Excursie: Maasvlakte e.o. Vogeltrek
De vogeltrek is inmiddels al wel aardig op gang aan het komen.
Vandaar de keuze van de Maasvlakte en omgeving als excursiebestemming voor 7 oktober.

We zullen als eerste naar het Groene Strand aan de zuidkant van het Oostvoornse meer gaan.
Hiervoor rijden we naar Oostvoorne en parkeren thv hotel Het wapen van Marion, Zeeweg 60?
We maken een wandeling door struweelgebied naar een kijkhut.

Vervolgens rijden we verder via de Strandweg verder en parkeren thv Restaurant aan Zee ( Strandweg 1) ook hier een wandeling om te gaan kijken over de Westplaat voor steltlopers.

Daarna gaan we richting Maasvlakte via de N218 en kiezen de parallelweg ( Noordoever Oostvoornse meer)van de Europaweg(N15).
Dit geeft ons de vrijheid om zonodig te stoppen bij de verschillende slagen langs de noordkant van het Oostvoornse meer. Stop bij slag Baardmannetje om bij de srekdammetjes te kijken en naar Westplaat te lopen (Optioneel wandeling naar kijkscherm de Bonte Piet, kost wel veel tijd)

Via genoemde Parallelweg en Noordzeeboulevard bereiken we de uitkijkhut ten noorden van de Westplaat gelegen t.o de slufter ( baggerspecie depot).

Na deze stop vervolgen we de route verder en bij de splitsing gaan we links naar Maasvlakte 2.
Bij P1 (rood) stop om uit te kijken over zee.

Via de Maasvlakte weg vervolgen en stops naar aanleiding van wat gemeld is op waarneming.nl.

Verslag 7 oktober 2018
Op zo’n stralende dag wegrijden uit Hazerswoude, het kan al niet meer stuk. Die verwachting wordt bewaarheid, we hebben heel wat gezien. Een onverwachte afsluiting van de brug over het Hartelkanaal noord van Oostvoorne maakt een kleine omweg noodzakelijk, maar we vinden elkaar allemaal bij Het wapen van Marion. Achttien man sterk lopen we door het struweelgebied naar het kijkscherm. Vooral staartmezen in de struiken. Blauwe reigers keurig op een rij als stoffering langs het water, maar Lepelaars en Kleine zilverreiger zorgen voor levendigheid. Van actieve vogeltrek is niet veel te zien. En waar is de Cetti’s zanger die hier altijd zit? Waarschijnlijk al vertrokken.
We rijden door naar de parkeerplaats bij Restaurant aan Zee en wandelen naar het kijkscherm met zicht op de Slikken van Voorne. Heel veel bergeenden en we vragen ons af waarom ze bergeenden heten als ze zo aan de kustgebieden gebonden zijn. Tadorna tadorna, de wetenschappelijke naam, biedt ook geen oplossing voor deze vraag. Dat is het gebied van waar de soort ooit is beschreven. De naam bergeend blijkt te slaan op het verborgen nestelen in konijnenholen, de verbergeend dus.
We vervolgen onze weg richting Maasvlakte maken een lange wandeling door de beboste strook langs de Noordzeeboulevard. Dat wordt wel het hoogtepunt van de middag door het spotten van de bladkoning. Daar zit ie, daar bij die takken boven het pad en dan daar achter in die bebladerde boom. Nu kan je hem goed zien, hij gaat naar links, heel beweeglijk. Ja, waar die gebogen tak die andere kruist en dan daar achter, hij gaat nu naar rechts. Wat prachtig! Niet iedereen kreeg hem nog in het vizier, maar nadat we omkeren helpt toverkracht een exemplaar veel beter zichtbaar en met betere belichting voor iedereen in de lens te krijgen, met alle streepjes op de juiste plaats. Iedereen tevreden. Wat een prachtig vogeltje toch!
De overige kijkschermen laten steeds weer zien hoe algemeen de bergeend nu op de slikken is. Toch flink algemener dan vroeger, het gaat ze goed, ook al zijn er minder konijnenholen. Er zitten natuurlijk ook veel andere soorten, vaak ook in grote aantallen, zoals Aalscholvers. Krakeend en Slobeend heel weinig, afwijkend van andere jaren.
Op de Prinses Maximaweg, de parallelweg zeezijde van de Maasvlakteweg, kijken we uit over zee en zien ondanks alle toeristische drukte een Grote jager zijn werk doen door meeuwen hun prooi af te pikken. De mens heeft heel wat slimme zaken uit de natuur overgepikt, maar deze piraterij hebben we toch niet gekopieerd, tenminste niet als standaardgedrag.
Ondanks het zoeken op twee plaatsen langs de noordelijke rand van de 2e Maasvlakte, bij de Edisonbaai, helaas geen Grauwe klauwier, die hier eerder was waargenomen. Als troostprijs een mooie roodborsttapuit.
Veel gezien (zie de lijst) en tevreden over een perfecte zomerse herfstdag verlaten we elkaar. Het is opvallend hoe in dit sterk veranderde gebied met afgedamde Brielse Maas en Oostvoornse Meer, een Slufter als slibdepot, de Maasvlakte voor haven en industrie, zo veel ruimte biedt aan natuur, maar ook aan menselijke activiteit. We zagen een reddingsteam met duikers oefenen, gewoon surfen en kitesurfen, een club van macrofotografen en natuurlijk veel andere vogelaars en gewone wandelaars. Daarvoor is het allemaal niet aangelegd, maar de nevenmogelijkheden worden goed benut.
Dank aan de planners en leiders van deze zeer geslaagde tocht.

Georganiseerd door
VWG

Meer informatie bij
Public Relations: