Ledenweekend 1/3
Ledenweekend
We gaan logeren in Holwerd in de Stelpshoeve (www.destelpshoeve.nl) dus aan de Waddenzee.

In vroegere tijden stroomden zoet en zout water in elkaar over in de Lauwerszee. Angst voor overstromingen leidde in 1969 tot de bouw van een dam. Op de vroegere zeebodem ontstond een prachtig nieuw landschap, een echt vogelparadijs. De natuur in het Lauwersmeer is zo bijzonder dat het gebied is aangewezen als Nationaal Park. Meer informatie over dit prachtige gebied is te vinden op www.np-lauwersmeer.nl

Verslag 12 oktober 2018
Wist u dat de Waddenzee in zijn huidige vorm is ontstaan door de St. Lucia vloed?
Op 13 en 14 december 1287 vond een rampzalige stormvloed plaats. Het was de naamdag van de Heilige Lucia. Deze invloedrijke storm wordt daarom de Sint Luciavloed genoemd. Door deze overstroming verdwijnen grote stukken land en verandert de vorm van Nederland. Daarom wordt de Sint Luciavloed ook wel de storm die de vorm van Nederland bepaalde, genoemd. Deze ramp scheidde Friesland en Holland definitief van elkaar. Door de storm ontstaat de Waddenzee en wordt de Zuiderzee gevormd.
Het is een van de gesprekken die plaats vindt achter in de auto van Johan tijdens ons weekend naar het Lauwersmeer en de Waddenzee. Er wordt flink op los gegoogeld en zo worden we weer een beetje wijzer en hebben we wat te doen onderweg. Later bedacht ik mij ook nog: maar hoe is dan het Lauwersmeer ontstaan?

De afsluiting van de Lauwerszee was een uitdaging voor onze waterbouwkundige voorouders. De plannen voor afsluiting zijn ontstaan om de problemen van de afwatering op te lossen, en dus niet om het land tegen de zee te beschermen of om land te winnen. Door verzanding van de geulen in de Lauwerszee was de afwatering slecht, waardoor grote gebieden van Groningen en Friesland konden overstromen. De eerste plannen over de afsluiting komen uit 1849. Pas in de jaren dertig van de vorige eeuw werd voor de Lauwerszee een commissie ingesteld die moest gaan onderzoeken of de Lauwerszee kon worden afgesloten. De stormvloed van 1953 blies de plannenmakerij nieuw leven in. Na veel geharrewar besloot de regering in 1960 om de Lauwerszee af te dammen.
De Lauwerszee wordt Lauwersmeer
In 1969 kwam een einde aan 1000 jaar Lauwerszee. Na de afsluiting zag het Lauwersmeer eruit als een stuk van de Waddenzee bij eb. het was een zand- en slikvlakte met bochtige geulen en prielen. Het water was nog zout. Door het doorspoelen van regenwater uit het omliggende land was het water na een paar maanden al zoet. Veel later werd ook de bodem zoeter en gingen er planten op de oude wadplaten groeien.

Als westerling blijf ik me verbazen over het lege landschap waar ze hier in Friesland geen gebrek aan hebben. Het zijn niet alleen de enorme hoeveelheid weilanden die dit beeld bepalen, ook de horizon is leeg en wat dacht je van het wad!
De eerste stop van het weekend is bij Waterberging Twisk; deze wordt een beetje langer dan gepland daar Bert onderweg werd gesandwicht door twee vrachtwagens op de A10. Gelukkig was er alleen blikschade en arriveerden ze een uur later ter plekke. Wij gingen alvast opzoek naar de Gestreepte strandloper die daar eerder was gespot maar helaas konden we hem niet vinden.

Bij de haven van Den Oever worden we verrast door een prachtige nieuwe kijkhut die rondom uitkijkt over het IJsselmeer. Op de afsluitdijk bij Kornweerderzand zitten heel veel slobeenden in het water en roept Ton dat hij een Nonnetje ziet. Voor velen van ons werd het een vliegende non…tsja het valt niet mee dat vogelsspotten!
Aan de andere kant van de weg, bij de parkeerplaats staat een Stern-achtige op een meerpaal… …..maar ja welke? Gelukkig hebben we de foto’s nog en kunnen we ’s avonds bepalen dat het de Noordse Stern is die we gezien hebben.
Na de afsluitdijk komen we in het weidse land terecht. We rijden tussen de weilanden en genieten van de leegte maar doen helaas geen spectaculaire waarnemingen. Omdat we wat tijd moeten inhalen heeft Bert besloten om de kijkhut De Ral (Piaan/Kooihuizen) niet te bezoeken maar als we op het dijkje staan en de hut zien liggen, zien we in de verte heel veel vogels in het water en besluiten we democratisch toch even te gaan kijken. De natuur is hier prachtig en in het water is heel wat te beleven. Ik vond de Kemphanen het mooist. Via de Workumerwaard gaan we uiteindelijk naar ons onderkomen in Holwerd en zien op het laatste stuk ontzettend veel buizerds in de weilanden.



Georganiseerd door
VWG

Meer informatie bij
Public Relations: