Start » Activiteitenkalender » Activiteiten per maand » Bekijk activiteit

Ledenreis naar Portugal
De twee-jaarlijkse buitenlandreis gaat dit jaar naar Portugal.
Verslagen van vorige reizen staat bij Leden > Buitenlandse reizen

Verslag 12 oktober 2019
Vandaag gaan we opnieuw naar de omgeving van Cabo de Sao Vicente (de zuidwest punt), om wat meer tijd te besteden aan de roofvogeltrek. Hopelijk werkt het weer mee, want na de bewolkte dag van gisteren is er vandaag plaatselijk een laag hangende bewolking door wind vanuit zee.

Voor we naar Monte da Cabranosa rijden bezoeken we de lagune bij het strand van Martinhal (Lagoa do Martinhal). We komen daar door over de A22 en de N125 richting Vila do Bispo te gaan, dan via de N268 naar Sagres, alwaar we meteen links de afslag nemen naar de kust. Er staan wat chique huizen met goed verzorgde tuinen en rijen geschakelde vakantiewoningen. Vlak bij het strand is een restaurant (Nortada). Helaas gaat dat pas open om 12 uur. Teleurstelling, want Barabara en Wouter zijn een beetje verslingerd geraakt aan de heerlijke koffie die overal in Portugal wordt geschonken. Zelfs in het eenvoudigste kroegje is het kleine kopje espresso (um bica) een waar genot.

Op het strand van Martinhal valt weinig te beleven, het zicht is erg beperkt door de mist. Wel foerageert er een grote groep putters. Er wordt een Helena-fazantje gezien, een graszanger plukt er insecten uit de lucht. Op het strand bij zee ligt een dode geelpootmeeuw. We gaan verder…

De koffiestop is noodgedwongen in een supermarkt in Sagres, waar wat wordt ingeslagen. Er is een koffiecorner annex restaurantje en ook hier is de bica van prima kwaliteit.

In de bus verneem ik dat er een heuse koffiecantate bestaat. Van Bach! Mieke laat me hem horen. Daarna neem ik met Lidwien, die naast me zit, eindelijk eens al haar broers en zussen door. Zij is met haar tweelingzus de jongste van negen (de oudste is overleden). Intrigerend, vind ik zo'n groot nest.

Aangekomen bij het uitkijkpunt Cabranosa staan er wat meer auto's dan de vorige keer.
Wouter verbaast zich over het aantal jonge kinderen met camera's voorzien van telelenzen. Ze zijn druk in de weer. De roodborsttapuit is hun favoriete vogel. Begrijpelijk, hij zit nooit weggedoken, is niet bijzonder schuw en komt makkelijk in beeld. Later hoort Wouter dat er een wedstrijd natuurfotografie is uitgeschreven voor de jeugd.

We lopen naar boven en installeren ons op een van de heuveltjes met wat schaduw, want de zon heeft het inmiddels gewonnen van de mist. Na de massale trek van dwergarenden de vorige keer, is het vandaag wat stiller in de lucht. Het duurt even voor er wat te zien valt, maar dan worden we beloond met de overkomst van een slangenarend, aasgieren, havikarenden, dwergarenden en wat later ook nog een slechtvalk. Met de aasgier gaat het niet goed, zegt Kees Woutersen. Hij is veel meer gebiedsgebonden dan de Vale gier, die soms wel >100km vliegt op zoek naar aas. In Spanje mogen gieren sinds 2006 (?) bijgevoerd worden. In Portugal helaas nog niet. Vogelaars voeren druk uit op de Portugese politiek. Voor wie interesse heeft in gieren: 4vultures.org.

Ter plekke wordt verder nog een beflijster, een kneu en een cirlgors gezien bij een drinkplaats voor de vogels onder aan de heuvel. Waar het water vandaan komt is niet duidelijk. Het lijkt 'gewoon' kraanwater uit een slang. Heel bijzonder, zo ver van de bewoonde wereld. Aan de andere kant van de heuvel zijn veel Theklaleeuweriken. Deze hier hebben nauwelijks een kuif, terwijl ik me van Marokko meen te herinneren dat de Thekla zich van de kuifleeuwerik onderscheidt door een iets langere kuif. Verwarrend.

Na de lunch gaan we nog wat noordelijker op zoek naar de kleine trap. Om niet te veel tijd kwijt te zijn met lopen rijden we terug naar de harde weg richting de kaap en nemen de volgende onverharde weg rechts. Stapvoets rijdend is het lui vogelen, maar een trap zal je niet zien. Bij de eerstvolgende boerderij gaan we te voet verder richting de kust. We lopen een dal in dat duidelijk meer vocht vasthoudt dan de gortdroge omgeving. Geen kleine trap, wel veel grauwe gorzen en een kleine zwartkop, die zich snel verstopt.

Terug bij de boerderij scharrelen twee gorzen. Cirlgorzen is het idee. En zoals zo vaak in de buurt van vee zien we kwikstaarten, gele in dit geval. Ton ziet nog een kortteenleeuwerik en zover ik weet was die niet eerder gezien.

We rijden verder en komen bij Praia do Castelejo, een prima plek voor surfers en zonaanbidders. Het is hier goed toeven, maar wel in zwembroek. Gewapend met kijker en telescoop voel ik me toch een beetje een voyeur, zelfs als Wouter demonstratief de bergwand achter het strand afspeurt naar rotslijsters. Dus snel naar het terras voor een biertje en dat idee hadden er meer.

Als we wat later de weg vervolgen komen we weer uit bij Vila do Bispo en zijn we weer op bekend terrein, in ieder geval voor Kees, die ons met grote voortvarendheid over de snelwegen langs de tolpoortjes loodst. Dat er bij elk poortje automatisch geld van zijn rekening werd afgeschreven zal de meesten van ons zijn ontgaan(?) - Dik (met veel dank aan Wouter B.)

Georganiseerd door
VWG

Meer informatie bij
Public Relations: