Cursus: Excursie naar Oostvaardersplassen
Bezoek aan de Oostvaardersplassen als onderdeel van de vogelcursus 2024-2025
Verslag 3 mei 2025
Wuivend riet, waterpartijen, bossages van wilgen met in de verte het skelet van een dode boom met daarin het silhouet van een zeearend. Zo moeten grote delen van Nederland in het verleden er hebben uitgezien.

Het is 3 mei en nog vroeg, 06.00 uur, als de cursisten en docenten vanaf de carpoolstrook langs de n11 vertrekken richting Oostvaardersplassen voor een dagje vogelen.

Na een uurtje, net buiten Almere langs de dijk van het Markermeer, de eerste stop op een parkeerplaatsje .
Kijkers en telescopen uitgepakt. Veel vogelgeluiden maar weinig waarnemingen.

Even verderop de Lepelaarsplassen, onze volgende halte. Op het kleine parkeerterreintje klinkt uit de groep de roep om koffie, Ronald gaat rond met cake en gevulde koek en ondertussen komen de scores op gang. Huismussen, boeren-en huiszwaluwen, een puttertje, ekster, en houtduiven. Na de koffie steken we de weg over en dan gaat het los. Lex vangt een koekoek in zijn telescoop. Een gele kwikstaart lijkt wel licht te geven in het gras, een kleine plevier met gele oogring, de zwaluwen halen bouwmateriaal voor hun nesten en worden door Ronald, turend door zijn verrekijker, hardop bejubeld. Charelle begint aan een telling van cetti's zangers, Margo houdt de groep bijelkaar en Bert overziet en ziet dat het goed is. Zo dwalen we verder. Fitis, tjiftjaf en zwartkop laten zich horen, grauwe vliegenvanger en zelf de gekraagde roodstaart laten zich zien.

Bij de volgende stop overzien we de Oostvaarders plassen. Op de oever van een plas liggen een aantal kadavers. Raven, kraaien en een enkele buizerd doen zich tegoed aan dit feestmaal. Earth to earth, ashes to ashes zullen we maar zeggen. Kleine karrekiet, riet-en cetti's zangers zingen er op los en de grote windmolens lijken op afstand de wacht te houden. Een bijzonder beeld.

Bijna middag. Om 12.00 uur worden we verwacht in het informatiecentrum van natuurmonumenten. Hier worden wij, cursisten, door onze docenten getrakteerd op koffie/thee met gebak. Pim neemt het woord en bedankt Margo, Charelle, Bert, Lex en Ronald voor hun kennis en kunde het geduld maar vooral hun enthousiasme om ons op weg te helpen in de wereld van sijssies en drijfsijssies en overhandigt de daarbij behorende attentie. Applaus.

Na een korte wandeling, waarbij cetti no 23 zich laat horen, komen we bij kijkhut "de IJsvogel". Uitzicht over het water en dan, ineens, zonder geluid, is hij er, indrukwekkend met bijna lome vleugelslagen, de zeearend. Ganzen en eenden in paniek, we kijken onze ogen uit en kijk.......daar is er nog één.

We vervolgen onze wandeling en gaan terug naar de auto:'s. Via een tussenstop met twee verschillende kijkhutten komen we bij de "lage" en even later bij de "hoge" Praam. Twee verhoogde uitkijkpunten. Vergeet de af en toe voorbijrazende trein, wis de windmolens van je netvlies en kijk uit over een lichtglooiende vlakte met waterpartijen, een kudde heckrunderen, edelherten, konikpaarden, duizenden ganzen en zeearenden in de lucht. Inderdaad, zo moeten delen van Nedeland er in het verleden hebben uitgezien.

We sluiten de dag af met een scorelijst van 70 waarnemingen. Na een handdruk en een laatste groet gaan we huiswaarts. Het was een mooie dag en een leerzame cursus. Peter


Georganiseerd door
VWG


Meer informatie bij
Cursus coördinatie:

(Biesbosch). Foto van Onbekend.
Heerlijk uitzicht
Heerlijk uitzicht
(Biesbosch). Foto van Onbekend.
Groepsfoto
Groepsfoto