Ledenweekend Texel 2/3 - Groep A
Enkele dagen op pad.

Verslag 11 oktober 2014
Vroeg in de ochtend is er al veel (mannen!)activiteit in de ontbijtzaal. Iedereen die binnenkomt springt in en helpt mee. Alles loopt gesmeerd. (goed geregeld, Corrie!) Tegen 08.00 uur is alles neergezet, de eieren voor het ontbijt staan klaar en er is ook een hardgekookt eitje voor onderweg. Werkelijk een heerlijk ontbijt met broodjes en krentenbollen, allerlei belegsoorten, jus d`orange, yoghurt en muesli, koffie en thee. Tijdens het ontbijt zet Bas (hij zingt in een Ko-zakkenkoor) met zijn bariton het Russische 'Salawie salawie' (Nachtegaaltje) in en Pierre (ook Kozak) valt nog een zinnetje bij (nje tre wos tje saldat, maak de soldaat niet wakker) hetgeen door de aanwezigen met enige be/verwondering wordt aangehoord...

(groep A) Educatie - Observaties – Dwaalgasten

Groep A start op zaterdag met de zeekant en B met de Waddenkant. Vanwege de melding (John) over de hoogwaterstand (11.30 uur hoogste stand) wordt in ieder geval voortijdig een wandeling in de Slufter gepland. Het weer is prachtig en onderweg naar het noorden zien we om te beginnen brandganzen en patrijzen (aan de rand van laag aardappelgroen).

Op zitplaats 2, naast de gids, geniet ik van een extra educatiecursus observeren en registreren, als hersentraining. Tevens vervang ik de Tom Tom, met kaartlezen en controleren van de te volgen nummers van de verkeersborden. Onze gids legt namelijk op de automatische piloot de vogels die hij waarneemt, op naam en omgevingskenmerken én in volgorde van de vogellijst, hardop in zijn hersencellen vast! Zodoende kan hij al op de terugweg de complete lijst op volgorde opnoemen en bij thuiskomst direct uittypen en rondmailen!

Zo krijg ik deze dagen een aardig inkijkje in de vele taken en kwaliteiten van onze organisator en gids én in zijn enthousiasme en spontane reacties (bij elk geslaagd onderdeel een high five!)

Bij het eerste uitkijkpunt over het noordelijk deel van de Slufter (Oorsprongweg) met de uitlopers van de geul, krijgen we een mooi overzicht over de vele vogelsoorten die daar nog zijn komen uitrusten en fourageren, deels voor de vogeltrek, die nog gaande is, mede vanwege het aanhoudende zomerweer. Kluut, tureluur, grutto, wulp, drieteen- en bonte- strandloper, kievit, kok- , mantel- en stormmeeuwen en nog veel meer zien we.

Bij het uitkijkpunt over de Slufter (Slufterweg) aangekomen zagen we al meteen dat het moeras al aardig volgelopen was (aan de “nietsvermoedende”? wandelaars). Daarom werd onze wandeling een ontdekkingstocht van rondzwervende subgroepjes langs, op en achter de dijk (véél putters en groenlingen in de bosjes). Op ons paadje zagen we op een plek met rode bessen en duindoornstruiken een komen en gaan van kneuen, zanglijster, zwartkop. Daar hebben we lang staan kijken, met het volle zicht op al die bedrijvigheid! Ondertussen kregen we nog informatie over hoe je aan de contouren al kon zien welke vogel het beslist wel of niet zou kunnen zijn, van de opfriscursus van Dineke (IVN), in Noordwijk, van Charlotte, als nieuw lid.

Bij de volgende biotoop (naaldbos, strand, zee) boven De Koog kregen we in het bos langdurig zicht op een bonte specht, op een tapuit in de duinen en bij en op zee drieteenstrandlopers en zee-eenden.

Na het ritje door het bos, na De Koog, komen we bij de Ayeslag met aan beide kanten van de weg een waterplas met nog aardig wat te zien. Wintertaling, krak-, tafel- kuif- en slobeend, dodaars, fuut, pijlstaart, bruine kiekendief.
Het wordt al killer en grijzer bewolkt. Op weg naar onze laatste “slag” krijgen we de melding van de Birdwatchers dat op de Ayeslag, waar we net nog stonden, even verderop een bijzondere dwaalgast te zien is, de Turkestaanse of Daurische klauwier (de discussie daarover loopt nog). Dit bracht iedereen in volle actie, door adrenaline aangedreven! (Ook melden we dit aan groep B.) Wat dan plaats vindt, is een soort onwijs gebeuren! Je ziet de auto’s al langs de duinweg geparkeerd staan. Vervolgens is het een gedreven komen en gaan van gasten, omhangen met de benodigde apparatuur. Wij schuiven aan bij de lange rij die zich al opgesteld heeft en de dwaalgast in beeld heeft. Zelfs met je verrekijker zie je op zo’n 7 meter afstand de dwaalgast in een kale boom, perfect in het weer opkomende zonlicht, fourageren. Eerst zit hij/zij op het rechter uitstekende takje in het midden, duikt naar de grond, verschijnt even later en gaat ongestoord uitgebreid zitten in het bovenste kale takje en herhaalt dit verschillende malen. Met het boek erbij, de geschubde buik van de Turkestaanse klauwier (vroeger een ondersoort van de Izabel-klauwier) en z’n donkere oogstreep en lichtbruine kruin. Dan zou deze vogel in Kazachstan of NW China thuishoren en nu op weg zijn om te overwinteren in Tropisch Afrika (of ZW Azië, maar dat ligt minder op de route) en hier zich nu nog koesteren in onze nazomer? Toch leuk om bij stil te staan. Zeer tevreden rijden we naar onze verblijfsplaats, nadat we Fred en Mia nog zien aankomen en enthousiast wegwijs kunnen maken.Ludy Popta

Georganiseerd door
VWG

Meer informatie bij