Excursie
Flevopolders: Hosterwold, Harderbroek, Wolderwijd, Harderbos, IJssel en Vossemeer

Verslag 31 maart 2012
Vandaag vertrokken we met vier auto's richting de Flevopolder; eerst naar het Hosterwold een plek waar we de Appelvink prachtig konden bekijken. Bij het uitzichtpunt over de Stille Kern zagen we onder andere de Klapekster. We stopten bij het uitzichtpunt over het Harderbroek. De Krooneend (op het Wolderwijd), Grote Zilverreigers en allerlei eendensoorten werden gezien. In het Harderbos keken we vanuit de Kapiteinshut uit over het mooie plasje vol eenden. We zagen de IJsvogel, de eerste Boerenzwaluwen, Kneu en Staartmees. Tijdens de terugwandeling vloog er een Zeearend vlak over ons heen. Ook de eerste zangvogels (Zwartkop, Tjiftjaf en Fitis) werden gehoord en gezien. Langs de IJssel vooral veel ganzen, maar ook de laatste Smienten. Bij het Vossemeer zagen we weer Krooneenden en Boerenzwaluwen. De dijk af richting de Dodaarsweg stopten we bij een klein gebiedje met Zomertaling, Kleine Plevier, Bontbekplevier en Bonte Strandloper. Later bij de Dodaarsweg grote groepen Groenlingen en Kneuen, opvliegend voor Smelleken en Blauwe Kiekendief.
Een prachtige vogeldag met net iets te lage temperatuur en te veel wind, maar wel goed voor ruim 80 soorten vogels!! Zie de Braakbal voor de totaallijst!! Jan Hoogeveen

Dassen-, wanten- en ijsmutsenweer is het. En dat na ruim veertien dagen prachtig lenteweer. Maart roert zijn staart en dat zullen we weten ook. Maar er zijn ons leuke vogelsoorten in het vooruitzicht gesteld en tegelijk op de eerste locatie: Groenewoudseweg spotten we de beloofde Appelvinken. Ze zitten op ons te wachten op het weitje bij het parkeerterrein, scharrelen daar wat rond en vliegen dan uiteindelijk de bomen in. We lopen via het Piratenpad en treffen een slapende Grote Bonte Specht aan, die we natuurlijk uitgebreid begluren. Dan komt zijn kop uit de veren en hopt hij verder langs de stam naar boven. Goed zo, dan zien we ook nog wat rood. In het bos is het best uit te houden, jammer dat ze 's zaterdags altijd moeten zagen!


Onze volgende stopplek is de uitkijkheuvel bij het Horsterwold. Hoewel een Raaf hier mogelijk is, laat hij zich niet horen, laat staan zien. Dan ontdekt iemand een Klapekster, bovenin een boompje aan de overkant van het plasje. Het worden er twee. Geen vier, zoals sommigen zouden willen, dat waren twee Witte Kwikken. Even later heft een Zanglijster heel dichtbij, zijn zang aan en dan blijkt hij in een van de versierde bomen te zitten die hier geplaatst zijn door groep acht van de Zevensprong (of verzin ik dat?). Dan rijden we naar de inderdaad “winderige” uitkijktoren waarvan we zicht hebben over het Harderbroek. Heel in de verte zien we een bijna witte Buizerd bovenop een boom zitten, even later zit hij bovenop een andere Buizerd, dus dat zit wel goed met de toekomstige Buizerdpopulatie. Na weer een paar kilometer volgt het Harderbos, waar we vanuit de Kapteinshut weinig bijzonders te zien krijgen. Het is te koud voor de kleine vogeltjes, zoals Blauwborst en Baardman, en ook de Roerdomp laat zich hier niet zien. Wel horen we de Zwartkop en vliegt er wat mezenvolk heen en weer. Als we verder lopen, het bos uit, en het moeras in, krijgen we een leuke verrassing. Plotseling verschijnt er rechtsachter boven ons een juveniele Zeearend. Wat ‘n spanwijdte! Gelukkig dat er altijd alerte vogelaars in de groep zitten, je zou hem zomaar kunnen missen. We gaan nu richting IJsseldijk, een flinke afstand vanaf het Veluwemeer. Helaas zien we langs de dijk, op weg naar Zalk weinig boeiends en we bereiken via de Roggebotsluis de Vossemeerdijk. Op de eilanden van het Vossemeer zou een Zeearend gezien kunnen worden. Die zien we niet, maar wel een eenzame Krooneend die zijn verplichte duikoefeningen doet. Na enige tijd gaan we linksaf en daar vinden we een mooi gebiedje, met wat plasjes en wat ruige begroeiing. Hier zien we een paartje Zomertalingen. Frans is
er helemaal verliefd op. Goede smaak, Frans. Er loopt een Tureluur, een paar Kleine Plevieren en ook een Bontbekplevier. We besluiten de Libellenroute niet te wandelen, want intussen hebben we al aardig wat tijd opgesoupeerd. We rijden door (d.w.z. de overblijvers) naar de Dodaarsweg waar wat braakliggende en ingezaaide percelen landbouwgrond liggen. Intussen is het zonnig geworden, de wind is toegenomen, en de regen hebben we al lang achter ons gelaten. Toch vogelen we vanuit de auto en dat niet alleen om de vogels niet weg te jagen. Zwermen Groenlingen met Kneuen wervelen van het ene gebied naar het andere. Dan duikt er plotseling, scherend, een klein roofvogeltje naar beneden en stijgt weer op. Op dat moment doet de zon zijn oranje kleur oplichten. Een Smelleken. Helaas willen ze nooit eens blijven zitten, of weer op dezelfde plaats terugkomen: deze wijsheid heb ik niet van mezelf, maar van Jan. Als aanvulling op de soortenlijst loopt er op het ingezaaide land aan de andere kant van de weg nog een Wulp, die kan er mooi even bij. Maar dan houden we het voor gezien en met Frans als Tom Tom, bereiken we de A6. Om zes uur, 10 uur later en 310 km verder, zijn we weer in Koudekerk.
Het was koud, maar toch weer de moeite waard. Hartelijk dank aan onze organisatoren. Johan Jansen van Rosendaal

Georganiseerd door

Meer informatie bij
Jan Hoogeveen