Hemelvaartweekend Noord-West Veluwe
Hemelvaartweekend Noord-West Veluwe


Verslag 2 juni 2019
Al weer de laatste dag van dit fantastische weekend. Na het ontbijt, het opruimen en schoonmaken blijkt dat we nog bijna een uur moeten wachten op de huisbaas voor de afsluiting. We kunnen heerlijk buiten zitten, dus geen probleem, we kletsen nog even lekker door met z’n allen. We gaan op weg voor de laatste excursie naar uitkijkpunt Biezenburcht bij het Harderbroek. Een makkelijke route van ca. 25 km en goed beschreven op de uitgebreide routebeschrijving. U hoort al een maar aankomen; het wordt een zeer toeristische route in een niet zo toeristische omgeving. Er komt zo’n 30 extra kilometers op de teller en, heel knap, we rijden geen rondje maar een vierkantje!

Het uitzicht bij het Harderbroek is prachtig en er zwemt en foerageert van alles. We zien een flinke flottielje ganzen zwemmen, lepelaars, heel veel grote zilverreigers, zomertaling, wintertaling, tafeleend enz. Van boven af de Biezenburcht kan je het allemaal mooi zien maar iedereen blijft beneden bij de bankjes want vier dagen achter elkaar vogelen eist zijn tol ;)

De zeearend, die de dag ervoor is gespot volgens waarneming, laat zicht vandaag niet zien dus vertrekken we als de koffie op is en het stoom uit de oren naar Plan Roerdomp zo’n 6 km verderop voor een wandeling op het Ganzenpad naar de kijkhut van Krijn Giezen. In het eerste stukje lopen we onder druppende bomen door. Het zijn waterende Waterwilgen. Het heeft te maken met de larven van de Wilgenschuimcicade! Die maken schuimhoopjes op de takken van de waterwilg. Het schuim verwatert evenwel tot grote druppels die in stroompjes van de bomen vloeien langs de stam. De larve van de Wilgenschuimcicade (Aphropphora salicina) is donkerbruin, bijna zwart, met enkele lichtere vlekjes. De volwassen cicade is een centimeter groot. Het schuim wordt afgescheiden uit het achterlijf via de “buisjes van Malpigi”, ademhalingsholten in het achterlijf. Bij de Wilgenschuimcicade is het schuim zo overvloedig en zo vloeibaar, dat het snel water wordt (smaakloos!). Het schuim beschermt de larve tegen droogte, regenval en mieren. Al het vocht halen de beestjes uit de wilgen! Spectaculair hoor, waterende waterwilgen op een zonnige dag! ,

De grote bonte specht laat zich hier even mooi zien evenals veel muggen. Na het stuk onder de druppende bomen lopen we in de bloedhete zon richting de kijkhut en horen we de Sprinkhaanzanger in de verte snorren. Het riet komt dichter bij het pad en zo zien we verschillende rietgorzen boven in de topjes zitten en horen we ook de rietzangers. Zoals bij alle kijkhutten in Nederland zit ook hier het kijkgedeelte net niet op de juiste hoogte maar degene die op het bankje vooraan zitten hebben wel goed zicht en zien o.a. een paartje kluten scharrelen. Ik verlaat snel de drukke hut om nog even een foeragerende rietzanger te scoren langs het pad.

Wij besluiten om dan terug te gaan langs de ontvangsthut van Krijn Giezen; de kunstenaar die de kijkhutten alhier ontworpen heeft. Het blijkt geen kijkhut te zijn maar daadwerkelijk een plek waar mensen ontvangen worden als er excursies/wandelingen in het gebied georganiseerd worden.

Het weekend is voorbij, we nemen hartelijk afscheid van elkaar en iedere auto bepaald zijn eigen route naar Hazerswoude - Gerda

Georganiseerd door
VWG

Meer informatie bij
Public Relations: