We reizden met twee groepen van 7 mei 2016 - 15 mei 2016 die elk een iets ander programma volgden opdat we zo rustig konden vogelen.

Groep 1 - Dagverslagen

Groep 1 –   7 Mei 2016  – Dag 1

's Morgens verzamelen we bij de dooraangeduide koffiecorner. Het is meteen een vrolijk welkom en weerzien. 

Na een goede vlucht, aankomst in Riga, waar drie gidsen ons staan op te wachten Edmond, Laura en Arnis.  Het is heel goed weer voor de tijd van het jaar, de zon schijnt volop en het is zeker wel 20 gr. Twee busjes staan op ons te wachten. We gaan al vogelend richting het eerste hotel. 

Onderweg korte stop bij een benzinestation, onze eerste waarneming is een mooi omhoogschroevende visarend, een buizerd voegt zich bij hem. roept 'bonte kraai' en we zien er daarna nog heel wat! Er volgt een prachtige rit door Veluweachtig gebied met afwisselend berkenbossen op heuvelachtig terrein, dan weer naaldbomen afgewisseld met bewoning. Onze volgende stop is bij zee, bij Cape Engure. We zien groepjes met o.a. ijseenden in zomerkleed, aalscholvers, wilde zwanen. Een paar zonnende bergeenden zitten op een dijk. Voor ons wordt door de gidsen foerage op de auto gezet. Melk, appeltjes en bananen, notenkoekjes en boterhammen met dik beleg. We lusten wel een hapje inmiddels.  We rijden verder langs de kust naar Slitere National Parc waar op de punt van het gebied Cape Kolka zich bevindt. Het is een flinke rit. We gaan naar het hotel Zitari waar we een heerlijk diner krijgen. 

Na het 'lijsten' is er voor de liefhebbers nog een uilenexcursie. Na drie stops (mislukte pogingen), horen en zien we de dwerguil ineens, hij zit nota bene vlak boven ons hoofd op de top van een den. krijgt hem zelfs in de lens en ondanks de schemer is de foto redelijk. Moe en voldaan keren we tegen twaalf uur terug en de gemiste ruigpootuil nemen we voor lief. 

Groep 1 –   8 Mei 2016  – Dag 2

Zondag 8 mei 2016, eigenlijk de eerste dag van de vogelreis naar Letland, die de eerste ploeg van de VWG Koudekerk / Hazerswoude e.o. maakte. Ook op deze rustdag was ik vroeg wakker. Omdat ik de voorgaande avond gehoord had dat ons hotel Zitari in Kolka dicht bij zee lag besloot ik om 05.15 uur het bed maar uit te gaan en de kust op te zoeken. Het hotel uitlopende hoorde ik de Kramsvogels al roepen en ook de zich altijd verstoppende braamsluiper liet zich goed horen. Het geluid dat van het hoteldak kwam kon ik niet direct plaatsen, maar toen ik de zwarte roodstaart zag wist ik het weer. Wat verder op richting strand nog wat algemene soorten. Op het strand diverse steltlopers en op de houten palen die vanaf het strand de zee inliepen, en waarschijnlijk ooit als steigerpalen dienden, zaten vele meeuwen, storm- en kokmeeuwen. Op zee veel ijseenden, zwarte zee-eenden, grote zee-eenden en enkele grote zaagbekken(boterbuiken). De eerdergenoemde steltlopers bestonden uit enkele bonte strandslopers, kleine strandslopers, oeverloper en kemphanen. In de begroeiing langs het strand zag ik ook nog wat goudvinken en paapjes. Op de grond ook veel witte en gele kwikstaarten. Wist u trouwens dat de nationale vogel van Letland de witte kwikstaart is?

Na deze vroege ochtendwandeling terug naar het hotel waar ik van een lekker ontbijt kon genieten. Tijdens het ontbijt toonde een flesje shampoo die hij bij de buren in de supermarkt had gekocht. De shampoo had hij voor ‘zijn krullen’ gekocht. TIP: een nieuwe spiegel voor zijn verjaardag.

Na ons ontbijt stapten we in onze twee busjes. Ons busje werd bestuurd door Edmund, een M.Sc in de biologie. Al snel bleek dat deze wetenschapper over een fantastisch gehoor beschikt (zeker voor een dove kwartel als ik). Die dag bezochten we wederom het Slitere national park, op zoek naar Auerhoen, korhoen of hazelhoen. Laatstgenoemde werd wel gehoord door Edmund. Het is echter zo’n hoog geluid, die door velen niet werd gehoord. Al snel na vertrek werd door in het busje ‘ draaihals ‘  geroepen. Deze wensvogel van mij bleek niemand anders dan te zijn die in een wel heel vreemde houding in “ons” busje zat. Ons busje werd naast chauffeur Edmunds en de reeds genoemde en ‘bewoond’ door onze reisleider,,, en ondergetekende.  Die morgen werd er geen hoen (grouse) gezien. Wel werd er de kleine vliegenvanger gehoord en later door enkelen gezien. Ook een paartje goudvinken konden we prachtig bekijken. Verder nog diverse andere soorten. Onderweg werd er koffie gedronken met heerlijke koekjes die bezaaid waren met zaden. De koekjes verdwenen achter elkaar in de vele magen. Maar goed dat het een hele grote doos was waar we uit konden putten. Ook de lunch werd onderweg bezorgd. Voor sommigen was dit met de koffiepauze een nog groter genietmoment dan het vogelen op zich. Daarna bezochten we een heel ander gebied, een grote open vlakte. Dit gebied werd door Edmund ‘ Eberplava’ ofwel ‘lake meadow’ genoemd. In de 19e eeuw was dat veld nog water en nu een groot weideveld waar tientallen veldleeuweriken werden gehoord. Maar ook andere interessante vogels werden gezien en gehoord. Wat te denken van de schreeuwarend, een aantal ruigpootbuizerds, vele ooievaars en ook een zwarte. De blauwe kiekendief, vele kwikstaarten en paapjes.  Maar ook een ringslang die een net gevangen kikker naar binnen probeerde te werken en een vos werd gezien. En weer koffie met die heerlijke koekjes.

In de middag gingen we naar Ūši waar we eerst onze lunch aten met heerlijke lokale worteltaart. Daarna aan en langs het strand gevogeld, waar eidereend, brilduiker en grote mantelmeeuw werd gezien. Hierna terug naar het hotel waar we een heerlijke maaltijd met zalm en haring kregen voorgezet. Na deze maaltijd zijn we weer terug gegaan naar bovengenoemd gebied, lake  meadow, waar we bijvoorbeeld de nachtzwaluw hoopten te zien. Helaas die daar niet gezien. Wel grote lijster, zanglijster, houtsnip, geelgors en weer die paap.

Die avond zagen we ook herten en reeën. Om een uur of 22.00 gingen we weer terug naar het hotel waar we om 22.30 uur aankwamen. De bar was al gesloten. Om deze tegenvaller te verwerken besloten we op onze kamer maar een whisky te nemen. Het is soms wel afzien in het leven.

Groep 1 –    9 Mei 2016  – Dag 3

Vandaag gaan we ons richten op de voorjaarstrek bij Kaap Kolka. Vertrek is om 6 uur. De kaap ligt op nog geen tien minuten rijden van het hotel en met zonsopgang staan we op het strand.

De omstandigheden zijn er perfect. Het Oostzeestrand is hier wat breder en dat geeft een prima zicht op wat uit het zuiden aan komt vliegen. Met de opkomende zon in de rug en de zee als spiegel worden de ondervleugels op een ongekende manier verlicht. Nog nooit zoveel details kunnen bewonderen als hier vandaag. Het zijn vooral sperwers die we op dit vroege uur zien overvliegen. Wat er aan klein grut overkomt is moeilijker vast te stellen, ze zitten erg hoog. Het zijn groepen vinken en sijzen. In de bosrand bij het strand zitten zwarte mezen en putters, die ongetwijfeld de oversteek gaan maken. Er komt een geel bolletje overgevlogen, de eerste wielewaal van deze reis. Ook een smelleken haast zich richting Finland, want dat zal toch de bestemming zijn van de meeste vogels die hier overtrekken.

Als je de kaart van Letland bekijkt loopt de Oostzeekust hier ZW-NO. en als je die lijn doortrekt, de Golf van Riga over, kom je weer in Letland uit. Deze oversteek is ruim 100 km. en dat is een heel eind. Je ziet veel vogels aarzelen en terugkeren om te rusten of om boven land hoogte te winnen en vervolgens in dezelfde richting weer verder te gaan. Dat is bijzonder, want er is een kortere oversteek vanaf Kaap Kolka, die noordelijker loopt. Voor de Golf van Riga ligt het eiland Saaremaa en die oversteek is hooguit 40 km. Iets noordelijker ligt op korte afstand een tweede eiland, Hiiumaa, dat dicht voor de kust van Estland ligt. Beide routes zijn aantrekkelijk, maar vanaf Saaremaa direct richting het vasteland van Estland is de meest voor de hand liggende trekroute, lijkt mij. Later deze ochtend is dat goed te zien bij een groep Kraanvogels. Aangekomen bij Kaap Kolka wordt er even ingehouden en of er een richtingaanwijzer staat slaat de hele groep linksaf. Kiekendieven trekken zich niet veel aan van de kustlijn en steken vaak al eerder de zee over richting Saaremaa. Nu is er wel een tussenstop mogelijk op de ZW-NO route en dat is Ruhnu, een piepklein eilandje in golf van Riga. Ruhnu ligt ongeveer 30 km. uit de kust. Het moet er een drukte van belang zijn in het voorjaar, want de resterende tocht over zee blijft een flink stuk vliegen.

We gaan terug naar het hotel voor een laat ontbijt om direct erna weer terug te keren. Van de twee Letse dames die nog op het strand staan horen we dat er een visarend is langs gekomen, terwijl wij ons tegoed deden aan pannenkoekjes met zure room en frambozenjam. De zee is nog even glad als vanochtend vroeg en stampvol ijseenden. In de korte wandeling van gisteren langs de kust naar de kaap schatte ik het aantal eenden, zwarte zee-eenden en grote zee-eenden incluis, op minstens 10.000 en daarvan was het leeuwendeel ijseenden. Die concentratie was vooral hier, want zuidelijker zagen we later deze week sporadisch nog een exemplaar. Op de punt lopen gele kwikstaarten, de trek van buizerds is in volle gang. Boven zee wordt een stel grote sterns gezien en op grote afstand van de kust zit een jager achter de meeuwen aan. Om welke soort het gaat is niet met zekerheid te zeggen. Grote zaagbekken vliegen onrustig heen en weer. Groepen duiven steken over, houtduiven en holenduiven Na het middaguur neemt de bedrijvigheid wat af.

Baltic Wildlife zorgt goed voor ons; comfortabele campingstoelen, koffie met heerlijke pindakoekjes, en zorgzame, attente gidsen. Er wordt wat bijgepraat, gelezen en door een aantal het tekort aan slaap ingehaald, languit liggend op het strand. We spotten nog 5 in zwartleren kledij gehulde toeristen, die helemaal uit Kassel op de motor hier heen zijn gekomen.
Of ik een foto van hen wilde maken voor het thuisfront? Aber selbstverstandlich. We lunchen in ons hotel.

De rest van de middag is het genieten van het mooie weer op de Camping annex Gastenverblijf Ūši (Usji), waar wij gisteren al werden verwend met bijzondere streekgerechten. Arnis reed ons hier zaterdagmiddag naar toe in de veronderstelling dat wij er zouden overnachten, maar de hotelaccommodatie van Ūši is niet berekend op een grote groep mensen, dus werd het Hotel Zitari, ook geen slechte keus. Vanaf het kampeerterrein van Ūši heb je, zittend aan picknick tafels, zicht op de inkomende roofvogels, die de oversteek vandaag niet meer gaan maken. Buiten de omheining sta je al boven het strand. Bij aankomst zitten er 4 tapuiten op een houtstapel bij de oprit. We kijken of er tussen alle ijs- en zee-eenden nog wat valt te ontdekken en zoeken gericht naar jagers. Met enige moeite vinden we een kleine jager, een nieuwe soort voor de lijst.

Het is warm, zo'n 28 graden in de schaduw en al gauw is menigeen vertrokken. Het blijft een komen en gaan van roofvogels; buizerds, kiekendieven, een ruigpootbuizerd en sperwers. Weinig valken vandaag. Vanochtend een boomvalk, enkele torenvalken en bij de kerktoren mogelijk een slechtvalk. De wakkeren van de groep zien tussen alle roofvogels nog een zwarte wouw, die tenslotte een rondje boven de camping maakt. Een mooie afsluiting van een ontspannen dag vogelen.

Groep 1 –  10 Mei 2016  – Dag 4

Na een lekker ontbijt met pannenkoekjes met kaas vertrokken we om 8 uur met de busjes naar Slitere Baka. We hoopten op hoenen zoals Hazelhoen, Korhoen en  Auerhoen maar…..helaas. Wel volgde een prachtige wandeling door het Slitere nationaal park over vlonders. We beklommen een oude vuurtoren (100 treden) die mooi uitzicht bood over bos tot aan zee die maar 5 km. van zee af lag. Maar geen vogel te zien. Prachtige bloemen zoals dotters en bosanemonen streelden onze ogen. We zagen een boomkruiper met twee jongen. We boffen wederom met het goede, nee prachtige,  weer. De lunch nuttigden sommigen het liefst in de schaduw. We kregen een kipgerechtje met frites Hierna reisden we naar de kust alwaar we op een prachtige plek aan zee de Eidereend spotten en de Bosruiter! Overvliegende Knobbelzwanen en een groep Aalscholvers blijven ook een lust voor het oog.

In Dundaga bezochten we een supermarkt. Een mooie tocht langs veel gele paardenbloemenvelden en koolzaadvelden voerde ons naar het volgende hotel. Hotel Valguma Pasaule. Het landschap was inmiddels glooiend en daardoor fraaier dan de vorige dagen. We zagen onderweg nog een aantal Ooievaars, enkele Kraanvogels en een Zwarte Specht. Een luxueus hotel was nu ons onderdak. We konden terugkijken op een zeer geslaagde dag.

Groep 1 –  11 Mei 2016  – Dag 5

We vertrekken vanuit ons luxe hotel midden in het park naar het Kemeri Nationaal Park. Natuurlijk hebben we de ochtendwandeling door het bos/park er al op zitten. Spechten, ijsvogels, ja wat zit er niet? In Jurmala, een badplaats die betere tijden gekend heeft, gaan we het natte bos in, via vlonderpaden, die prima onderhouden zijn, of er nog niet zo lang liggen. De dwerguil (pigmy owl) laat zich prachtig bewonderen. Hij draait zijn nek zo'n 180 graden of het niks is. Wat is hij klein! De zwarte specht wordt opgeroepen en vliegt van de ene stam naar de andere, zoekend naar zijn rivaal. Mooie waarneming, maar het heeft ook iets onechts door alle mechanische hulp. De zanglijster die we horen heeft hier toch een iets ander liedje. Intussen laat de boomklever (die met kleur) zijn halsbrekende toeren zien, door ondersteboven, verticaal, diagonaal of gewoon op normale wijze de stammen en takken op en neer te klauteren, zoekend naar lekkere hapjes. De boomkruiper komt iets later langs, maar is niet zo onbevangen bezig en vliegt snel weer weg. Natuurlijk zijn de geluiden van de andere bosvogels overal te horen: zwartkop, tjiftjaf, heggenmus, koolmees en andere mezen- teveel om op te noemen en niet altijd ge zien. Het vlonderpad slingert zich min of meer parallel aan een mooi beekje met roodbruine bodem Er zal wel ijzer in de grond zitten en misschien ook wel sulfer, denkend aan het kraanwater. Gezond, maar wel vies.

Om kwart over elf drinken we koffie voor het informatiecentrum. Hierna wandelen we het bospad in tegenover het centrum. Op zoek naar meer spechten. En inderdaad de grijskopspecht – die trouwens behoorlijk groen is – laat zich van verschillende kanten zien. De drieteenspecht wil niet. Op de weg terug zien we nog een mooie gele fluiter bovenop een tak boven het bospad zitten. Het melancholieke liedje had hem al aangekondigd, maar hij blijft nog even op zijn plaats. We komen weer langs de afbraakflat uit 1992. Nooit bewoond, misschien intussen door een oehoe, wie weet. Geld om de boel af te breken en op te ruimen is er niet.

We rijden naar een uitkijktoren bij het uitgestrekte merengebied dat een onderdeel is van dit uitgestrekte natuurpark. Het is winderig, maar zeer zonnig, dus uit de wind zitten om te eten (lekkere wrap met gegrilde groente en kip) is een goed idee.
Het water is ruw en vertoont flinke golfslag, dus is het niet altijd gemakkelijk de juiste kenmerken vast te stellen. Dat gelukt wel met de halfproduct die regelmatig zijn kop draait of hij nekpijn heeft en dan zijn rode hals laat zien. De zeearend en de kiekendieven die hem achtervolgen zijn voor mij lastig te volgen vanwege de stand van de zon, maar dat komt later wel weer goed als we naar de toren aan de andere kant van het meer gaan. We gaan het rietland in via een drijvend vlonderpad en we worden omringd door de schelle zang van de karekieten. Inderdaad, je hoort ze, maar ziet ze niet.

De volgende stop is een uitkijktoren over hetzelfde gebied, maar dan van de andere kant. Iedereen begint al wat vermoeider te worden, maar we lopen toch maar weer anderhalve km. het bos door tot we bij de uitkijktoren zijn. In de verte is een enorme aalscholverkolonie: iedere boom is bezet door wel 20 of 30 aalscholvers. Ik volg lang een bruine kiekendief die over het riet jaagt, langzaam maar zeker werkt hij de hele rietkraag af, zich niet storend aan de meeuwen die hem echt niet pruimen. Dan plotseling vliegt er boven de bosrand een grote roofvogel binnen. Na hem een poosje gevolgd te hebben zie ik duidelijk de witte staart. De  "white-tailed eagle" is een betere benaming dan zeearend, blijkt nu. Hij vliegt langzaam, zo lijkt het, over het riet heen, maar ook hij wordt belaagd door de kleinere felle meeuwen. Je kunt dan wel groot en sterk zijn, maar ook voor een zeearend valt het leven niet altijd mee. Ik heb genoeg gezien. Deze afsluiting is een kroon op de dag. We rijden naar het hotel dat niet ver weg is en waar we om 5 uur aankomen. Alweer een mooie succesvolle vogeldag. Met mooi weer en bijzondere waarnemingen.

Groep 1 –  12 Mei 2016  – Dag 6

Vandaag gaan we even wat anders doen dan vogels kijken; tenminste niet nadat we de dag beginnen met een uurtje rondlopen in het bos bij het hotel. Het valt even niet mee na alle gezelligheid van gisteravond maar we zijn om zeven uur aanwezig. Het is weer de bedoeling dat we spechten gaan zien dus de "boom box" van Edmunds, onze gids, gaat ook weer mee. Het duurt niet lang of daar komt de Middelste Bonte Specht al aangevlogen en gaat duidelijk in beeld zitten. Die kunnen we mooi afvinken van onze lijst of juist bijschrijven; het is maar hoe je het noemen wilt. We zitten deze vakantie inmiddels aan de 132 verschillende soorten dus de spoeling wordt al dunner voor wat betreft het scoren van nieuwe soorten. De Glanskop laat zich ook heel mooi van dichtbij bekijken en de Grote Zaagbekken vliegen over. De Bonte Vliegenvanger is ook deze morgen van de partij maar verder is het niet zo veel dus maar snel naar het ontbijt.

Na het ontbijt gaan we op weg richting Riga maar onderweg gaan we nog een paar keer de bus uit opzoek naar spechten. Helaas gaat dat niet lukken maar op aanwijzing van Rob zien we wel Witkopstaartmezen en dat zijn echt wel hele mooie, leuke vogeltjes die we nog niet gezien hadden. Ook bij de derde stop in het Groene Duingebied geen spechten en Edmunds legt uit dat ze waarschijnlijk allemaal al aan het broeden zijn en ze dus veel minder actief zijn. Ze hoeven hun territorium niet meer af te bakenen en ze zijn druk met het opvoeden en/of voeden van hun kroost.

We rijden weer langs Lake Kanieris en daar zien we een jonge Zeearend vliegen en ik denk; die is eigenlijk ook niet heel groot totdat er een Bruine Kiekendief naast komt te vliegen die minstens de helft is van die Zeearend. En dat  terwijl ik laatst in het Bentwoud juist zo onder de indruk was van die grote Bruine Kiek! Nu gaan we nog even op zoek naar de Ortolaan, een merelachtige vogel met een prachtig ringetje rond zijn ogen en een hele herkenbare zang. Helaas kunnen we hem niet vinden en na een aantal stops langs de (te drukke) weg om te luisteren of we hem horen rijden we ergens heen om even lekker koffie te drinken voordat we doorrijden naar Riga. Bij deze koffiestop worden we verwend met zelfgemaakte bonbons en als we daar lekker in de zon van gaan staan genieten valt onze blik op een hele mooie grote spar met paars/rode kegels. Prachtig om te zien, zeker met het felle zonlicht er op!

We gaan in Riga eerst de radio- en televisietoren bezoeken. Deze 368 meter hoge toren zien we uiteraard al van verre staan. Voordat we met de lift meegaan worden we nog even getrakteerd op een stukje pianomuziek door een mevrouw die ons naar de lift moet begeleiden. Uiteraard wordt er door de zangers onder ons even meegezongen en zo scoren we ook hier nog een paar eigenaardige vogels! Je kan met een lift naar 97 meter hoogte van waaruit je een prachtig zicht hebt over de stad. Laura, een van onze gidsen, verteld hier over de geschiedenis van Letland. De bezetting door o.a. de Russen, de Zweden, de Polen, de Duitsers en nog een keer de Russen en de onafhankelijkheid sinds 1991. Met een inwoners aantal van 1,7 miljoen en een oppervlakte van zo'n twee keer Nederland is het een aardig leeg land. Zo'n 45 % van het land is bebost maar dat dachten wij al....... We rijden naar de markthal die bestaat uit vijf grote paviljoenen waar in elk paviljoen andere producten verkocht worden. Elk van hen is 12 meter hoog en heeft een oppervlakte van 75.000 m2. Ze zijn ontworpen in 1930 om te dienen als Zeppelin-hangars. We dwalen hier even rond om sfeer te proeven en we horen dat dit de drukste plek van heel Letland is. Voor het Vrijheidsbeeld slaan we linksaf richting restaurant om te gaan lunchen. Onderweg zien we mooie maar ook lelijke gebouwen en Laura doet haar best om ons zoveel mogelijk over van alles en nog wat te vertellen. We komen uit op het terras van restaurant Key to Riga en we gaan allemaal aan de salade met een drankje erbij. Een aangenaam uurtje in de zon of onder de grote parasol.

Na het eten gaan we langs het Vrijheidsbeeld op weg naar de Russisch Orthodoxe kerk. De vrouwen moeten in deze kerk een hoofddoek dragen en de dames doen dit gedwee anders missen ze de overdadig aanwezige iconen. Ik weet niet of ik het mooi vind maar het heeft wel een speciale sfeer. Via het Parlementsgebouw en het park met zijn honderden hangslotjes aan de brug gaan we langzaamaan richting de busjes. Natuurlijk moeten we nog even het Haviksnest bezoeken om Arnis een plezier te doen maar dan heeft iedereen het wel zo'n beetje gehad en gaan we echt terug naar het hotel. De discussie is nog even of we om deze tijd wel moeten vertrekken daar het de stad uit erg druk zou zijn of dat we nog een bezoek gaan brengen aan de Art-Deco wijk. Het wordt toch terug naar het hotel en wat de drukte betreft valt het reuze mee. Het was een mooie dag maar vermoeiende dag.

Groep 1 –  13 Mei 2016  – Dag 7

Vrijdag de dertiende is een TOP dag!Er is nog geen 100 meter van de eerste wandeling gelopen of we zien al een Kleine Bonte Specht en dat is echt heel erg gaaf zeker als je hem nog nooit gezien hebt.

Het is vandaag vrijdag de dertiende; we zullen zien of we er last van gaan hebben of juist niet:  het lijkt helemaal goed te komen. We wandelen vandaag de andere kant op dan gistermorgen, langs het typische ijsvogelriviertje....en die zouden we dan ook wel graag willen zien. Dat gaat nu nog even niet lukken maar het is wel mooi lopen hier. De stilte in het bos is weer overweldigend en we horen van alles zingen. Voor degene die de vogelgeluiden beheersen is dat natuurlijk erg leuk en voor ons niet-kenners is het fijn dat ze deze kennis met ons willen delen. Het geluid uit Edmunds "boom box" draagt dan ook ver maar of de Spechten het echt leuk vinden?

Als we na het ontbijt het terrein van het hotel afrijden zien we al heel snel een Zwarte Specht zitten. Het hotel waar we de afgelopen drie nachten geweest zijn was echt super de luxe. In de omgeving rond het hotel was allemaal kunst te bewonderen en dat geeft soms een leuk effect. Je komt tenslotte niet zo vaak schilderijlijsten midden in het bos tegen!

Edmunds wil ons graag de Scharrelaar laten zien vandaag dus neemt hij de route naar de plek waar dit mogelijk zou kunnen zijn. Hij heeft gisteravond vernomen dat ze terug zijn uit Afrika. In heel Letland zijn maar 20 paren Scharrelaars bekend en laten wij nu direct de eerst aangekomen zien zitten. Keurig op een elektriciteitsdraad zoals het hoort. Het landschap hier is erg duinachtig dus dat we de Duinpieper scoren is natuurlijk niet zo heel erg gek. Bij de koffie hebben we vandaag Hollandse stroopwafels wanttrakteert omdat hij al een half jaar getrouwd is dus daar moet wel even aandacht aan besteed worden!

Als we weer gaan stoppen doen we dat bij Ligatne Paper-Mill Village. Een verlaten dorpje dat een stukje Lets cultureel erfgoed is en waar wij komen om de Grote Gele Kwikstaart te scoren en ook dat lukt vandaag maar eerst heb ik nog de Grote Bonte Specht prachtig in mijn kijker gekregen. De Grote Gele Kwikken zijn met drieën en laten zich even mooi zien, ook dit is weer een vogel die door velen nog nooit gezien was. Ook zien we Kramsvogels en zelfs de mooie Appelvink is er. Wauw; waar hebben we het aan verdiend!

Op naar de lunch. Dit doen we aan het riviertje Amata en als we nog maar net uit de bus zijn hoort Edmunds al het IJsvogeltje en beter nog we zien hem ook meteen over het water scheren. JOEPIE daar doen we het voor! Dat we heerlijke gehaktballetjes en een lekker yoghurtje eten is helemaal niet belangrijk want het scoren van dit prachtige vogeltje maakt ons onrustig. en dalen af naar de rivier om hem te zien als hij zijn nest opzoekt en wij blijven op de brug en waarachtig hij blijft heen en weer vliegen. Als we later nog een stuk gaan wandelen lang het riviertje zien we de Lamprei in het water. Wikipedia zegt het volgende: De prikken, lampreien of negenogen (Petromyzonidae) zijn een familie van kaakloze vissen (Agnatha). Er zijn ongeveer 40 soorten, waarvan de meeste in zoet water leven. De mond is rond  en volwassen dieren hebben een rasptong met tandjes. Sommige soorten zuigen bloed bij andere vissen. Je zou hier nooit meer weg willen zo mooi is de natuur en zo vredig! Toch rijden we door want we willen op tijd in ons volgende onderkomen zijn en er staat ook nog een avondexcursie op het programma. Onderweg komen we langs een plas met een aantal eilandjes die vol zitten met meeuwen. Op ieder eilandje staat iets om vogels af te schrikken zoals bijv. een vogelverschrikker met een rood t-shirt maar de meeuwen zijn totaal niet onder de indruk want ze zijn massaal aanwezig. Wel raken ze aardig in paniek als er een Bruine Kiekendief over komt en de Kokmeeuwen vliegen allemaal tegelijk omhoog en dan maken ze  toch een herrie! Tot nu toe hebben we vandaag 77 soorten gezien en staat de teller op 143 verschillende voor deze week. Ik heb het vermoeden dat hier vanavond nog wel wat bij gaat komen.

Zoals gezegd gaan we na het diner opzoek naar de Nachtzwaluw. Eerst zien we nog een grote groep Kolganzen; die hadden we nog niet gezien deze week. Bij de tweede groep die we tegenkomen zit er een met een halsring. Edmunds wil deze graag aflezen dus de telescoop komt te voorschijn en het blijkt dat we te maken hebben met 4 LA! Later horen we dat deze gans in Nederland is geringd; leuk toch! Vlak bij de rivier zien we vier wilde zwijnen lopen en ook die hadden we nog niet eerder gezien deze week. Als het donkerder begint te worden zingt de Noordse Nachtegaal het hoogste lied en het schijnt dat we nog een stuk of 12 andere soorten hebben horen zingen.....maar ja dat is alleen voor de kenners! Als het helemaal donker is en we al een aardig eind op de gravelweg langs het meer gereden hebben ligt hij/zij daar ineens bijna midden op de weg: de Nachtzwaluw! Alweer WAUW en een soort die weer velen nog nooit gezien hadden want in Nederland is het een schaarse broedvogel. Moe maar zeer voldaan rollen we om even voor twaalf uur het busje uit zo ons bed in.

Wat was dit een TOP dag!

Groep 1 –    14 Mei 2016  – Dag 8

Het hotel ligt bij het plein in Madona. Op dat plein staat een grote reclamezuil, die zorgt voor beeld en geluid, zeker tot 11 uur  ’s avonds., maar na een dag reizen en vogelen slapen we toch goed. De volgende ochtend is er markt op het plein, maar……… wij gaan op weg naar het Lubansmeer.

Eerst gaan we naar het gebied, waar de scharrelaar zit.  Edmunds onze gids heeft gehoord, dat de eerste vogels , komend uit Zuid-Afrika zijn gesignaleerd. En jawel.  Als we na de koffie, vanaf de auto een heideachtig gebied binnenlopen zit een scharrelaar op een electriciteitsdraad. Dat is boffen, want dat is de enige, die we zien. Verder wel  nog paapjes en een geelgors en ander klein grut.

Op de volgende plek, waar we stoppen gaan we lunchen. Een prachtige plek aan het water. Hier wordt een ijsvogel gezien. Edmunds zoekt de plek van het nest op en daarna zien we, staande op de brug, en zittend aan de overkant van het water de ijsvogel heen en weer vliegen in en uit het nest. Een geweldige waarneming.  Maar deze picknickplek heeft meer te bieden. Als we verder lopen zien we een witrugspecht. Langdurig goed te zien voor iedereen. Wat een prachtige vogel. De nachtegaal wordt gehoord en daarna gezien. Voor het eerst hoorde én zag ik een nachtegaal zingen. We zien een koperwiek op haar nest, een halve meter van de grond. Omdat ze doodstil bleef zitten was ze goed te zien. Parende  draaihalzen in de bomen. Vinken, kwikstaarten, een noordse kwik. Een wilde zwaan op een nest. Gewoon teveel om op te noemen.

Deze dag rijden we met de auto over de paden tussen de meren van Lubans. We zijn de enige bezoekers. Je mag het gebied niet zonder toestemming in en speciaal voor ons is het toegangshek geopend. Ook hier wilde zwanen, veel roofvogels .  Over de uitgestrekte plassen zien we kiekendieven en arenden. Maar de mooiste waarneming van de dag is de roerdomp. Vanuit de auto ziet hem het eerst. “kijk, een roerdomp, nee een stukje hout, nee toch een roerdomp.” Ze zit bij de deur en is als eerste uit de auto. ziet de vogel ook, sensatie…..eindelijk een roerdomp !!!  De anderen zijn te laat. De vogel is door het water in het riet aan de overkant verdwenen. Maar mooi was het wel.

Op de terugweg houdt een mini-interview. Wat vond jij  de mooiste waarneming van de dag? De witrugspecht, de koperwiek én de roerdomp  scoorden hoog. Bij het hek aangekomen bleek dit gesloten. Na overleg met de sleutelhouder werd een andere weg gekozen. Voor ons geen straf, want nog een stuk door dit gebied rijden was een toegift van een prachtige dag.

Groep 1 –    15 Mei 2016  – Dag 9

Vandaag komt er een eind aan onze 9-daagse vogelreis, er is veel  gezien, er is veel gegeten,er is veel gelachen, er is heel wat met de deur van de bus geschoven en natuurlijk waar we voor kwamen we hebben heel veel mooie vogels gezien!

Als je alleen al denkt aan het nestje met de Koperwiek op ongeveer 40 cm boven de grond met ma Koperwiek op het nest. Wat te denken van de witrugspecht, die zelfs nog even liet zien dat hij toch echt een witte rug heeft. Maar even terug naar het begin van de dag.

Vandaag wordt er om 8 uur ontbeten en reizen we om 9 uur af naar….. onze stop, om voor de laatste keer met elkaar te vogelen. Wat oh wat zouden we vandaag nog niet zien?  Zouden we op de valreep nog iets aan onze soortenlijst toe kunnen voegen? Maar eerst genieten we van ons allerlaatste ontbijt, er stond een heerlijk buffet op ons te wachten. En om ons voor te bereiden op ons naderend afscheid, waren de tafeltjes dit keer van elkaar gescheiden, het was er niet minder gezellig door en het ontbijt was weer heerlijk. Om 9 uur op tijd de bussen in voor ons vertrek naar Riga. Bij het verlaten van ons hotel zagen we nog even een Witte kwikstaart. Onderweg in de bus nog leuke dingen gezien zoals Grote bonte specht en een Ooievaar op een knotwilg, leuk! Onderweg even stoppen er werd een Wielewaal gehoord helaas niet gezien, zelfs het lied “kom mee naar buiten allemaal” mocht niet baten. Het  weiland stond  vol gele bloemen, in de sloot zwom een echtpaar Wilde zwaan een prachtig gezicht, die grote witte vogels in het groen met de snavel die mooi bij de bloemen kleurde. Onderweg werden we getrakteerd op een Buizerd die onvrijwillig werd begeleid door een Kraai. Een nachtegaal werd wel gehoord maar niet gezien, al met al een prachtige stop en ook deze laatste dag weer mooi weer. Op de grote weg gestopt en zelfs achteruit gereden voor een zwerm  Ooievaars die op een huis landden, Jan maakte er gelukkig foto’s van. Ook nog achteruit gereden op de hoofdweg voor een….Fazant, zag een Fazant en die wilde we wat graag op de soortenlijst hebben!  Er werd heel wat gegluurd  en getuurd over het weiland maar helaas een 2de getuige konden we niet krijgen, de Fazant was gevlogen?  Gelukkig bracht uit ons duo busje uitkomst, hij had de fazant ook gezien en daarom “prijkt” de Fazant nu op de soortenlijst

Onze koffiestop annex lunch hadden we in aangelegd station wat nooit in werking is gegaan.  Het perron had een design overkapping en designlampen he stond midden in  de natuur, we hadden het station en omgeving voor ons zelf. Het was heerlijk weer, heerlijk eten, we kregen energie repen voor onderweg en zelfs aan het nationaal drankje Kvas ( een soort brooddrankje) was gedacht. En gelukkig ook hier  weer een schoon openbaar toilet dus weg met de teken! Onderweg veranderde het weer, in de bus werd behoorlijk veel gerijmd met het woord rain. zong zelfs Kraindrops (lees kreendrops) keep falling op my head, waarna Jan vocaal flats inzette, er werd niet alleen veel  gerijmd maar vooral veel gelachen.

Ongeveer 40 km voor Riga begon het te regenen, onze vakantie kon niet meer stuk, de kijkers werden opgeborgen echter niet voor lang, 35 km voor Riga stopten we voor een eventuele Ortolaan, deze  werd niet gezien maar onze vakantie was er niet minder door. We kunnen terugkijken op een geweldige vogelreis en gaan nu nog even genieten van de laatste 30 km naar Riga. De weergoden zijn ons  goedgezind, bij aankomst op het vliegveld regende het wat zodat onze  de gewenning in ons “vaderland”soepel zou verlopen. We stapten voor de laatste keer uit onze busjes.  Dag busje LE 28, dag busje PH 28, dag Laura, dag Arnis, dag Edmunds bedankt voor alles en dat de 2^de groep het net zo goed mag hebben bij jullie zoals wij het hebben gehad.

Groep 2 - Dagverslagen

Groep 2 –  17 Mei 2016  – Dag 1

Na lang te hebben gewacht mogen we eindelijk op reis naar Letland. De Vogellijst is doorgenomen en de Engelse namen van de vogels zijn bestudeerd. We hebben al voorpret gehad door het bekijken van de foto’s op facebook van de 1e groep en nu wij nog.

Om 10.20 vertrekt ons vliegtuig van Schiphol. We verzamelen op Schiphol met een beperkt groepje. Vier personen ( en zijn vrouw, en) zijn al eerder vertrokken om Riga alvast te gaan verkennen. en gaan helaas niet mee want heeft 2 dagen voor vertrek zijn been gebroken. Blijven over,,,,,  en ondergetekende.

Het vliegtuig vertrekt netjes op tijd en om 13.35 u staan we op Letlandse bodem. Hier worden we opgewacht door de al eerder vertrokken groepsgenoten en Laura van Baltic Wildlife en Arnis en Karlis onze gidsen en chauffeurs. Laura is de algehele regelneef van de reis en daarnaast ook altijd even vrolijk, ondernemend en enthousiast. De eerste vogel die we zien op de parkeerplaats van het vliegveld is de Bonte Kraai en daar zullen we er nog velen van gaan zien. We zoeken de busjes op en ik kom in de bus van Karlis te zitten. Hij bleek  in de loop van de week een uitstekende vogelgids te zijn en heeft zijn uiterste best gedaan om ons zoveel mogelijk vogels te laten zien. Maar nu eerst maar eens naar Kolka waar we de komende 3 nachten zullen slapen. Dit blijkt ongeveer 2.5 uur rijden te zijn en halverwege maken we een vogels/ koffie/ thee/ sandwich/ fruit/ lekkere koekjes-stop. Wat de vogels betreft zagen we almeteen Kraanvogels en het Paapje, beide vogels zijn nog vaak gezien. De div. hapjes en drank smaakten heerlijk en na een uurtje vervolgen we de reis weer. Kolka is een klein dorpje dat op de west-noordpunt van Letland ligt en waar veel vogels over heen trekken (Cape Kolka).

In Kolka is één hotel te vinden. In dit hotel Zitari krijgen we een prima kamer en we hebben er ’s avonds heerlijk gegeten met een lekker smakend  biertje. Het was heel rustig in Kolka, de doorgaande weg ligt voor het hotel maar er kwam slechts een sporadische auto langs.

In Letland zijn er slechts 2 miljoen inwoners op een oppervlakte die 1.5 keer zo groot is als Nederland. De Letten zelf zeggen wel dat je Riga hebt en daarnaast 1 groot natuurpark. In de avonduren hebben we de vogellijst met doorgenomen en nog gezamenlijk wat gedronken. Voor de meesten was de dag vroeg begonnen om op tijd op Schiphol te kunnen zijn. En 10.00 u in Letland is 11.00 u in Nederland dus op tijd naar bed.

Groep 2 –  18 Mei 2016  – Dag 2

01.15: Mijn verslag dag begint al. Het dunne dekentje maakt mij wakker. Of zijn het de twee biertjes? Hoe dan ook, de geleegde blaas is niet voldoende om de slaap weer te vatten. Shirtje er bij...

07.00 i.p.v. 6 uur: We worden voor deze eerste dag gematst door. Prachtig weer, op weg naar het puntje van het park. Wel handschoenen aan: aiai, een tegenvaller. De gaaien zijn op trek. Nog nooit zo veel gezien: prachtig paars/rood in de lucht. Stapeltje overvliegende knobbelzwanen in formatie. Daar zijn de zwarte mezen, de gele kwikjes en een Noordse kwik. Op het water Eiders en IJseend. Please to meet you: dat is jaren geleden. Een roodmus....; dit krijgt nog een staartje!

De paal op het strand met bungelende steen heeft een legerachtergrond, maar wat dat precies is? Misschien weet groep 1 meer.....

We gaan ontbijten en vertrekken naar een groot weiland en vlijden ons neer aan de bielzen tafels. De koekoek laat zich horen, de wespendief, zo gewenst door, wordt alleen opgemerkt door de gids. Ja, acht overvliegende kraanvogels..... De jassen gaan uit, we zijn er klaar voor...., beetje hangen: dat zijn we niet gewend. Zeker Marianne niet, die wil snel actie, maar helaas is er geen boot in de buurt en ook geen fiets. Ze krijgt haar trekken nog thuis van de week.

We maken een rondje waarbij we een ringnet passeren. Leuk om dat kleine spul van dichtbij te zien. Kunnen jullie het eindstation in Schotland nog herinneren? Zo'n vliegenvangertje is dan wel een erg klein hoopje. Al die fotografen zorgt voor angstige momenten.

Bij een groot ander weiland vindt er een hevige discussie plaats over vier of vijf vingers van de in de verte langsvliegende roofvogel: de schreeuwarend wordt het...., mede door enkele foto's bepaald, natuurlijk van, of was het? De leukste is echter de crexcrex: natuurlijk alleen het geluid. van stelt aansluitend op de suggestie van  om te drijven, nog voor om het riet af te branden, maar daar krijgen we handen niet voor op elkaar. Tijd voor de lunch, het gaat maar door.... Sommigen gaan plat, anderen gaan wandelen. Dat krijgt nóg een staartje: voor vogelen voor bejaarden moet een andere reis worden gekozen.

De middag wordt gebruikt voor een ander weiland met wandelende kraanvogels, klauwieren (m/v) en o.a. geelgors. Twee wilde zwanen steken alleen hun gele (!) hals boven het maaiveld: grappig gezicht. Enfin, allemaal mooie dingetjes.

We blussen de avond af met een poging om met hulpgeluid de dwerguil te scoren, maar dat lukt niet; dat gaan we nog een keer proberen. We doen het met een stuk of acht houtsnippen en een krekelzanger: met dat heerlijke geluid voel je pas echt dat je buiten bent.

Even voor tien uur wordt de lijst bijgewerkt waarbij met een flesje wijn zijn verjaardag herbeleeft. De sfeer in beide busjes en aan tafel is prima. moet wat meer aan de voet blijven, maar ik vermoed dat dat wel goed komt. heeft zoals gewoonlijk aardig wat praatstoelen mee en wat we gedurende deze week ook proberen, hij blijft er voor gaan. Gelukkig heeft er flink lol in. Jammer dat en er niet zijn. Zij vogelen op afstand mee middels appjes van. Het moet maar zo....

De tweede dag is voorbij, ik geef het stokje over! Wat een week wordt het weer......

Groep 2 –  19 Mei 2016  – Dag 3

Dinsdag vlogen we naar Letland. Diezelfde dag reden we naar het Slitere National Park, dat in het NO ligt aan zee. Hier verbleven we 3 nachten. Ons hotel lag op loopafstand van een groot campingterrein aan zee, waar overigens geen tent op stond. Dat was donderdagochtend, de 3e dag, ons 'basiskamp'. We konden wat grasduinen in de omgeving van de camping. De ondertiteling van de toeristische folders over Letland is 'Enjoy it slowly'. Tot de lunch hebben we dat gedaan.

We konden kiezen uit verschillende biotopen: zee en strand, middelhoog naaldhout, bosschages zoals Amerikaanse vogelkers, seringen en andere struiken, grasland, boerderijen en een kerk. Gevarieerd landschap dus. De lunch werd genoten in het basiskamp met soep, door de campingmensen bereid en met door Laura, Arnis en Karliss klaargemaakte lunchpakketten.

Voor mij, een vogelaar die nog aardig wat kan bijleren, waren braamsluipers op verschillende plekken qua gedrag goed te onderscheiden van de grasmus. Ze blijven bijna altijd laag door struiken hippen. Ik wist niet dat sijzen zich ook voeden met dennenappelpitjes. Waarom niet trouwens? Boven in het naaldhout zaten er tientallen, veelal ondersteboven hangend. Eén van de soorten die ik vooraf graag wilde zien, omdat ze mooi zijn, vind ik, was de paap. Ik werd op m'n wenken bediend. Vaak zie je, als je papen treft, ook tapuiten in de buurt. Ook hier.  Nieuw voor mij was de roodmus. Prachtig in de zon op een lijn. Luid zingend: 'Please to meet you'. Niet elke roodmus houdt zich overigens precies aan deze 4 tonen, zou later op onze trip blijken. In Letland kom je nauwelijks zwarte kraaien tegen, wel bonte. Op het gras een eind verderop zaten deze ochtend ook een paar roeken. Zwarte roodstaart is gezien, evenals zwarte specht.

's Middags bezochten we een vuurtoren. Na deze beklommen te hebben, maakte diegenen van ons, die nog gezonde knieën hebben, via lange trappen naar beneden een rondgang door tamelijk vochtig, dichtbegroeid gebied. Anderen, voor wie dit te zwaar was, gingen wat rondwandelen in een enorme weide of op de aanloopweg naar de vuurtoren, omzoomd door grote bomen. In de wei veel sleutelbloemen, madelief en paardenbloem. Soorten van deze middag: grauwe klauwier, een tamelijk 'gewone' vogel in Letland, en geelgors. Ook deze twee zie je vaak bij elkaar in de buurt. Goudvink, gekraagde roodstaart in een nest en leeuweriken. De aantallen van deze soort corresponderen met de aantallen in het Nederland van voor 1980. Daarna is het bij ons misgegaan met deze vogel. Laten we hopen dat het landschap in Letland voorlopig weinig verandert. Wat daarbij helpt, is dat er minder dan 2 miljoen Letten wonen in een anderhalf keer zo groot land. 

Groep 2 –  20 mei 2016  – Dag 4

Kolka-KemeriGisteravond zijn de plannen uit de doeken gedaan voor vandaag. Nogmaals op zoek naar het auerhoen rijden we langs de Oostzeekust naar Ventspils en dan richting Kemeri. Vanmorgen al weer een ‘change of plans’. Het weer is heel anders dan voorspeld, gunstig voor de roofvogeltrek, en we gaan nu eerst nog een uurtje of 2 naar de camping. Nog voor het ontbijt worden we naar buiten geroepen, er wordt een zwarte roodstaart gehoord, en ..... gescoord.

Deze keer gaan we lopend naar de camping (het is maar een paar kilometer), althans de meesten van ons. Als we er arriveren horen we dat er een hop is gezien, maar die is alweer gevlogen. Er zitten veel roodmussen (pleased to meet you) en kneuen. Helaas toch weer geen roofvogels, op een sperwer na. Na een uurtje dus toch maar vertrokken richting Ventspils. We speuren voortdurend de weg af in de hoop nog een auerhoen of hazelhoen te zien. We bevinden ons nog steeds in de trekroute, zien buizerd, torenvalk, en ook een koekoek vliegt over. We rijden rond Ventspils (vent = rivier; pils = kasteel), een industrie/ havenstad. Er liggen hoog opgestapelde bergen boomstammen. Even voorbij Ventspils gaan we de kleinere wegen in, door de weilanden. In het veld lopen kraanvogels, en we kunnen een groepje van 9 wilde zwijnen zien. Vermoedelijk lopen er ook jongen bij, maar door het hoge gras zijn die onzichtbaar.

We stoppen voor koffie midden in het veld, omringd door tientallen zingende veldleeuweriken. Wat een feest. Als we weer verder gaan komen we kort daarna bij een prachtig geel koolzaadveld. Daarachter een bosje waarin de ortolaan zou kunnen zitten. Als we er naar toe lopen horen we hem al zingen, en we zien hem ook al snel. Een roodmus doet hevige pogingen zich daarbovenuit te laten horen. Ik kan haast niet kiezen wie ik liever zie of hoor. Onder de bomen staan grappige gele wilde tulpjes.

We rijden weer verder en ongeveer een half uur later rijden we Kuldiga binnen. Dit was vroeger een van de belangrijkste steden van Letland. We stoppen er voor de lunch. Kijken even naar en lopen over de oude brug en kijken al etend uit over de waterval. We zien vissen springen, een zaagbek vliegen en een rietzanger zingen. Een plek waar je alleen maar kan glimlachen. 

We rijden weer verder, ik zie een wespendief aan voor een kraai (oeps) en even later komen er 4 herten het bos uit rennen. Ze wachten netjes met oversteken en rennen weer verder. We kunnen ze uitgebreid zien. We passeren het stadje Sabile, het stadje met de grootste populatie zigeuners, we merken er niet veel van. Er steekt een vos de weg over en duikt weg in de greppel. Naast ons loopt de Abava-rivier, een natura 2000 gebied. Hagen van seringen die volop in bloei staan. Koolzaadvelden met daarboven een bruine kiekendief. Bij een meertje tussen de koolzaadvelden stoppen we, er zou een dodaars kunnen zitten. En ja, die zit er. Twee reeën bestrijden elkaar het mooiste plekje daar.

We komen aan bij ons hotel. Het is prachtig in het bos gelegen aan een meer. Als we inchecken grote verbazing, wat een kamers, groot en met een balkon dat uitziet over het meer. We wandelen langs het water, horen diverse vogelgeluiden, die blijken uit een luidspeker te komen :-(. Als we gaan eten blijkt ook dat van zeer goede kwaliteit.

Het gaat een groot genoegen worden om hier te verblijven. En daarbij is de temperatuur de laatste dagen ook gestegen van 9 graden in Kolka tot 18 graden.

Groep 2 –  21 Mei 2016  – Dag 5

Stel je even voor….. Je bent mee met een vogelreis. Je reist door een verrassend mooi landschap, overnacht in een luxe hotel, met een prachtig uitzicht over een meer, waar je wakker wordt met de wetenschap dat het qua weer een hele mooie dag gaat worden. Zo startte deze dag.

Voor het ontbijt stond een ochtendwandeling door de directe omgeving van het hotel op het programma. Een wonderlijk gebied waar een blote-voeten-pad doorheen liep, wat overdag het nodige publiek trok. Nu was het gelukkig nog stil. Nou ja stil…. Deze ochtend waren al eerder onder andere grote zaagbek, goudvink, ijsvogel, goudhaan en kuifmees waargenomen, door vroege vogelaars die al op pad waren om onze omgeving te verkennen. Wij konden daar nog een oeverloper en een middelste bonte specht aan toevoegen.

Na het ontbijt gaan wij richting Kemeri National Park. Onderweg zien wij kraanvogels. Onze gids vertelt dat zij hun kenmerkende geluid kunnen voortbrengen door het kraakbeen in hun keel. Het natuurgebied ligt bij de plaats Kemeri, waar vroeger een resort was met zwavelbaden uit Stalins tijd. Het is nu een dood stadje. Bij onze eerste stop gingen wij op zoek gingen naar de kleine bonte specht en drieteenspecht. De kleine bonte specht kwam al snel kijken welke digitale indringer in zijn territorium opdook. De drieteenspecht gaf niet thuis.

Vanaf het bezoekerscentrum volgen wij een wandelroute door het bos, waar de gidsen een nest van dwerguilen weten.

Aan het begin van mijn verslag kon je al lezen dat wij het best naar ons zin hadden. Dat werd nog beter door wat wij nu te zien kregen. Na een tijdje wachten wordt ons geduld beloond. Er verschijnt een kopje in een nestgat en er komt een dwerguiltje naar buiten. Een andere dwerguil zat met een muis te wachten en bood deze aan. Als de uiltjes vlogen hoorde je de onrust bij de andere vogels.

Wij hebben daar lange tijd staan te genieten.

Na de lunch gaan wij naar de meren van het nationale park Kemeri.

Er is daar een nationale vogelwedstrijd aan de gang, waarbij de deelnemers over verschillende torens verdeeld waren. Vanuit zo’n druk bezette toren probeerden wij ook een blik te werpen op omgeving.  scoorde “landelijke bekendheid” doordat hij als eerste een witwangstern(!) opmerkte. Uiteraard is dat ons niet ontgaan. Onze lijst met water- en rietvogels kon hier flink aangevuld worden met soorten als baardman, tafeleend, waterral, geoorde fuut, witwangstern, snor, roerdomp en niet te vergeten een mooie zomertaling.

Hoe kan je al het moois wat je die dag gezien nu beter verwerken dan met een biertje op het terras van de hotelkamer. Dus zo gedaan.

Groep 2 –  22 Mei 2016  – Dag 6

Vandaag viel onze groep uiteen in 4 delen, 4 mensen gingen naar het Kemiri Nationaal park, 5 naar Riga en 2 gingen individueel fietsen.

Ik ging mee naar Riga waar we begonnen met een hoogte punt, namelijk de toren voor radio en tv, 90 meter hoog. We hadden dan ook een prachtig uitzicht over de stad met onder ons veel ruimte voor recreatie. Vervolgens een rondje door de binnenstad waar ons de geschiedenis van Letland werd getoond. Op het plein met een giga standbeeld van de Grote Helden werd door twee man de wacht gehouden, een erebaan die je moet verdienen. Best wel indrukwekkend toen ze ook nog gingen paraderen, strak in de maat en pas, die, toen ik hem probeerde na te doen toch moeilijker bleek dan gedacht om je evenwicht te houden. Zes uur in zon of regen, ja dan heb je wel bewezen wat het land voor jou betekend. De worsteling om te komen naar een eigen identiteit na telkens overheerst te zijn door Polen, Duitsland, Rusland, om er maar een paar te noemen, is merkbaar.

Hier na splitste onze groep nogmaals, twee mensen gingen het KGB-museum bezoeken. Toen wij hen later weer spraken waren zij zeer onder de indruk van wat mensen elkaar aan durven doen. De martel werktuigen en methode, hoe krijgt een mens het in zijn hersens verzonnen, barbaars. We weten allemaal wel een beetje wat zich daar heeft afgespeeld, maar daadwerkelijk de bewijzen er van zien is weer wat anders, indrukwekkend vonden zij het.

De rest werd verder rond geleid, naar monumenten, oude gebouwen en mooie kerken. Tussen door hebben wij van een heerlijke lunch genoten, buiten, want we troffen het met het weer, gelukkig hebben ze het daar ook wel eens mis want de voorspellingen waren wat somber ,maar een stralende zon viel ons ten deel.

Door naar het volgende, de markthallen. Grote hallen waar vroeger zeppelins in werden gebouwd maar die nu vol lagen met vis, vlees kaas, groentenen fruit. Ook buiten veel kramen met voor elk wat wils, kleding, bloemen, snuisterijen, meer groente en fruit, zeer omvangrijk. Hierna onze museumgangers opgehaald en nog wat door de stad gereden om wat van de Art Nouveau op de gebouwen te zien, erg mooi allemaal.

Terug kwam ieder met zijn eigen verhaal van wat hij of zij hadden beleeft. De mooie natuur en vogels die waren gezien en hoe heerlijk er gefietst was. Onder het nuttigen van een heerlijk diner gingen de verhalen over en weer. Nu nog even de vogellijsten bijwerken en koffers pakken want morgen vertrekken we alweer naar ons laatste onderkomen. Alweer een heerlijke dag gehad.

Groep 2 –  23 Mei 2016  – Dag 7

Deze 7de dag van onze Letlandreis was gepland als reisdag vanaf het mooie Kemeri Nationale Park (hotel Valguma Pasaule) naar het oosten van Letland, de omgeving van het Lubans meer. We gaan overnachten in hotel Madona in een plaatsje met diezelfde naam. Op vrij grote afstand van het Lubansmeer, omdat er in die omgeving geen goede overnachtingsplek was voor groepen Het zou een warme dag worden.

Om 9 uur gingen we op weg. Eerst nog even kijken bij het zwarte-spechtennest bij de uitgang van het park. Hier had ik gisteren mooi de zwarte specht gezien en gefotografeerd. Maar nu liet hij zich niet zien.

Later ’s avonds ben ik weer gaan kijken met en met veel succes.

Zoals steeds reden we weer langs veel prachtige volle bloesembomen (vnl. appel- dacht ik), die vaak bij mooie oude houten huizen staan. En langs veel seringenhagen, ook allemaal vol in bloei. Wat dat betreft is dit de beste periode om in Letland te zijn. We hadden wel gezien dat dit niet gold voor de Arctische trek (voorbij), voor de spechten (maart = spechtenmaand) en voor de Auerhoenders (baltstijd in maart/april). Onderweg zagen we nog wel wat: buizerd, kraanvogels, haas, kievit, knobbelzwanen en een visdiefje.

Om ongeveer 11 uur hadden we de koffiestop bij “Roller’s Place”. Altijd heel plezierig om met kop koffie in de hand relaxed naar vogels te kijken! Dit heb ik nog niet eerder op vogelreizen zo getroffen! Steeds uitstekende verzorging door Baltic Wildlife o.l.v. Laura! Inderdaad was er een scharrelaar te zien, op de elektriciteitskabels. Wel ver weg, maar heel bijzonder. Dat ze hier zijn, komt doordat dit vroeger een Russische legerplaats was, waar niemand mocht komen. Het is een droog zanderig terrein en door deze habitat zagen we ook nog heel mooi duinpiepers. Die kon je, in tegenstelling tot de scharrelaars, wel dicht benaderen. Ze poseerden geweldig op boomstronkjes enz.

We zagen ook nog een wespendief in de lucht en zo werd dit weer een prima koffiestop!

De volgende stop was bij de rivier in het Gauja Nationale Park, waar we grote gele kwikstaarten zagen en ook lunchten. Verder langs heuvels met meertjes en koeien. Het was hier duidelijk heuvelachtiger gebied, economisch achtergebleven en armer. Daardoor voor ons juist aantrekkelijk natuurlijk. Hoe minder economische welvaart hoe meer vogels. We kwamen om ongeveer 16 uur aan in ons hotel in Madona. Met liep ik even door het dorp en daar hoorden we direct een Noordse nachtegaal en we zagen brilduikers, tapuiten en roodstaarten.

Om 19 uur was de avondrit richting het meer van Lubans. De weg werd slechter en de omgeving stiller. Mooi weidse uitzichten en grote leegte. Onderweg zagen we o.a. een mooie grauwe kiekendief en een heel rechtopzittende roofvogel op een hoge paal: een Lesser Spotted Eagle, oftewel Schreeuwarend! Na een actie van Karlis vloog hij weg zodat we allemaal, met het vogelboek in de hand, konden zien dat het er echt een was. Na een rit langs Nederlands aandoende poldervelden met daarin grutto’s, tureluurs, kieviten, kolganzen en bruine kiekendieven, stopten we bij een plek van waaraf zomaar 3 korhoenders ontwaarde met de telescoop. Op grote afstand, maar onmiskenbaar met het wit aan de liervormige staart te herkennen. Verder zagen we daar nog veel reeën, 3 jonge vosjes en hazen die her en der rondrenden. En vanuit de auto nog een ransuil, vreemd genoeg aan de slootkant. Ergens zongen ook, heel sfeervol, nog een koperwiek en een Noordse nachtegaal. Toen kwam nog het prachtige sluitstuk van deze mooie dag: de nachtzwaluwen! Op een uitzonderlijk mooie plek (wat waren hier veel verschillende soorten biotopen!), voor een sprookjesdecor van hoog oprijzende schrale dennebomen tegen een van lichtblauw naar geel verlopende lucht, vlogen er drie. Ze maakten hun bijzondere geluid en één van hen klapte de vleugels boven de rug tegen elkaar. Beter kon niet.

Groep 2 –  24 Mei 2016  – Dag 8

Alweer een warme dag, er werd rekening mee gehouden bij de dagplanning, temeer omdat er ’s avonds nogal wat op de “agenda” stond: dineren, inpakken, 2 dagen “lijsten” en een gezamenlijk afsluitingsuurtje.

We reden “om de Noord” het Lubansmeer rond en ook nu volgde er een schitterende vogeldag, met dank aan onze sublieme gidsen/chauffeurs Arnis en Karlis. Beiden gingen zonder haast of verstoring weer hyperactief voor ons in allerlei habitats aan de slag, hulde! In de ochtenduren al een echte klapper, aan de rand van nat ruigtegebied met struiken, een sloot en nat bos: de Struikrietzanger: een lifelist-soort met voor ons zowel zang-, zicht-  en fotowaarnemingen!  Aan de noordoostkant van het meer daarna een langdurige stop voor koffie en vogelen. Dit was ongeveer in de buurt van de Kvapanu-visvijver en het Salas moerasgebied, hier vlakbij loopt ook de Rezekne-rivier noordwaarts. Een combi van moeras-, ruigte- en bosvogels die veel bood: Draaihals, Wielewaal, zingende Koperwiek,Kramsvogel, Noordse Nachtegaal, Grote Kar  en andere rietzangersoorten, Roodmus.En, een flinke verrassing …… zelfs ook nog een Witrugspecht die zich meermalen prachtig liet zien!

Geluncht werd ergens aan de oevers van de Naglu visvijvers in de zuidoosthoek bij het Lubansmeer, behaaglijk onder zonneparasols die waren voorzien van rondlopende houten zitbanken. Het gevoel van vakantie in de tropen maakte alles nog mooier! We vervolgden de route door later de rivier Rezekne westwaarts over te steken en reden langs de zuidoever van het meer langzamerhand weer naar Madona. Behalve de zonet genoemde vogelsoorten had deze dag nog veel meer in de aanbieding: wat te denken van Buidelmees, Klein Waterhoen (roep), Patrijs, Visarend vliegend met prooi  in de klauwen, Zeearend, Wintertaling, Wespendief?!  Ook de (witgesterde) Blauwborst kwam uiteindelijk toch op de lijst!

Na het diner dus eerst inpaktijd, daarna het “lijsten” van twee dagen (dag 7 dus 101 soorten, vandaag op dag 8 toch ook weer een hoge score van 91). Met tot slot een gezellig samenzijn van de hele groep met het ons begeleidende Letse supertrio. Dit werd meteen zoiets als een echte “familiehappening” waarbij iedereen zich enthousiast aansloot. In een prima sfeer werden achtereenvolgens de gidsen Arnis en Karlis bedankt met een speech in onze gezamenlijke voertaal van deze week, het Engels. Plus een envelop waarin een mooie bedankkaart met daarop de tekst van de speech, onze 11 namen en een stoffelijke bijdrage. In alle opzichten hadden zij ons een geweldige vogelreis bezorgd met hun enorme kennis van vogelbeelden en -geluiden, rijkunst, service, gesprekken en educatieve bijdragen!

Onze tour operator Laura, ook als “Mum & Daddy” aan te duiden, kreeg vervolgens de meer dan verdiende loftrompet toegestoken. Op de achtergrond voerde zij dagelijks haar verzorgende en regelende taken subliem en met veel gevoel en geduld uit. Bijna vier jaar geleden, in augustus 2012, maaktecontact met haar en Karlis tijdens de Dutch Bird Fair. Nu, in mei 2016 en na veel voorbereidend gezamenlijk werk, maakten we een in alle opzichten een geweldig geslaagde dubbele vogelreis als resultaat. Ook voor haar een envelop met daarin kaart met speech en deelnemersnamen plus stoffelijke bijdrage.
Hierna was de koek nog niet op: Laura bedankte ons hartelijk voor de erg prettige, goede, over en weer duidelijke communicatie en samenwerking vanaf de kennismaking tot aan nu. Het was van beide kanten leuk, fijn en erg voldoening gevend om te doen. Weer vond een gewaardeerde attentie een nieuwe eigenaar, maar nu andersom. Kortom, na deze “officiële” handelingen werd het unaniem gezellig luidruchtig, inclusief het proosten natuurlijk, tot om 23 uur ook deze fijne dag erop zat.

Groep 2 –  25 mei 2016  – Dag 9

Precies volgens de afspraak vertrokken we om 9 uur westwaarts via zoiets als een alternatieve route. Alweer ging Baltic Wildlife tot het gaatje om ons ook op deze slotdag zoveel mogelijk voor te schotelen. En voorzeker, het lukte helemaal!  Alweer een “boost”, na intensief speurwerk van Karlis lukte het nu dan toch, want: in een ruig grasveld ontdekte hij eindelijk (denkelijk de afgelopen nacht gearriveerd uit Zuid-Azië  (India?)), na al twee dagen vergeefs zoeken een Kleine Spotvogel! Zicht-, zang- en fotowaarnemingen van deze “lifer” voor ons allemaal. De soort is pas in 2012 als broedvogel in Letland ontdekt, Karlis was de tweede met wel zes territoria op deze plek! Later volgden o.a. Bosrietzanger, nogmaals Buidelmees, weer een Grijskopspecht (deze keer op aangeven van Laura), een Middelste Bonte Specht. Tijdens de koffiestop werd ook nog een Vuurgoudhaan ontdekt.

Maar ………… plotsklaps bleek de tijd te zijn omgevlogen!  De lunch kon maar een kwartiertje duren en meteen daarna ging het met spoed richting het vliegveld, net voorbij Riga. Gelukkig lukte alles nog precies en konden we - weliswaar gehaast op de parkeerplaats - van Karlis en Arnis afscheid nemen. Laura ging mee tot de incheckbalie en na een hartelijk wederzijds “goodbye, we hope to meet us again” ging ook zij naar haar thuis.

Voor het boarden kon ik  nog precies de daglijst bijwerken, deze kwam uit op 54 soorten. De terugreis naar Schiphol verliep volgens het boekje, om 17.30 uur landden we en rond 18.30 uur ging ieder na een hartelijk afscheid zijns weegs, traditioneel vanaf de bagagebanden. De uiteindelijke soortenlijst van groep 2 kwam tot 173 waargenomen vogelsoorten, de doorin overleg opgestelde combilijst van de groepen 1 en 2 bevatte er 184.

Baltic Wildlife

Met geweldig veel plezier en tevredenheid kijken we terug op een in alle opzichten volledig geslaagde, schitterende vogelreis. Aangaande alle onderdelen, zowel de avifauna als begeleiding, huisvesting, maaltijden en vervoer waren de uitkomsten goed tot excellent. Ook communicatief en sociaal zat alles fijn in elkaar. Zeker: van harte aanbevolen aan elke vogelclub die in het buitenland de blik/het gehoor wil verruimen!

Meer foto's? Bekijk de diashow!