Excursie 3/4
Vijlenerbos

Verslag 4 juni 2011
De groep maakt zich op voor een nieuwe excursiedag waarvan al bij voorbaat vrijwel zeker is dat ‘ie weer prachtig gaat worden. Het weerbericht spreekt van een warme zonnige dag met mogelijk aan het eind van de middag plaatselijk een onweersbui. Prima vooruitzicht dus.
Bovendien wordt de groep vandaag uitgebreid met een gast. De jongste dochter van Gerard Brouwers woont in Geleen en gaat een dagje met ons mee. Zo’n “local expert” erbij is nooit weg en bovendien blijkt ze (natuurlijk “aardje naar haar vaartje”) een gezellige en betrokken deelnemer te zijn.



Maar vooruit, niet langer gekletst, de auto in en naar de eerste wandeling. Parkeren wordt er gedaan bij de uitspanning Rozenhof aan de zuidkant van het Vijlenerbos (uitspraak Vielener-bos) voor een wandeling door het landschap van de Cottessense buurtschap.
Prachtig landschap met veel kleine landschapselementen, mooie vergezichten tussendoor en heel veel vogelgeluiden. De vogels zelf laten zich moeilijk spotten, maar dat mag de pret niet drukken. We genieten allemaal volop. Aan het eind van de wandeling worden we door Wouter (van Barbara) uitgenodigd voor een drankje op het terras van Rozenhof. Een idee waar iedereen van harte gebruik van maakt. Heerlijk onder de grote parasols achter een drankje even lekker uitrusten. Super!



Hierna zijn allen weer fit voor een fraaie wandeling door het Geuldal. Die slingerslangert dat het een lieve lust is. Overal wandjes waar je IJsvogels zou (kunnen) verwachten. Helaas, de laatste strenge winters hebben vermoedelijk hun tol geëist. Slechts een deel van de deelnemers ziet er in een flits eentje voorbij komen en daar blijft het bij. Niettemin blijft het een mooie wandeling en op een prachtig plekje houden we nog een uitgebreide koffiestop aan de oevers van de Geul. Tijdens zo’n wandeling kom je altijd wel mensen tegen die een praatje beginnen én daar zitten ook wel mensen tussen die nuttige aanvullende vogelinformatie hebben.



De Grauwe Klauwier en Kleine Bonte Specht staan namelijk nog op ons wensenlijstje en volgens een voorbijganger moeten we dan naar “zus en zo” toe, want daar zijn “ze” gezien. Zo aanbevolen, zo gedaan.



We gaan naar een ander stukje van het Geuldal, parkeren daar de auto en gaan op stap. Een eindje verderop langs de Geul zou trouwens ook nog kans zijn op de Orpheus Spotvogel. Die vinden we niet, maar wel een leuk plekje aan het water om onze lunch te verorberen én om van heerlijke aardbeien te snoepen die Tonie (van Aat) bij de fruitkraam naast de parkeerplaats had gekocht. Heerlijk!



Maar nu die Grauwe Klauwier en KBS nog. We gaan op stap. Rita wil liever aan de Geul blijven zitten en dat komt goed uit, want ze is tevens bereid om dan op onze rugzakken e.d. te passen, zodat wij vrij en onbepakt het inmiddels behoorlijk heet geworden landschap kunnen doorkruisen. Op de ons aangewezen plaats aangekomen, wordt er ijverig rondgekeken.
En ja hoor, daar zit ‘ie. De Grauwe Klauwier, het lijkt wel of hij ons zit op te wachten.
Op een grote takkenbos, keurig in het zonnetje, laat hij zich op zijn gemak bekijken. Iedereen kans om hem wel 10x te observeren. Uiteindelijk vliegt hij op en gaat elders zitten. Dat blijkt achteraf een afleidingsmanoeuvre te zijn. Want als bijna iedereen van ons al is doorgelopen worden door 2 achterblijvers nog 2 jonge Grauwe Klauwieren gezien (en gefotografeerd), een mooie afsluiting dus. Helaas wordt de Kleine Bonte Specht niet gespot, wel is zijn grote broer aanwezig, maar “die hadden we al”. Tevreden dalen we af richting Rita + rugzakken en keren Pater-Damiaans-waarts voor (veel) koud bier of iets anders.



Na het avondeten wordt de vogelbalans opgemaakt en daarna kan er gekozen worden voor òf op de accommodatie blijven en je eigen ding doen òf (opnieuw) proberen de Nachtzwaluw te spotten op de Brunssumse Heide. De meeste deelnemers willen een poging wagen, al was het maar omdat in het donker op de hei dwalen kennelijk de avonturier in ons oproept.
Helaas, de Nachtzwaluw laat zich horen, noch zien. Dus het blijft bij een wandeling die schoolreisjesgevoelens heeft opgeroepen. Toch mooi.

Verslag door Toos Woortman

Georganiseerd door

Meer informatie bij
Jan Hoogeveen