. Hij werd dan ook niet aangetroffen.

Johan en Yolanda hadden in de toelichting tot deze meerdaagse excursie vermeld dat vandaag mogelijk de volgende ‘snoepjes’ te zien zouden zijn: bonte vliegenvanger, gekraagde roodstaart, fluiter, wielewaal, zwarte én kleine bonte specht. Al deze soorten werden gezien of gehoord, maar niet per se vandaag. (Zie ook hieronder het verslag van zondag van NP De Loonse en Drunense Duinen). Wielewaal en fluiter werden gehoord, niet gezien. Maar toch wel bijzonder, omdat het steeds schaarser in Nederland voorkomende en broedende trekvogelsoorten zijn. Bevind je je zo tussen half mei en half augustus in een bossig gebied met hoge populieren en wat kleine plassen hier en daar, blijf staan en misschien hoor je opeens een herhalend ‘dudeljooh’…. Van de fluiter herinner ik me een raar bericht in een blad van enkele jaren geleden dat er wel mannetjes in dezelfde periode ons land intrekken maar nauwelijks vrouwtjes. Vreemd. In ieder geval wordt reproductie er niet makkelijker op.

Het aantal waargenomen soorten tot zondagavond was 88, een twintigtal hoger dan tijdens de vorige regenachtige driedaagse in oktober 2020. We bezochten toen o.a. NP het Dwingelderveld en de Weerribben.

-Overwegingen
De afgelopen decennia was mijn beeld van Noord-Brabant vaak negatief. Ongenuanceerd, ik weet het maar toch. Veel te veel fijnstof en stank in de Grote Peel vanwege megavarkensstallen. Onverantwoord veel watergebruik door boeren, maar ook door miljonairs in Vught of Oisterwijk omdat elke dag – zonder reden – het water in de zwembaden in hun achtertuin ververst moet worden. Ex-burgermeester Jorritsma van Eindhoven die ronkend van trots in interviews steeds vertelde dat zijn regio ‘economisch beter presteerde dan de Randstad’, maar geen woord ‘vuilmaakte’ over de gevolgen daarvan voor de natuur. Enz.. Ik kwam er zelden. Maar je moet je meningen en standpunten nooit in beton gieten. Hoedt u voor dogmatisme! Ieder mens heeft recht op veranderende meningen, nieuwe inzichten en schuivende panelen. Sterker nog, die moet je zelfs zelfs nastreven, vind ik.

Dus: Het weer was zonnig en de temperatuur aangenaam.
En: Mei is in de natuur de mooiste maand van het jaar – al die verschillende tinten groen…prachtig.
Bovendien: De dag erna was Moederdag; en wij allen, mannen en vrouwen zouden er niet zijn als er geen moeders waren.
Kortom: Veel gezinnen en families waren er op uitgetrokken om te genieten van het buitenleven en namen het ervan in een van de etablissementen met terras die zo hier en daar aan de randen van Kampina gevestigd zijn. De zo bekende Brabantse gastvrijheid en vriendelijkheid van het bedienend personeel vielen mij direct op.
Ik heb mijn mening over Noord-Brabant en haar natuur ten positieve bijgesteld.

Bovendien, maar dat heeft niets met Noord-Brabant te maken, vond ik deze groep VWG-leden prettig. Men ging soepel met elkaar om en was in huis en in de horeca vaak actief met elkaar in gesprek. Deze driedaagse is mij zeer bevallen. Dank Yolanda en Johan. Dik Elzenga

Met veertien vogelliefhebbers zijn we vertrokken op deze wat grijze vrijdagmorgen richting het eiland Tiengemeten. Als ik op de pont stap naar het eiland Tiengemeten in het Haringvliet, krijg ik altijd een vakantiegevoel en alleen daarom al is het een leuk begin van ons weekend weg.

Op de plek waar nu vogels hun kostje bij elkaar scharrelen, stoere runderen grazen en bevers zwemmen, lagen eerder strakgetrokken aardappelakkers. Eind vorige eeuw ontstonden de wildste plannen voor een andere bestemming van Tiengemeten. Van dumpplaats voor verontreinigd slib tot vliegveld, van bungalowpark tot kerncentrale. Maar de natuur won en Natuurmonumenten kreeg het beheer in handen.

De omvorming begon in 2007 en het wordt nog ieder jaar mooier. In dat eerste jaar werd er aan de zuidkant een gat in de dijk gemaakt en ontstonden de eerste kreken. Hierdoor ontstond een zogenoemd wetland, deels onder invloed van de rivier en deels als uitgestrekt moeras. In de oudste polder van het eiland (in het oosten) herstelde Natuurmonumenten het oude cultuurlandschap.

Oude Polder
Het oudste deel vind je in het oosten: de Oude Polder. Hier begon Tiengemeten rond 1600 als een zandplaat van 10 gemet groot. Een gemet was een oppervlaktemaat van 0,4 hectare. Rond 1750 werd deze plaat bedijkt en bewoond. In de eeuw daarna groeide het eiland tot de omvang van nu, ongeveer 1050 hectare. Hier waan je je in het boerenland van de 19e eeuw. Op de kleinschalige akkers groeien ouderwetse gewassen als vlas en boekweit. In de boomgaard hangen appels en peren en in de weitjes en op de dijk grazen Nederlandse trekpaarden.

Kommoerras
In het midden van Tiengemeten ligt het kommoeras. Het bestaat uit ruig grasland en open watermoeras. Het is een 'gesloten' watersysteem dat af en toe overspoelt bij extreem hoog water. Ideaal voor vele soorten vogels. Een walhalla dus voor vogelaars zeggen ze.

Hier gaan we met z’n allen als eerste naar toe. Via het eerste dijkje lopen we al vogelend richting dit kommoerras. De eerste lepelaar, tafeleenden, knobbelzwanen en wilde eenden worden gespot. Ik zie een vrouwtje Robotap boven op de bramen, een Kneu in de bomen en er vliegen mussen rond.

Als je om het kommoerras heen kan, kan je omhoog naar het uitkijkpunt de Vliedberg! Maar eerst even vanaf de weg het water en de rietkragen afspeuren. Bijna aan het einde van de weg kijken we naar de kale boom aan de overkant van het water en ja hoor daar zit de visarend. Alle keren dat ik op het eiland geweest ben heb ik hem daar gezien dus de verrassing is niet heel groot maar toch wel leuk. Hij heeft een visje in zijn poten, je kan het staartje over de tak zien hangen! We zien hier ook grote zilverreiger, krakeenden, grote Canadese gans, brandgans, rietzanger, rietgors en een waggelende bruine kiekendief boven het veld.

Boven op de uitkijk heuvel zien we heel in de verte twee middelste zaagbekken, grauwe ganzen, een paartje wintertalingen, krakeenden, kuifeenden, tafeleenden, meerkoetjes, rietgorzen en natuurlijk horen we de cetti’s zanger boven alles uit. Ook de kleine karekiet doet zijn best; maar te zien krijgen we de laatste twee genoemde niet.

Na een heerlijk uurtje met elkaar op de Vliedberg lopen we langzaam weer terug richting de pont. Er wordt onderweg nog een ijsvogel gespot maar meer dan een blauwe flits is het niet! Een aantal lopen nog een stukje van de Blauwborst route maar helaas de Blauwborst wordt niet gevonden (zelfs niet gehoord).

Het natuurgebiedje de Tiendgorzen, naast de parkeerplaats bij de pont, is momenteel niet te bezoeken daar een beverburcht het pad heeft ondermijnd en het looppad op instorten staat.
We gaan rijden naar Dordrecht voor een wandeling in een gedeelte van de Biesbosch: de Elzen. De zon is inmiddels gaan schijnen maar het waait nog aardig dus alle vogels blijven laag in het riet dus horen we ze wel maar krijgen we ze niet te zien.

Tegen vijf uur zijn we in het park de Katjeskelder alwaar we logeren in een veertienpersoonshuis. ’s Avonds eten we in het restaurant van het park, daarna nog even lijsten. We komen tot een score van ca. 70 soorten lang niet gek voor één dagje vogelen.
Morgen naar “de Kampina” maar die dag zal beschreven worden door Dik!

Gerda

Op een frisse zondagochtend kwam een groep van zo’n 20 mensen samen bij molen Het Poeltje in de polders van Poelgeest. Om 8 uur ’s ochtends stonden we daar, in het geweld van de luidruchtige kokmeeuwen en gakkende ganzen. De polder ligt ingeklemd tussen nieuwbouw, oudbouw en een spoorlijn. Dat lijkt de aanwezige vogels niet echt te storen. In en om het water barst het van de kokmeeuwen en bijna alle bekende ganzensoorten: grauwe gans, Canadese gans, brandgans en Nijlgans (niet echt een gans, heeft Louis Westgeest ons geleerd). Verder barst het daar van de eenden: wilde eenden, slobeenden, krakeenden, kuifeenden, wintertalingen, en als kroon op het eenden bestand: een krooneend met zijn vriendinnetje. Hij stond zich uitgebreid op te poetsen, zij verborg zich achter hem in het riet. Verder natuurlijk meerkoeten, waterhoentjes en futen. Een moederfuut hield haar 3 kleine pulletjes warm onder haar vleugels, terwijl vader waakzaam rondzwom.
Overal tussen het riet broeden ganzen, eenden, futen en waterhoentjes. De beheerder van het gebied, het Zuid-Hollands Landschap, probeert het ganzenbestand in toom te houden door eieren in olie te dompelen of eieren weg te halen. De verlaten eieren worden verorberd door meeuwen (op het verharde pad vinden we hier en daar eierschalen) en af en toe een ooievaar.
We lopen een beetje kleumend over een dijkje om het water en worden blij verrast door een Cetti’s zanger en een rietzanger. Verderop horen we een winterkoninkje, en ook nog wat groenlingen. Het is niet eenvoudig al deze kleine beestjes in de kijker te krijgen, maar af en toe hebben we geluk. We spotten een rietgors, een tjiftjaf en enkele groenlingen. We horen de Cetti’s zanger wel vier keer, maar we zien hem nergens…
Heel even denken enkelen van ons een koekoek te horen, maar dat blijkt een schorre gans te zijn. Als we bijna het water rondgelopen zijn, komen we bij een jachthaventje. Daar, achter hek op een grasveldje met kinderspeeltoestellen, verzamelen de grauwe ganzenouders hun pullen, van klein tot groot. Het lijkt wel een kinderopvang.
Wij lopen door naar de Klaas Hennewerf, dat is een scheepswerf naar het klassieke model waar in vroeger dagen allerlei houten scheepjes voor het boerenland werden gebouwd en onderhouden. De eigenaar, Alexander de Vos, weet ons onder het genot van een kopje koffie veel te vertellen over zijn werf, de polder en trekschuiten. En rasverteller, die niet gauw uitgepraat lijkt.
Al met al een geslaagde ochtend, ondanks de kou. Met dank aan Lex Burgel voor de rondleiding en de mooie verhalen.
Vogellijst:
Aalscholver
Bergeend
Blauwe reiger
Brandgans
Cetti’s zanger
Ekster
Fitis
Fuut
Grauwe gans
Groene specht
Groenling
Grote Canadese gans
Halsbandparkiet
Heggenmus
Houtduif
Kauw
Kievit
Kleine mantelmeeuw
Knobbelzwaan
Kokmeeuw
Koolmees
Krakeend
Krooneend
Kuifeend
Meerkoet
Merel
Nijlgans
Ooievaar
Pimpelmees
Rietgors
Rietzanger
Scholekster
Slobeend
Spreeuw
Tjiftjaf
Waterhoen
Wilde eend
Winterkoning
Wintertaling
Zilvermeeuw
Zwartkop

De weersvoorspellingen zijn helaas niet zo goed voor een lekker dagje vogelen en dat is waarschijnlijk ook de reden dat we met een klein ploegje vertrekken vanaf de bekende parkeerplaats. De thuis blijvers zijn in dit geval de verliezers want het werd een prachtige vogeldag!

Johan en Yolanda ontmoeten we op de parkeerplaats bij het bezoekerscentrum De Hoep in Castricum. We maken als eerste een mooie wandeling naar vogelkijkhut de Winterkoning die uitkijkt over een duinmeertje waar we twee stelletjes dodaars zien, wat meerkoeten en achter het riet verscholen een broedende grauwe gans. Mark hoort een boomleeuwerik en we zien een buizerd rusten in een boom aan de zijkant van het meertje. Toch wel een leuk begin. Als we de wandeling vervolgen komen we een grote bonte specht tegen die volgens ons wel gewent is aan mensen want hij blijft mooi zitten ook als staan wij vlak onder zijn boom.

Als we vlak bij huizen zijn spotten we de gebruikelijke vogeltjes zoals de koolmees, pimpelmees, merel en vinkjes. Een boomklever zit hard te roepen en krijgt alle aandacht van ons. Het grappige vind ik dat er het lijkt of dat er een koolmees op zijn geroep afkomt.

Weer terug op de parkeerplaats gaan we natuurlijk ook even in het bezoekerscentrum kijken en de prachtige tuin die pas is aangelegd achter het centrum. Het is een echte aanrader om daar een keer te gaan kijken. In de Hoeptuin (zoals hij wordt genoemd) kan je zien hoe het duinlandschap is ontstaan, met zijn bijzondere diersoorten en unieke bomen- en plantengroei. Er is een waterpoel en vogelobservatiewand. Bij de waterpoel is een lange steiger gebouwd die ver het water in loopt en waar wij een tjiftjaf vinden in het riet die zich uitgebreid laat fotograferen.
Maar er staat nog meer op het programma dus rijden we naar onze volgende plek slechts 2,5 km verderop. We presteren het wel om de derde auto kwijt te raken op dit korte ritje! Als we er weer allemaal zijn lopen we naar de kijkwand die vlak bij de parkeerplaats ligt. Heel bijzonder is dat hier zeker wel zo’n 20 slobeenden rondzwemmen. Verder zien we wat aalscholvers en een enkele grauwe gans. De rode kelkzwam die we hier vinden is dan wel weer een bijzondere soort maar wat vogels betreft zijn we snel uitgekeken want zoals bij zoveel kijkwanden zitten hier ook de gaten op de meest onmogelijke plekken dus op naar de Schoorlse duinen. Mark hoort sijsjes dus lopen we de lange trap op naar boven maar helaas worden ze toch niet gezien. We maken een prachtige wandeling door het duingebied met dennenbos maar er worden weinig vogels gespot. Na een plas in het bezoekerscentrum en na even langs alle hebbedingetjes gaan we richting de zee. Inmiddels wordt het weer wat minder, de wind gaat iets harder waaien en dat komt niet zo goed uit als je richting strand gaat. Op de parkeerplaats van Hargen aan zee spotten we twee bontbekplevieren maar dat zijn ook de enige vogels die zich hier laten zien. Het binnen meertje is helemaal leeg en tegen de wind in lopen we terug naar de auto en vallen de eerste druppels.

We rijden richting Petten maar al voordat we bij de bekende parkeerplaats zijn waar we een prachtig uitzicht hebben over het natuurgebied aan de andere kant van de weg barst de bui echt los. We zitten droog in de auto en zien de kluten rondscharrelen in het water en de kok- en kleine mantelmeeuwen in de lucht. Ook spotten we een tureluur of is het een zwarte ruiter? Nee het is toch een tureluur……! Als het droog is en we weer buiten staan zien we dat beide soorten gebroederlijk naast elkaar staan. Wel makkelijk want nu kan je goed zien dat ze duidelijk verschillend zijn.
Mark spot een dwergmeeuw en dat is echt een leuke soort want vele van ons hadden die nog nooit gezien. Tjonge wat een vogels hier en wat zijn die kluten toch mooi! Nog iets verderop langs de weg is nog een parkeerplaats en een pad naar een kijkhut(tje) waar we precies met z’n allen inpassen.

Als uitsmijter van de dag spotten we een geoorde fuut een mooie soort om deze gezellige, mooie en zeer goed georganiseerde excursie af te sluiten. Dank je wel Johan en Yolanda voor de organisatie we hebben genoten.

Grote bonte specht
kuifeend
tjiftjaf
ekster
merel
wilde eend
nijlgans
dodaars
meerkoet
heggemus
buizerd
boomleeuwerik
groenling
vink
roodborst
koolmees
boomklever
pimpelmees
grauwe gans
blauwe reiger
aalscholver
slobeend
brandgans
putter
kleine mantelmeeuw
bontbek plevier
kluut
tureluur
bergeend
bonte strandloper
dwergmeeuw
zilvermeeuw
kauw
kraai
zwarte ruiter
smient
krakeend
scholekster
spreeuw
steenloper
fuut
geoorde fuut
sperwer
grote stern
grote zilverreiger
winterkoning
waterhoen
witte kwikstaart
strommeeuw
kolgans
wintertaling (gehoord, maar niet gezien)
rouwkwikstaart (gehoord, maar niet gezien)
sijzen (gehoord maar niet gezien)

Niet alles moet om, er moet ook wat ouder hout blijven staan.

Vandaag ook de eerste Pet uitgereikt!

Veel opgebouwd vandaag.

De verzamelplek op de parkeerplaats liep langzaam vol. De verwachting was 52 deelnemers en die kwamen er ook. Op een moment kwam er een bus aan met Kontiki erop. Ik dacht zover gaan we toch niet maar het was toch de goede bus. Helaas was het wat druilerig en dat werd onderweg niet beter. In plaats van vogels kijken gaf Louis college over de watersnoodramp (70 jaar geleden) en details over Zeeland.

Aangekomen op de Brouwersdam regende het behoorlijk terwijl er ook nog flinke mist hing. Niet bijster veel te zien. De dapperen die zich buiten de bus waagden, zagen nog wel zeehonden, een eidereend en een paar zaagbekken. Diegenen die in de bus bleven zagen vooral de bus met dicht beslagen ramen.

De weerbelofte was dat het tegen het middaguur zou opklaren en dat gebeurde inderdaad. Inmiddels waren we dieper Zeeland in getrokken met respect voor Marleen (de chauffeuse) die ons langs onmogelijk smalle weggetjes naar mooie plekjes bracht. En daarbij kwamen wij goed aan onze trekken. Louis kent ongeveer elke grasspriet langs de route dus aan info geen gebrek. Het was voor mij de eerste keer dat ik aan deze bustoer meedeed en ik was verrast door de enorme hoeveelheid water en half natte weilanden, plas/dras heet dat geloof ik. Die plekken trekken vogels aan en die waren dus best aanwezig.

Ben ik al blij in de Munnikenpolder met 5 kluten; hier gaat het om tientallen om van de andere zoals roze grutto’s, scholeksters, goudplevieren, ganzen etc. maar te zwijgen. Na de lunch op Zeeuwse wijze met o.a. bolussen (geen aantrekkelijk woord maar wel erg lekker) was het licht zodanig dat ik mijn camera uit de tas haalde die vervolgens niet bleek te werken (inmiddels wel weer) dus ik heb alleen de herinnering maar geen foto’s.

Na de lunch reden we naar een wonderlijk schouwspel met een groep flamingo’s die ook nog uit drie soorten bleek te bestaan en het kennelijk goed naar de zin hebben in de Grevelingen.

Om 17.00 uur stonden we weer op het vertrekpunt en konden we tevreden huiswaarts. Alles bijeen hebben we zo’n 52 soorten gespot ondanks de mist en regen. Jos

Heel veel hout!

Het is zaterdagochtend 28 januari. Aan de vooravond van de herdenking van de Watersnood-ramp, met alle media-aandacht van dien, staat onze excursie naar de Zuid-Hollandse/Zeeuwse Delta gepland.De rozerode ochtendgloed doet een stralende dag vermoeden. Op de carpoolplaats staat Marleen met haar luxe touringcar op ons te wachten.

In de bus worden we verrast door een SO van Margot: de theorie van de cursusavonden over steltlopers, vogeltrek en wintergasten passeert de revue. De ganzen met uitgesproken uiterlijke kenmerken zijn wel te benoemen, maar de differentiatie van taiga-, toendra- en kleine rietgans is problematisch. Ik vraag me af of dat ooit bij mij zal beklijven… Ook lastig: paarse strandloper, verschil winter- en zomerkleed en bij de bonte strandloper, verschil juveniel-adult.

1ste stop: buitenhaven van Stellendam.
Vanaf de dijk, in de luwte en met hun voeten in het water, zijn honderden vogels zichtbaar. Specifieke aandacht voor de brilduiker (engels: golden eye, waardoor de vrouwtjes zonder bril meer recht wordt gedaan). Mannetjes hebben een relatief grote groene kop met de herkenbare bril. De eerste middelste zaagbekken worden hier gespot: ook met een groene kop maar verhoudingsgewijs kleiner en met een veel langere en dunnere spitse snavel. Grote groepen brandganzen ook en diverse en talrijke steltlopers.

Aan de Noordzee-zijde van de Brouwersdam zien we soorten die je buitengaats kunt verwachten, waaronder de zwarte zee-eend, roodkeel- en parelduiker, eidereend en, heel bijzonder, de IJseend. Om ze goed te kunnen zien, heb je toch echt een telescoop nodig: zonder die vergroting blijven het slechts stipjes ver op zee. Margot neemt de gelegenheid te baat om het draagcomfort van de telescooprugdrager te promoten: diverse deelnemers mogen dit, om beurten, ervaren…

Om 12.30 uur worden we verwacht in de Heeren-keet voor koffie met gebak. Gelegen aan de Oosterscheldedijk van Schouwen-Duiveland, komt de ziltige zeelucht je tegemoet. Binnen schijn je heerlijk oesters en mosselen te kunnen eten. De bijpassende witte wijnen staan hoog opgestapeld. Ronald behoeft daar geen keus uit te maken, want geen oesters of mosselen, en neemt een Orval-trappistenbiertje: rondbuikig flesje, één van de mooiste bierglazen en dan heb ik het nog niet eens over de smaak…!

Maar goed, terug naar de vogels.Om de hoek liggen de Flaauwers en Wevers Inlaag. Het begrip inlaag behoeft enige uitleg. Ko legt uit: door afkalving bedreigde dijken kregen als extra bescherming er achter een lagere, zogenaamde inlaagdijk. Niet geschikt voor landbouw en door omhoogkomend kwelwater, ontstonden binnendijkse waterpartijen. Wel weer uitermate geschikt als vogelrustplaatsen. Vanaf de inlaagdijk heb je een prachtig uitzicht op de daar aanwezige vogels. In V-formatie overvliegende rotganzen completeren het plaatje.

Een mooi overzicht van dit typerende Zeeuws landschap, krijg je vanaf de Plompe Toren aan de Koudekerksche Inlaag. Op de grond horen we een gillend speenvarken: blijkt een waterral te zijn. En er komt een houtsnip langs vliegen.

Op de terugweg naar huis doen we de Grevelingen-kant van de Brouwerdam aan, waar een grote groep rotganzen zich ophoudt. Ko ontdekt daartussen een witbuikrotgans (zeldzaam!). Ik doe mijn best, maar krijg ‘m niet in het vizier.
Lex merkt op: “ik heb de hele dag nog geen stormmeeuw gezien…” maar wordt hier op z’n wenken bediend. Op het water dobbert een meeuw ter grootte van een kokmeeuw, maar…geen koptelefoontje en zwarte kraaloogjes, wat hem een vriendelijke uitstraling geeft. Weetje van Ko: een vogel “oogt” agressiever als ‘ie een gele iris heeft (zie bijv. de zilvermeeuw). Nog even over de zonovergoten en spiegelgladde Grevelingen turen en dan weer de bus in.

Onderweg naar huis nog een bruine kiekendief zien zweven, maar de Waarnemingskaart was al zo vol… In totaal hebben we 64 (!) soorten aangevinkt, te veel om in dit korte bestek allemaal te benoemen. Nou zat ook wel alles mee: helder en zonnig weer, 7 graden C., windkracht 1-2, en, niet in de laatste plaats, onder de bezielende leiding van onze docenten. Hulde voor Lex, Ronald, Margot en Ko!

Bewezen werd maar weer dat je het meeste opsteekt, wanneer je met ervaren vogelaars op pad gaat. Nogmaals dank!

Het was koud en gezellig.

Het was weer gezellig!

Het was weer gezellig!

Het was weer gezellig!

Het is een mooie dag voor een vogelexcursie. Het belooft een droge dag te worden met af en toe een flauw zonnetje. We rijden door het lelijke Europoort-gebied en met onze rug naar al dat chemie geweld staan we na ruim een uur aan de noordelijke rand van het Oostvoornse Meer. Brak water schatten we in. We zien zaagbek, dodaars en brilduiker. De laatste zien we die dag niet meer, zelfs niet op zee aan de Brouwersdam.

We gaan via een modderig pad de duindoorns en ander struweel binnen en horen hier en daar wat zachte geluidjes van doortrekkende zangvogeltjes, zoals vinken, kool- en pimpelmezen. Ook de goudhaan wordt gehoord, maar niet door mij. Er vliegt een groepje kneuen op en hun metalig geluid is onmiskenbaar. Hoewel we de ingang Baardmannetje hebben genomen, hebben we ze niet gezien. Wel horen we het aparte geluid van de waterral. Zien is er natuurlijk niet bij. Wel maakt een specht een uitgebreide dans boven ons hoofd. Apart. We gaan het duin over en lopen langs de oever van de inham die door het aanleggen van de Maasvlakte hier gevormd is. De slikken zijn enorm in trek bij de steltlopers. Het melancholieke geluid van de wulp (ciurli) hoorden we al van ver. Er lopen er dan ook heel wat. Verder is er ook veel klein grut te zien, zoals strandlopers, paars of met drie tenen. Ik zie ook de parmantige zilverplevier met nog een behoorlijk zwart kleed. Of kijk ik teveel tegen de zon in? Op onze wandeling terug naar de auto zien we nog een kramsvogel die mooi met zijn borst vooruit in de zon zit, vrij hoog in een boom. We zien geen makkers, maar die zullen lager in de struiken zitten?!

We verkassen naar de Brouwersdam. Hier voelen we een venijnig windje, maar de zon komt wel meer door. Hoe we ook turen en hopen, geen alk, geen zeekoet te zien. Wel een zeehond natuurlijk, want die zitten hier altijd wel. We zien veel middelste zaagbekken, maar geen brilduiker. Steenlopers zijn een gemakkelijke prooi voor ons. Met al dat zeewier aan de zeekant zijn er volop en ook hier zien we weer wat drieteentjes. We rijden naar de vuurtoren van Ouddorp en daar zijn we niet alleen. Terug bij de auto zien Ans en ik nog twee keer dezelfde bonte specht, maar die staat (nog) niet geregistreerd.

Dan rijden we nog even langs het natuurgebied dat aan de dijk langs de Grevelingen ligt. Volop brandganzen, die het momenteel ontzettend goed doen in Nederland. En in de verte één en later zelfs twee bruine kiekendieven. Als ze in een boom landen, in de verte, wordt er zelfs even gedacht aan zeearend. Die is hier wel gespot, maar in ons geval is het wishful thinking. Op de dijk hebben we zicht op de Grevelingen. Hier drijven o.a. slobeenden, gemiddeld van allerlei andere drijfsijssies.

De zon daalt en het licht wordt minder. Tijd om op huis aan te gaan, t’ is mooi geweest. Aan een leuke excursies is weer een eind gekomen. Johan

Het was weer gezellig!

Geen verslag. Wel foto's?

Een schitterende ochtend, de grondmist was net gevlucht voor de zon. Bij de molen verzamelden we, sommigen per auto, anderen per fiets. Om 09.00 uur vertrokken we mobiel naar het sluisje om vervolgens onder leiding van Louis Westgeest te voet verder te gaan. Louis is een wandelende encyclopedie en weet over elke grasspriet en de ondersoorten daarvan een boeiend verhaal te vertellen. We waren uiteindelijk met z’n twaalven geloof ik, dus een handzaam clubje.

Net toen we de Wilck binnenliepen vloog er iemand aan een gemotoriseerde parachute over. Dat gaf de nodige onrust. Dat hoort natuurlijk niet maar het gaf meteen wel een indruk wat er allemaal zat en vervolgens vloog. Overigens vooral ganzen en smienten.

Ik geloof niet dat we een soortentelling bijhielden maar uit mijn hoofd kwam ik tot ruim 30. Het lijstje volgt verderop.

We liepen bijna het hele pad af en kwamen van alles tegen van spreeuwen, ooievaars, watersnippen, pijlstaart, buizerd enz. Louis had bij de voorverkenning de lokale slechtvalk gespot en dat wilden wij natuurlijk ook. Alle hekjes en paaltjes in het landschap werden nauwkeurig bekeken maar zonder succes. Evenwel, net toen we besloten om de slechtvalk op te geven en terug te gaan naar onze mobielen bleek er toch een slechtvalk te zijn opgedoken en zij (volgens kenners) zat er keurig en duidelijk bij op een hek. Door de telescoop een prachtig beeld en met mijn 600 mm een tamelijk goede foto (ver weg en uit de hand). Eén van de vele foto’s bleek tamelijk bijzonder want wanneer vang je een slechtvalk en een torenvalk in één beeld. Kortom, iedereen blij en tevreden naar huis.

Blauwe reiger, grote zilverreiger, smient, wilde eend, krakeend, slobeend, pijlstaart, kuifeend, meerkoet, waterhoen, watersnip, spreeuw, ooievaar, goudplevier, kievit, wulp, witte kwikstaart, knobbel zwaan, slechtvalk, torenvalk, buizerd, veldleeuwerik, kleine mantelmeeuw, kokmeeuw, grauwe gans, brandgans, kolgans, nijlgans, canadese gans, aalscholver, vink, holenduif.

Jos Gerrese

Al de hele week buienradar in de gaten gehouden, want de vooruitzichten waren niet al te best voor zaterdag 1 OKTOBER 2022. Er zou veel regen komen…

Maar gelukkig de depressie was sneller als dat er gedacht werd en dus was het droog toen ik buiten kwam. Dus met goede hoop op een mooie Euro Birdwatch naar de Burmadeweg.Toen ik aankwam kon je de zwarte bewolking, die richting het oosten dreef nog goed zien, gelukkig dat hebben we gehad dacht ik nog… Maar dat was iets te voorbarig, we zagen boven Leiderdorp een pracht van een regenboog en meestal valt er dan in de buurt regen in. Nu dus bij ons, een ware zondvloed, en dat 2 keer.

Inmiddels hadden we al wel in de gaten dat het met de telling niet erg wilde vlotten, zo af en toe vloog er een graspieper over. Ook nog een paar boerenzwaluwen en een enkele huiszwaluw. We werden helemaal lyrisch toen we wel 70 goudplevieren over zagen komen, dat waren nog eens aantallen!

Maar helaas daar bleef het dan ook bij. Verder als een paar krakeenden, smienten, zilvermeeuwen, holenduiven, en een enkele wulp ,kolgans, buizerd kwamen we niet. Wat wel weer leuk was, er zat een slechtvalk op het hek in de Wilck. Deze liet zich goed bekijken, kennelijk zat ie een beetje uit buiken en zijn verenpak weer een beetje op orde te brengen.

Al met al hebben zijn we 21 soorten geteld, dus een minimale score helaas…De aantallen waren ook niet noemenswaardig. Voor ons was deze Euro Birdwatch (we waren met 6 mannen) zeker niet de beste, maar gezien het feit dat het de laatste jaren telkens een beetje minder is, zou het misschien naar ons idee best een weekje later kunnen. Ook de landelijke gegevens, welke ik kon zien op “Trektellen”, geven aan dat de score niet best was. Natuurlijk is het weer, de wind met name, een belangrijke schakel. Maar daarom is het niet minder leuk om met elkaar in de polder te staan en van de natuur te genieten, en dat hebben we zeker gedaan!

Mannen bedankt, volgend jaar weer nieuwe kansen !! Wijnand

Nagekomen bericht :
Het totaal van de dag was : 282.211 vogels in 199 soorten.
De totalen van de top 10:
60.938 Zanglijster
35.917 Spreeuw
28.756 Vink
25.824 Boerenzwaluw
22.438 Koperwiek
22.346 Kleine mantelmeeuw
13.444 Graspieper
6.887 Grauwe gans
5.988 Aalscholver
5.061 Kokmeeuw

Natuurlijk zijn er altijd weer van die bijzonderheden de gespot zijn, zoals:
1 roodhalsgans,
2 parelduikers,
6 grauwe pijlstormvogels,
8 noordse pijlstormvogels,
5 Pontische meeuw
3 middelste jagers.
Allemaal meer vogels voor de kust

Ook werden 24 rode wouw, 3 steppenkiekendieven, 1 grauwe kiekendief, 23 smellekens, 2 morinelplevieren, 2 roodkeelpiepers,1 duinpieper, 4 bladkoningen, 2 klapeksters, 3 buidelmezen en een roodmus gezien. Dus variatie genoeg zo verdeeld over het land.

Over heel Europa deden 33 landen mee en zijn 891 tellingen/activiteiten georganiseerd en waren er meer dan 20.000 mensen op pad. In totaal telden we bijna 5 miljoen vogels. De Finnen telden de meeste vogels 1.500.000, gevolgd door Litouwen met 1.247.682 en Zweden met 773.105.

Al met al is het altijd bijzonder te zien dat er in heel Europa aan deze telling wordt mee gedaan. En dat de meer noordelijke landen de meeste vogels tellen. Het is natuurlijk bekend dat daar de trek eerder begint en dat wij als lager gelegen land meer gebaat zouden zijn als er een week later geteld zou kunnen worden…

Wijnand

Het was inmiddels weer een ruim aantal jaren geleden dat we voor een ledenexcursie de pier van IJmuiden e.o. als bestemming hadden gekozen. Ditmaal vertrokken we met zijn 10-en om iets over 8 uur dan ook richting deze bestemming. Tegen 9 uur waren we ter plekke, waar we ons bij de 4 leden voegden die rechtstreeks vanuit huis hierheen waren gereden. Het was prachtig weer (misschien wel iets te prachtig) en we hoopten in ieder geval ook iets van de vogeltrek mee te krijgen.

We begonnen op het strand bij kleine duintjes aan het begin van de zuidpier. Hier zat een redelijk grote gemengde groep zangvogeltjes, die opgemerkt werden omdat ze steeds opvlogen. Zodra ze landen waren er nog maar hier en daar vogels herkenbaar zichtbaar tussen het helmgras. In de groep werden o.a. gewone vink, kneu en groenling gezien. Iemand meende zeker te weten dat er ook fraters tussen zaten vanwege de roze stuiten. Boven onze hoofden was in ieder geval duidelijk zichtbare trek van groepjes boerenzwaluwen en huiszwaluwen. Op de overgang naar het strand huppelde nog een eenzame tapuit.

In de hoek waar de pier het strand en de zee ontmoet, zaten minstens 6 meeuwensoorten, waaronder ook enkele geelpootmeeuwen.
Vervolgens de pier op. Het is altijd verder dan je denkt (uiteindelijk hebben we minstens 2½ uur gepierd), en hoewel het aantal soorten dat gespot werd aan de lage kant was, zaten er toch leuke waarnemingen tussen. Zoals b.v. veel drieteenstrandlopers zowel juveniel als volwassen (in meerdere kleden) en 1 paarse strandloper. Op meerdere plekken langs de pier werd van redelijk dichtbij zeekoet gespot.

Tegen 12.45 uur waren we weer terug bij de auto’s om even een boterhammetje en koffie te nemen. De bedoeling was om daarna nog rond het Kennemermeer te lopen, maar een onverwacht lange lokale regenbui zorgde er voor dat de excursie na de lunchpauze werd beëindigd.

Ton Renniers

Op zaterdag 27 augustus 2022 deden we mee aan de Nature Impact Days, een initiatief van de Groene Motor om jongeren tussen de 18 en 35 jaar enthousiast te maken voor natuurbeheer. Wij hopen op die manier ons ledenbestand wat aan te vullen met jongere knotters.

Het was een supergezellige dag, waarop naast 8 van onze eigen knotters maar liefst 11 gasten waren afgekomen, waarvan het merendeel overigens in de leeftijdscategorie 36-50 jaar. Vonden wij niet erg. We hadden een mooie klus bedacht, het schonen van de sloten onder de draglineschotten, die als bruggen over de kade dienst doen, het baggeren van één van die slootjes en het maken van oeverbeschoeiing om het verder verzakken van één van de bruggen tegen te gaan.

Het lukte om binnen de afgesproken tijd de klussen te klaren. Het enthousiasme bij de gasten was groot, maar liefst 5 van hen gaven aan nog wel eens vaker te willen meedoen met onze knotochtenden. Ronald