Ledenweekend Texel 2/3 - Groep B


Verslag 12 oktober 2014
Om 09.30 uur vertrekken we van de Breemhoeve richting de Muy. Het is mooi najaarsweer. Op het parkeerterrein wordt al gelijk een paapje gezien bovenop een hoop aarde. Als we wandelend de Muy intrekken wordt een roodborstje gezien en over het bladkoninkje heb ik geen bevestiging gekregen, maar Margot weet zeker dat zij hem gezien heeft. Als we doorlopen en over een dijkje kijken, spotten we een reuze 'witgatje' die zich ongezien meende. Uiteraard grote hilariteit toen ze al die fototoeters en telescopen in de smiezen kreeg... Verderop zien we vrouwtje rietgors, maar volgens Bas en Ronald zou het ook zomaar een dwerggors kunnen zijn. Het specimen laat zich nog eenmaal vaag zien en blijft verder on-benoemd. Als we bij een waterplas komen, gakken de grauwe ganzen luid.
Zìj merkten ons eerder op dan wij hen. Ineens klinkt het geschreeuw van een waterral. Aan de overkant van de plas merkt Els L. nesten van een aalscholverkolonie op. Langs de kruidenrand bloeit nog de wilde kamperfoelie weelderig. Onderweg zagen we nog de bloeiende duinroosjes die zo heerlijk ruiken! Op een hoog uitzichtpunt valt de vogeloogst wat tegen. Behalve de grauwe ganzen zien we bergeenden, dodaarsjes en wat witte kwikken. Een zaagbek wordt genoemd maar ik vind hem nergens.

Een roodborstje wipt wat tussen de bosjes. We gaan met gezwinde pas terug richting de vochtige duinvalleien. Onderweg zien we grote parasolzwammen in alle ontwikkelingsstadia, van trommelstok tot geheel ontvouwde exemplaren. In de duinvallei zien we ook nog talrijk bloeiend duizendguldenkruid. Verderop begint het naaldbos weer en daar hebben we een leuk schouwspel van goudhaantjes, die hangend aan takjes en heen en weer vliegend zich van voedsel voorzien. Bij de auto's aangekomen zijgt Els L. neer op haar zitlapje en ik op de achterkant van de geopende auto. Wat is de koffie met koek heerlijk vandaag!

Bas en Mia nemen afscheid want zij hebben samen iets feestelijks te vieren. Mia kust een verbaasde man gedag die net is komen aanrijden. Ze heeft kennelijk een nieuwe bril van de 'Pearl' nodig. Hilariteit alom!

We doen nog even de Slufter aan maar een vogel-wandeling heeft daar geen zin met mooi weer en met de drukte op zondag. Het blijft dus bij een korte wandeling vlak onder de duinrand, in de andere richting van de mensendrukte. De lucht trilt bovendien erg zodat er in de verte moeilijk iets op naam te brengen valt. Opvallend waren wel de grote groepen spreeuwen die hun danspatronen in de vlucht maakten. Mieke Bernard

Georganiseerd door
VWG

Meer informatie bij