Start » Activiteitenkalender » Activiteiten per maand » Bekijk activiteit

Ledenreis naar Portugal
De twee-jaarlijkse buitenlandreis gaat dit jaar naar Portugal.

Verslag 6 oktober 2019
We staan klaar voor vertrek. Vanaf het hotel werpen we nog een snelle blik door de Rua dos pescadores richting strand. We zijn geen badgasten maar vogelaars, dus snel in de busjes zuidwaarts naar Setubal. Vandaar oostwaarts naar de Reserva do Estuario do Sedo. Aan de brede zandige oever zetten we in het zonnetje de telescopen op. Veel water, en in de verte vogels op een lang en smal eiland. Groepjes flamingo's, wat aalscholvers, gr.mantelmeeuw, kemphaan, zilverplevier, regenwulp, steenloper, rosse grutto, bonte strandloper, visarend, zwarte kraai.

Op weg richting Gambia roept Rob opeens: “ Stop, stukje terug, in de derde boom, op de laagste tak een steenuiltje.” Gelukkig reageert Johan direct en dan zien we vlak langs het pad het steenuiltje. Ans maakt een mooie foto, die wij vervolgens allemaal meteen willen hebben.
Gambia ligt pal ten zuiden van de N10. Hier liggen voormalige visvijvers. Langs het pad poeltjes, kanaaltjes en moerasjes. Een grote groep flamingo's ziet ons langzaam naderbij komen en gaat uiteindelijk op de vleugels. Een mooi gezicht. De steltkluten zijn iets minder schuw. We spotten ook een groenpoot, robotap, kleine zilverreiger, dodaars, kievit, bruine kiekendief, oeverloper, witgat, st.helenafazantje.

Na de lunch mogen we zowaar aan een stukje cultuur ruiken: bezoek aan de getijdenmolen van Mourisa. Eerste bouw in 1601, in de 17e eeuw opgeknapt en nu in gebruik als eco museum. Prachtig gelakte graan stortbakken boven de in de onderbouw liggende molenstenen. Langs de weg naar de molen staan heel mooie silhouetten van vogels in cortenstaal. Op het slik van het haventje liggen wat kleurrijke bootjes, eentje was tot een doorkijk wrak verworden. Altijd pittoresk.

Na de lunch rijden we door de Serra da Arrábida naar het uiterste westen, de Cabo Espichel. In 1410 werd hier een eerste heiligdom opgericht ter ere van Nossa Senhora da Pedra Mua, met er omheen huizen voor de bezoekende pelgrims. De nieuwe kerk dateert van 1701. Vlak aan de afgrond staat het kleine witte Hermitage of Memory uit de 15e eeuw, precies op de plaats waar Maria was verschenen. Op de houten deur waren buisjes bevestigd, met erin boeketjes blauwe bloemen.
Van cultuur naar archeologie is hier geen grote stap. Een kleine groep wandelt naar de rotsige kust om gefossiliseerde pootafdrukken van dinosaurussen uit het Jura tijdperk te bekijken. Een prachtige geaccidenteerde wandeling langs rotspartijen met hier en daar trossen rode bessen van de Mastiekboom. Deze boom blijft hier een lage struik. Met gepaste eerbied bekijken we de holten in de bodem, pegadas do dinossauros.

Terug bij de kerk is het hoog tijd om ons aan het vogelen te wijden. Rondom de kaap vliegen behoorlijk wat Jan van genten. Veel te vroeg voor ons gevoel is het tijd voor de terugreis, een heerlijke dag met veel vogels, veel zon en zowaar een scheutje cultuur - Els en Marian

Georganiseerd door
VWG

Meer informatie bij
Public Relations: