VAN DE MAASVLAKTE NICHTS NEUES.

Als ik 2 weken na dato een verslag schrijf van onze laatste excursie van het vogeljaar, schiet mij eigenlijk alleen maar te binnen dat we niets bijzonders hebben gezien. Dat wil niet zeggen dat ik me verveeld heb, maar het geeft wel een beetje de stand van zaken aan in vogelland.

We beginnen bij Paviljoen Stormvogel en daar eindigen we ook voor onze lunch. De Cetti’s zanger, tegenwoordig alom aanwezig, laat zich horen en de gierzwaluw en de oeverzwaluw zijn ook weer in het land.

De heggenmus zingt zijn bescheiden liedje en de grasmus krast er lekker doorheen. We lopen intussen over een beschut pad tussen hoge heggen en struiken, met gratis drukkende warmte, wat fitissen, tjiftjaffen, zwartkoppen en een kneu.

We komen uit op een lage duinenrij met voor ons een slikvlakte. We krijgen weer lucht en wat harder gekrijs van kokmeeuw en visdief en wat melodieuzer, de roep van de tureluur.

We verplaatsen ons naar Portlantis, een deftige naam voor 4 witte gestapelde dozen, omgeven door een mooie rode wenteltrap. En hier doen we de ontdekking van de dag: Op de trap ligt een prachtige junikever. Voor mij en de meeste anderen een noviteit. Niet goudglanzend zoals de meikever, maar glanzend gestreept. Een sieraad! Je zou er zo een broche van maken.

De lunch die daarna volgt in de Stormvogel, is gezellig en doet ons beseffen dat we volgend jaar weer mooie vogeluitdagingen gaan beleven.
Johan

NASCHRIFT
Dat gebouw met de mooie rode wenteltrap is ontworpen door het Nederlandse architectenbureau MVRDV. Dat bureau heeft ook het wereldwijd vermaarde gebouw langs de A10 in Amsterdam ontworpen, de Valley. In Portlantis is ook een museum opgenomen.